Ταξίδι-αστραπή στο Πόρτο Χέλι

Δεν ξέρω τι μ’ έπιασε το Σάββατο που μας πέρασε, αλλά δεν με χώραγε το σπίτι με τίποτα. Θες ο βρωμόκαιρος, θες ότι σιγά-σιγά το παίρνω απόφαση πως πρέπει να μπω σε ρυθμούς δουλειάς, δεν ξέρω. Ξύπνησα το πρωί φρικαρισμένη και αποφάσισα να φύγω σούμπιτη από την Αθήνα. Ένα μαγιό στη τσάντα, βενζίνη στο αυτοκίνητο και βουρ για Πόρτο Χέλι. 

Ο προορισμός γνώριμος. Το Πόρτο Χέλι. Δεν ξέρω γιατί, αλλά αυτός ο τόπος είναι ευλογημένος. Ελάχιστες βροχές, σχετική άπνοια, ηρεμία, μαγική θάλασσα και καταπράσινο τοπίο. Σε 3 ώρες από την Αθήνα είσαι στον παράδεισο.

Έκλεισα δωματιάρα με θέα μούρλια και άραξα στο μπαλκονάκι μου με καφέ και μουσική. Ηρέμησα. Επέστρεψε το χαμόγελο στο προσωπάκι μου, βρε αδερφέ. 

Και τώρα η μεγάλη απόφαση! Την κάνεις τη βουτιά σου ή όχι με 20 βαθμούς Κελσίου και συννεφιά; Την κάνεις! Μαγιό και φύγαμε! 

Η αλήθεια είναι ότι κατάφερα να βάλω μόνο τα ποδαράκια μου. Πολύ κρυουλιάρα! 

Προτιμήστε καλύτερα τις τσαχπινιές στην παραλία.

Εδώ σε στιλ Πάμελα Άντερσον. 

Την υπόλοιπη μέρα την πέρασα στο δωμάτιο με απλωτές στην κρεβατάρα του ξενοδοχείου. 

Κυριακή πρωί με πρωινό-τούμπανο στο δωμάτιο. 

Ώρα για επιστροφή στην Αθήνα. Τουλάχιστον, τα νεύρα μου επέστρεψαν στα φυσιολογικά για την εποχή επίπεδα. Μέχρι το επόμενο Σαββατοκύριακο, κρατάτε γερά! 

φιλάκι