Η Άννα Γαλανού με το «Μαργκώ» μας ταξίδεψε στον χρόνο

Η Άννα Γαλανού αγαπά να σεργιανά στον χρόνο και στον χώρο, να γίνεται ένα με τις ηρωίδες της και να ζωντανεύει μοναδικά κάθε σκηνή της πλοκής που υφαίνει στον λογοτεχνικό της αργαλειό. Με γλαφυρές περιγραφές και παράθεση ιστορικών γεγονότων, η συγγραφέας απολαμβάνει να μεταφέρει στο χαρτί ιστορίες μιας άλλης εποχής, να αναμοχλεύει τις αναμνήσεις ανθρώπων, να πλέκει αληθινά γεγονότα και μυθοπλαστικά στοιχεία, να σκορπίζει στο διάβα της πένας της αρώματα και χρώματα του χθες. Η Μαργκώ, η πρωταγωνίστρια του νέου της μυθιστορήματος «Μαργκώ», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα, ακολουθεί και πιστά αυτά τα χνάρια. Ανοίγει τα «χαρτιά» της και αφήνει έκθετα τα κομμάτια της ζωής της, προσφέροντας ένα συναρπαστικό ταξίδι. 

Η ιστορία ξεκινά στη Σμύρνη το 1918, τέσσερα χρόνια πριν τη μεγάλη καταστροφή. Η Γαλλίδα κεντήστρα Λίλη μαζί με τη δεκαεξάχρονη κόρη της Μαργκώ, παλεύουν σκληρά για να επιβιώσουν και να καταφέρουν να ξεχρεώσουν ένα μεγάλο δάνειο που τις βαραίνει. Η ξαφνική επίσκεψη του Ασημάκη Αποστολίδη στο μαγαζί τους θα φέρει τα πάνω κάτω μέσα σε μία στιγμή. Η Μαργκώ βρίσκεται μπροστά σε ένα μεγάλο δίλημμα και αναγκάζεται να πάρει μια απόφαση που θα καθορίσει τη μοίρα της. Παντρεύεται και αναγκάζεται να ακολουθήσει τον σύζυγό της στην Αλεξάνδρεια, εκεί που την περιμένουν καρτερικά ο πόνος, η ταπείνωση, η δυστυχία, ο εξευτελισμός. Θα υποταχθεί στο πεπρωμένο της και θα περιμένει στωικά τη λύτρωση. Μια λύτρωση που δεν έρχεται με τους καλύτερους οιωνούς αλλά την οδηγεί στην Πόλη του Φωτός. Εκεί που θα ανακαλύψει τον εαυτό της, τις ανάγκες της και θα πιστέψει στα όνειρά της. Μόνο που ο έρωτας έχει άλλα σχέδια, Δύο άντρες θα τη διεκδικήσουν με πάθος και όλα τελικά θα κριθούν στη μαγευτική Αθήνα. Εκεί που η Μαργκώ θα μεταμορφωθεί σε μια λέαινα που πασχίζει να ξεφύγει από το ψέμα και την προδοσία, ακόμα και από τον θάνατο.

Ένας κυκεώνας γεγονότων και καταστάσεων ταλανίζουν τη «Μαργκώ» από τη στιγμή που αναγκάζεται να αφήσει τη μητρική αγκαλιά και να παντρευτεί έναν πολύ μεγαλύτερό της άντρα. Απρόσμενες εξελίξεις και ανατροπές δεν την αφήνουν να ησυχάσει στιγμή, και βρίσκεται διαρκώς παγιδευμένη σε λαβύρινθους, χωρίς δυνατότητα διαφυγής. Παλεύει μόνη της ενάντια στο μίσος, την κακία, και ελπίζει μόνο σε θαύματα. Μα η ζωή δεν της χαρίζεται και εκείνη αναγκάζεται να ανακαλύψει μια άλλη πλευρά του εαυτού της.

Η Άννα Γαλανού έχει σκιαγραφήσει με προσοχή και αγάπη την κεντρική της ηρωίδα. Μια ηρωίδα που αλλάζει διαρκώς, προσαρμόζεται σαν χαμαιλέοντας στις συνθήκες που καλείται να επιβιώσει και κλυδωνίζεται από τις φουρτούνες της ζωής. Αποφασιστική και με απύθμενο ψυχικό σθένος, υπομένει και περιμένει. Στωικά και αδιαμαρτύρητα, μέχρι να ελευθερωθεί από τον ζυγό της. Μα και τότε, χάνεται στη δίνη των συναισθημάτων και της ανάγκης της για στοργή και πάθος και τυφλώνεται. Διχάζεται ανάμεσα στη νηνεμία και στη θύελλα και ακροβατεί πάνω από ένα τεντωμένο σκοινί που ανά πάσα στιγμή μπορεί να κοπεί. Ο έρωτας καταλύει κάθε αντίστασή της και εκείνη δεν ξέρει ποια απόφαση θα είναι η σωστή. Βλέπει τα ψέματα να πολλαπλασιάζονται σαν τα κεφάλια της Λερναίας Ύδρας, έρχεται αντιμέτωπη με τον δόλο και τον φθόνο, αλλά και πάλι η φωνή της καρδιάς της είναι τόσο δυνατή που δεν της επιτρέπει να δει τη φρίκη που πλησιάζει απειλητική. 

Οι χαρακτήρες που περιβάλλουν τη Μαργκώ είναι μοναδικοί και κατορθώνουν να πυροδοτούν διαρκώς τις εξελίξεις, να οδηγούν την πλοκή σε διαφορετικά μονοπάτια εντείνοντας την αγωνία. Πρόσωπα και προσωπεία γίνονται ένα κουβάρι που δύσκολα μπορεί ο αναγνώστης να ξεχωρίσει και συναισθάνεται τα δίλημματά της πρωταγωνίστριας. Ο λόγος της συγγραφέως, λιτός και ανεπιτήδευτος, δημιουργεί έντονες εικόνες, άλλοτε ξέχειλες από ρομαντισμό και άλλοτε πλημμυρισμένες από οδύνη και κακεντρέχεια. Η δυναμική των λέξεων καταφέρνουν να αποδώσουν στο απόλυτο την ατμόσφαιρα της εποχής αλλά και τις εσωτερικές συγκρούσεις της Μαργκώ, ενώ η τριτοπρόσωπη αφήγηση διατηρεί τις συναισθηματικές ισορροπίες της ιστορίας. 

Η «Μαργκώ» είναι ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα που φανερώνει τις αστείρευτες δυνάμεις της ανθρώπινης ψυχής και γι' αυτό συγκινεί.