Θανάσης Τριαρίδης, Εμείς θα ανεβάσουμε τους ανθρώπους στα τρένα για το επερχόμενο Άουσβιτς

Ό,τι κι αν γράφω

Μου λέει αγαπημένη φίλη:
«Έχεις γράψει τόσα για το Άουσβιτς,
γράψε και κάτι για τη Γάζα,
 για τον όλεθρο των παιδιών που πεθαίνουν εκεί,
γυμνά και απροστάτευτα, δίχως την οποιαδήποτε ελπίδα»

«Μα» της απαντάω,
ό,τι κι αν γράφω για το Άουσβιτς
είναι και για τη Γάζα,
και για τη Σρεμπρένιτσα και για το Φεστιβάλ Σουπερνόβα
και για τη Χιροσίμα και τη Δρέσδη,
και για το Γολοντομόρ και τη Νανκίνγκ,
και για όλες τις φακές της Ιστορίας,
είναι και γι' αυτούς που πεθαίνουν από την πείνα
και γι' αυτούς που δολοφονούν
με την χόρτασή τους.

Ό,τι και γράφω
είναι για τον όλεθρο των παιδιών που μακελεύονται,
γυμνά και απροστάτευτα,
δίχως την οποιαδήποτε ελπίδα».

(Ανέκδοτο, 2024)

«Εμείς θα ανεβάσουμε τους ανθρώπους στα τρένα για το επερχόμενο Άουσβιτς» του Θανάση Τριαρίδη, Εκδόσεις Εστία

Το βιβλίο του Θανάση Τριαρίδη «Εμείς θα ανεβάσουμε τους ανθρώπους στα τρένα για το επερχόμενο Άουσβιτς» συγκεντρώνει κείμενα μιας εικοσαετίας και καταγράφει, μέσα από μια ακολουθία επιχειρημάτων και συνδέσεων, την βασική ερμηνευτική θέση του για τον Ολοκαύτωμα. Πως το Άουσβιτς τα κάναμε εμείς (η ανέκφραστη πλειοψηφία των κοινωνιών της Δύσης, η σιωπηλή πλειοψηφία) – και θα το ξανακάνουμε εμείς. Πως τα τρένα που ξεκίνησαν για το Άουσβιτς τα φορτώσαμε εμείς – και θα τα ξαναφορτώσουμε εμείς. Πως το παράγγελμα Wstawać (σημαίνει έγερσις) το προφέραμε εμείς – και θα το ξαναπροφέρουμε εμείς. Πως την επόμενη φορά, όταν τα θύματα θα είναι χοντροί / αδύνατοι / ξανθοί / μελαχρινοί / μετανάστες / φτωχοί / άρρωστοι / όποιοι άλλοι (πάντοτε «απειλητικά επικίνδυνοι»), εμείς (η κοινωνική πλειοψηφία, η πλειονότητα) θα είμαστε και πάλι οι θύτες.

Θανάσης Τριαρίδης - βιογραφικό

Ο Θανάσης Τριαρίδης γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1970 και σπούδασε Νομική στο ΑΠΘ (1989-1995). Μέχρι το 2007 εργάστηκε ως δικηγόρος, δημοσιογράφος και κειμενογράφος. Από το 2007 ασχολείται με τη διεξαγωγή σεμιναρίων για τον ευρωπαϊκό πολιτισμό και τον συντονισμό εργαστηρίων πυροδότησης γραφής. Κατά την περίοδο 1996-2001 υπήρξε ακτιβιστής του δικτύου DROM για τα κοινωνικά δικαιώματα των Τσιγγάνων. Από το 2000 έχει εκδώσει 60 βιβλία με αφηγήσεις, θεατρικά έργα και δοκίμια – ανάμεσά τους τα μυθιστορήματα Ο άνεμος σφυρίζει στην Κουπέλα, (2000), Τα μελένια λεμόνια (2005), Τα χλωρά διαμάντια, Βιβλίο Πρώτο, δειλινά 1-333 (2011). Από το 2010 έχει εκδώσει (έντυπα ή ηλεκτρονικά) 25 θεατρικά έργα (ανάμεσά τους τα Μένγκελε, Οιδίνους, Lebensraum, τριλογία Leopold, Football, HIV κ.α.) Από αυτά έχουν προκύψει περισσότερες από 50 παραστάσεις στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας, της Γερμανίας, της Κύπρου καθώς και στο Διαδίκτυο. Όλα τα κείμενά του είναι διαθέσιμα - ελεύθερα από πνευματικά δικαιώματα - στην ιστοσελίδα του triaridis.gr και στην Ανοιχτή Βιβλιοθήκη. Δημιούργησε ή συμμετείχε σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά (Τα Ποταμόπλοια, 1990-1992, Mauve 2033-2006) και εκδοτικά σχήματα (Δήγμα 2009-2012, Διάπυρον 2008-2013). Συντόνισε τη σειρά Αντιρρήσεις για λογαριασμό των εκδόσεων Gutenberg και την σειρά Για έναν νέο ανθρωπισμό των Εκδόσεων Πατάκη.

Θανάσης Τριαρίδης «Εμείς θα ανεβάσουμε τους ανθρώπους στα τρένα για το επερχόμενο Άουσβιτς - Κείμενα, ομιλίες, σημειώσεις και συνεντεύξεις για το Ολοκαύτωμα 2004 2024», βιβλιοπωλείον της Εστίας.