Βασίλης Κοντόπουλος, «Η σιωπή του κ. Τ.»: Αν σύχναζες στη Θεσσαλονίκη του «Μπανάλ», αυτό το βιβλίο θα το απολαύσεις

Λέξεις κλειδιά για τη «Σιωπή του κ. Τ.» του Βασίλη Κοντόπουλου: μια new wave ελεγεία με νουάρ αισθητική, για τις ψευδαισθήσεις, τη δειλία, το πάθος, τις εμμονές και την παράνοια του ανεπίδοτου έρωτα και της κεραμίδας χωρίς ανταπόκριση: «Συνήθισα να μένω σιωπηλός για μεγάλα διαστήματα, χωρίς να αισθάνομαι την ανάγκη να μιλήσω σε κανέναν. Είμαι είκοσι χρονών». Με φόντο τη Θεσσαλονίκη του ’82, όπου ισχύει απόλυτα το κλισέ «είσαι μιας κάποιας ηλικίας αν θυμάσαι το Μπανάλ, το Μικρό Καφέ, το Ματζέστικ, το σινέ Αίαντας, το Basement, το Λιόγερμα, τα ραγισμένα κτήρια από τον σεισμό του ’78 και το κίνημα των αριστερών Νεοορθόδοξων του Ράμφου και του Ζουράρι»….

Ο Άρης, ο κεντρικός ήρωας, νεαρός σπουδαστής στην Ακαδημία, ερωτεύεται τον καθηγητή μαθηματικών του. Εξαιτίας του κ. Ταυ, ο Άρης περνάει νύχτες αγρύπνιας, γράφει ποιήματα, πίνει κρασιά και κονιάκ, καπνίζει. Στο ξόδεμα, την απελπισία και σε ένα μόνιμα μετεφηβικό ντράμα κουίν και μελό τελεί συμαισθηματικά Άρης της «Σιωπής του κ. Τ», αλλά έτσι είναι ο έρωτας: αν δεν κυλιστείς στα πατώματα, ούτε το χαΐρι ούτε την υγειά σου θα βρεις ποτέ.