Jann Wenner – «Like a Rolling Stone»: Η αυτοβιογραφία του αμερικανού μεγιστάνα, συνιδρυτή του «Rolling Stone» και πρώην ιδιοκτήτη του «Men's Journal».
Μπεστ-σέλερ έγινε ήδη από την πρώτη εβδομάδα της κυκλοφορίας της, στις 13 Σεπτεμβρίου, η αυτοβιογραφία του Jann Wenner, συνιδρυτή του Rolling Stone και πρώην ιδιοκτήτη του Men's Journal. Ο 76χρονος σήμερα Wenner, που συμμετείχε στο Κίνημα για την ελευθερία του λόγου όταν φοιτούσε στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϋ, έστησε μαζί με τον κριτικό της τζαζ Ralph J. Gleason, το Rolling Stone που θα γινόταν θεσμός της ποπ κουλτούρας. Αργότερα στη διάρκεια της καριέρας του, ο Wenner συνίδρυσε το Rock and Roll Hall of Fame όπου «εισάγονται» καλλιτέχνες του ροκ και της ποπ —αν και μάλλον με μεροληπτικά κριτήρια.
Ο Wenner γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη, σε κοσμική εβραϊκή οικογένεια. Το 1966 εγκατέλειψε τις σπουδές του στην Καλιφόρνια, δανείστηκε 7.500 δολάρια από μέλη της οικογένειας και από την οικογένεια της μελλοντικής συζύγου του, Jane Schindelheim, και ξεκίνησε το Rolling Stone. Στις δεκαετίες 1970-80, το περιοδικό έπαιξε κεντρικό ρόλο στην ανάδειξη συγγραφέων όπως ο Χάντερ Σ. Τόμσον, ο Τομ Γουλφ και ο Γκρέιλ Μάρκους, καθώς και φωτογράφων όπως η Annie Leibovitz η οποία φοιτούσε τότε στο San Francisco Art Institute.
Το 1977, το Rolling Stone μετέφερε την έδρα του από το Σαν Φρανσίσκο στη Νέα Υόρκη και καθώς άργησε να ανταποκριθεί στο πανκ ροκ έχασε την πρωτοκαθεδρία στον χώρο της μουσικοκριτικής. Κάτι παρόμοιο επαναλήφθηκε στη δεκαετία του 1990, όταν έχασε έδαφος από το Spin και το Blender στην κάλυψη του χιπ χοπ. Αλλά ο Wenner προσέλαβε τον πρώην συντάκτη του FHM Ed Needham, τον οποίο στη συνέχεια αντικατέστησε με τον Will Dana, για να κάνει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις: το αποτέλεσμα ήταν η κυκλοφορία του Rolling Stone να φτάσει το 2006 ένα 1,5 εκατομμύριο τεύχη κάθε δεκαπενθήμερο. Τον Μάιο του 2006, το Rolling Stone κυκλοφόρησε την 1000η έκδοσή του με ένα ολογραφικό, τρισδιάστατο εξώφυλλο βασισμένο στο εξώφυλλο του άλμπουμ των Beatles Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band.
Ο ίδιος ο Wenner έχει πάρει πολλές από τις ιστορικές συνεντεύξεις του Rolling Stone. Ανάμεσα στους συνομιλητές τους ήταν ο Μπιλ Κλίντον, ο Αλ Γκορ, ο Τζον Κέρι, ο Μπόνο και ο Ομπάμα. Αν και σήμερα το περιοδικό ανήκει σε επενδυτές που δεν έχουν καμιά σχέση με τη μουσική και την ποπ κουλτούρα, παραμένει ένα ογκώδες αρχείο των πεπραγμένων της βιομηχανίας και γενικότερα των celebrities από το 1967. Εξάλλου, αν και ο Wenner έχει κατηγορηθεί ως υπερβολικά παραδόπιστος και δύσκολος στις συνεργασίες, είναι ο δημιουργός ιστορικών τευχών, όπως εκείνο με τον Τζέρι Γκαρσία (20 Ιανουαρίου 1972), τον Τζον Λένον (21 Ιανουαρίου 1971), τον Μπομπ Ντίλαν (29 Νοεμβρίου 1969), τον Πιτ Τάουνσεντ (28 Σεπτεμβρίου 1968). Στα απομνημονεύματά του, 564 σελίδες, ο Wenner αφηγείται τη ζωή του στον κόσμο των επιχειρήσεων, των ΜΜΕ και της μουσικής, αλλά κυρίως αφηγείται τη ζωή των άλλων, από τον Μικ Τζάγκερ μέχρι την Τζάκυ Ωνάση. Οι φωτογραφίες που συνοδεύουν την αφήγηση διατρέχουν μισόν αιώνα ποπ κουλτούρας.
Ο Νικολό Αμανίτι εξετάζει τη δύναμη της δημόσιας εικόνας και τις συνέπειες της έκθεσης, ενώ η Τζούλια Καμινίτο στρέφει το βλέμμα στις αόρατες πληγές που διαμορφώνουν έναν άνθρωπο πολύ πριν αποκτήσει τη δική του φωνή
Η συγγραφέας μιλά για το νέο της ψυχολογικό θρίλερ, τη δημιουργική εμμονή, τη μοναξιά, την επινόηση και το σκοτεινό βλέμμα που μπορεί να αλλάξει τα πάντα
Ο γερμανός συγγραφέας αφηγείται τη στιγμή που αποφάσισε να γίνει ποιητής, μιλά για την τέχνη της αφήγησης, τα πρότυπα για τους χαρακτήρες του, τη ζωγραφική.
Η Μαίρη Σιάνη-Ντέιβις στο βιβλίο «Έντιμος εμπορία» γράφει για μια γενιά που γεννήθηκε πριν από τον πόλεμο αλλά τον πρόλαβε, όπως και τον Εμφύλιο, στην πιο τρυφερή της ηλικία
Με αφορμή το νέο του βιβλίο, «Η ανάγκη της εμψύχωσης», ο ομότιμος καθηγητής Πολιτισμού και Επικοινωνίας μιλά για τη σύγχρονη εποχή της ψυχικής κόπωσης και της εσωτερικής παραίτησης.
17°
