Το colouring book της Δανάης Γεωργαντά - γνωστή ως Μικρή Ολλανδέζα - με τίτλο «Brotherakia» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο
Σε μερικούς ίσως φανεί βαρετό ή παλιμπαιδισμός το να αφήσουν για λίγο ό,τι κάνουν και να πιάσουν τις ξυλομπογιές ώστε να χρωματίσουν τις σελίδες ενός βιβλίου.
Για τη Gen Z όμως, που βιώνει στρες και overstimulation από τον online τρόπο ζωής της, το να κάθεσαι με ένα σετ μαρκαδόρων και να γεμίζεις χρώμα ένα περίτεχνο σχέδιο είναι πράξη σχεδόν... επαναστατική. Τους τελευταίους μήνες το hashtag #colouringbooks μετρά εκατομμύρια προβολές στα social media, με creators να μοιράζονται τις σελίδες που χρωματίζουν, tips για τα καλύτερα εργαλεία και ASMR βίντεο με τον ήχο του μαρκαδόρου πάνω στο χαρτί. Το colouring γίνεται αυτοθεραπεία κι ένα είδος σύγχρονου διαλογισμού με καλλιτεχνική απόχρωση. Μπορεί να φαίνεται παράξενο το ότι μια γενιά τόσο ψηφιακή και τεχνολογικά εξοικειωμένη επιστρέφει σε κάτι τόσο αναλογικό, όμως τα colouring books έχουν εξελιχθεί σε ένα εργαλείο προσωπικής έκφρασης, χαλάρωσης και, κυρίως, mindfulness.Με αφορμή αυτή την ξεχασμένη συνήθεια των παιδικών μας χρόνων που έγινε viral, μιλήσαμε με τη Δανάη Γεωργαντά, aka Μικρή Ολλανδέζα, για το δικό της colouring book, εμπνευσμένο από τον κόσμο της και το στιλ της, που κυκλοφόρησε μόλις από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, με τίτλο «Brotherakia».
Η ιδέα για το βιβλίο γεννήθηκε με τον πιο αυθόρμητο τρόπο, όπως μας λέει. «Πριν απόλίγους μήνες παρατήρησα ότι γινόταν χαμός με όλο αυτό στο TikTok, μου φάνηκε ωραία δραστηριότητα και αποφάσισα να κάνω δώρο στον εαυτό μου ένα καλό σετ μαρκαδόρους κι ένα colouring book για να ασχολούμαι». Όταν, λίγο αργότερα, ανέβασε μια δική της ζωγραφιά σε αρχείο, ώστε να μπορεί να τη χρωματίσει όποιος θέλει, η ανταπόκριση ήταν εκρηκτική: «Έγινε χαμός! Είχε 10.000 downloads σε 24 ώρες και ο κόσμος το ανέβαζε σε story στο Instagram. Κάπως έτσι μου ήρθε η ιδέα. Ο τίτλος του βιβλίου, “Brotherakia”, βγαίνει από τη λέξη “bro”, που χρησιμοποιούσαμε με τον φίλο μου κοροϊδευτικά, ώσπου μας κόλλησε».
Στις σελίδες του βιβλίου της, η Δανάη αποτυπώνει ξεκάθαρα τη δική της αισθητική. «Δεν μου αρέσει να ζωγραφίζω την πραγματική ζωή, μ’ αρέσουν τα τερατάκια, τα καρτουνοειδή, τα έντονα περιγράμματα – νομίζω ότι κράτησα το στιλ μου στο βιβλίο. Το αγαπημένο μου σχέδιο είναι αυτό με την αστροναύτισσα, γιατί είναι λίγο fantasy, και το άλλο είναι η συναυλία, που είναι και το πρώτο σχέδιο στο colouring book». Η ίδια θέλει οι χρήστες του βιβλίου να νιώσουν ότι κρατούν κάτι κατάλληλο για όλους, ανεξαρτήτου ηλικίας ή φύλου: «Ήθελα να είναι fun και όχι super cute, για να απευθύνεται σε όλους. Να προορίζεται δηλαδή για ενήλικες, χωρίς όμως να αποκλείει εντελώς τα παιδιά. Μου στέλνουν μηνύματα μαμάδες που το ζωγραφίζουν με τα παιδιά τους, μικρά παιδιά και άτομα κάθε ηλικίας. Υπάρχει πολύ ταλέντο εκεί έξω!»
Γιατί «τρεντάρει» τόσο πολύ στα σόσιαλ το colouring; «Είναι ένα πολύ ωραίο, χαλαρωτικό χόμπι, που μπορείς να το κάνεις είτε μόνος σου είτε με παρέα, μαζί με κρασάκι και κάποιο σνακ. Δεδομένου ότι είμαστε όλοι εθισμένοι στο κινητό, είναι ένας τρόπος για να το αφήσουμε για λίγο. Προσωπικά χρωματίζω ένα σχέδιο, μπορεί και πέντε ώρες σερί, χωρίς να καταλαβαίνω πώς περνά η ώρα. Δεν χρειάζομαι κανένα επιπλέον ερέθισμα – για παράδειγμα να παίζει μουσική ταυτόχρονα. Όσο ζωγραφίζω δεν περνάει καμία σκέψη από το μυαλό μου, μπαίνω σ’ έναν άλλο κόσμο».
Η Κατερίνα Αγυιώτη μιλάει για το βιβλίο της «Η τσουλήθρα και άλλες ιστορίες» (εκδόσεις Τεχνοδόμιον), για τη ζωή της, τη γραφή, την έμπνευση και το παράδοξο
«Στον δρόμο μάς φωνάζουν αλλιώς»: Μια ιστορία για το πώς είναι να ζεις ως δύο διαφορετικοί άνθρωποι, μέσα και έξω από το σπίτι, και για όσα κληροδοτεί αυτή η αυτολογοκρισία στα παιδιά
17°
