ΣΕ ΕΙΔΑ

Όπου σε πετύχω... Σε βρήκα;

Σε είδα ενώ καιγόμουν στον πυρετό στη σειρά για τη γραμματεία για την εφημερία. Νομίζω ότι με κοιτούσες κι εσύ. Φορούσα πράσινο φούτερ και κίτρινη τσάντα.

Σε ψάχνω καιρό... Χμμμ, για να δούμε, θα σε βρω άραγε ή θα με βρεις εσύ;

Πόσο θα ήθελα να 'μαι στην αγκαλιά σου. Να μοιραζόμασταν αμέτρητα φιλιά. Άλλες αγάπες αφήνω για εσένα. Καμία άλλη ίδια, δεν βρίσκω πουθενά. Τα ερωτήματα και οι σκέψεις, μου κλέβουνε τα βράδια. Περιπλανώμενος μονάχος, σε άγνωστα σκοτάδια. Κρατάω εσένα ελπίδα, φως μου, φυλαχτό. Το σ' αγαπώ μαρτύρησα, δεν είναι μυστικό. Τη λύπη, την απόγνωση, να ξέρεις πως την νιώθω. Μα πίσω από όλα αυτά, σου δείχνω μόνο πόθο. Και ίσως μια νύχτα, θα είμαστε μαζί. Και ίσως να μας βρει αγκαλιά, ο ήλιος το πρωί...

Έρχομαι κάθε μέρα στο σούπερ μάρκετ που δουλεύεις μόνο για να βλέπω εσένα. Έχεις ωραίο κορμί και μου αρέσει να σε βλέπω να χαμογελάς! Μια μεγάλη θαυμάστριά σου...

Σήμερα σε αγαπώ πιο πολύ. Αυτό.

Μας μίλαγες λίγο πιο άνετα από τις άλλες παρέες, ίσως επειδή ήμασταν και οι πιο κοντινές ηλικίες; Σου έκανα και κλασικό χάλια αστείο περί της ζέστης. -_- Στείλε...

Κάθησες στις θέσεις μπροστά μου, γκρι φόρμα, μαύρο μπουφάν, ασπρόμαυρα παπούτσια. Εγώ απέναντί σου όρθιος, μαύρα γυαλιά στο κεφάλι, μπορντώ μπλούζα, μαύρο μπουφάν. Ρίχναμε κλεφτές ματιές, βγήκες μετρό Αγία Μαρίνα και έριξες το τελευταίο όμορφο βλέμμα βγαίνοντας. 

Μπαμ & Κάτω έλεγε απόψε ο Λιβιεράτος κι εγώ το ζούσα. Ίσως κι εσύ; Αν ΝΑΙ, στείλε μου ένα μήνυμα.

Εντάξει δεν χρειάζεται να πούμε πολλά, όλο το βράδυ το έλεγαν τα μάτια μας. Και όταν βρεθήκαμε και κάτω, κακώς που δεν μιλήσαμε. Και μετά... και... και... Αν το δεις, στείλε.