«Και όπως είπε και ο δούκας του Ουέλινγκτον, για τη μεγαλοσύνη του οποίου πιστεύω ότι θα συμφωνήσουμε όλοι: "Μόνο και μόνο επειδή κάποιος γεννήθηκε σε στάβλο δε σημαίνει ότι είναι άλογο"».
Τζον Μπόιν. Ο μυθιστοριογράφος που αποτέλεσε εκδοτικό φαινόμενο με το πρώτο του παιδικό βιβλίο, «Το αγόρι με τη ριγέ πιτζάμα», το οποίο μεταφράστηκε σε περισσότερες από 40 γλώσσες, βρισκόταν επί δύο χρόνια στις υψηλότερες θέσεις στις λίστες των ευπώλητων βιβλίων και πούλησε περισσότερα από πέντε εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως, ενώ μεταφέρθηκε και στη μεγάλη οθόνη. Ο συγγραφέας που έχει εκδώσει δέκα μυθιστορήματα για ενήλικους και πέντε για παιδιά και εφήβους, τα βιβλία του κυκλοφορούν σε πάνω από 45 γλώσσες παγκοσμίως ενώ έχουν τιμηθεί ή έχουν βρεθεί υποψήφια για διάφορα λογοτεχνικά βραβεία. Ο ιρλανδός δημιουργός, που με το νέο του βιβλίο, με τίτλο «Οι αόρατες ερινύες της καρδιάς», αποδεικνύει περίτρανα τη συγγραφική του δεινότητα, το καυστικό του χιούμορ και την τόλμη του να μιλήσει χωρίς περιστροφές για τα κακώς κείμενα της χώρας του και της σύγχρονης κοινωνίας.
Σε αυτό το έργο του Μπόιν, ακολουθείς τα χνάρια του Σίριλ Έιβερι, από τη στιγμή της γέννησής του, το 1945, μέχρι το 2015, και την ίδια στιγμή παρακολουθείς με δέος να ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια ολόκληρη η ιστορία της Ιρλανδίας. Η πλοκή ξεκινά με την αποπομπή της Κάθριν Γκάγκιν, μητέρας του Σίριλ, από την κλειστή κοινωνία που ζει με την οικογένειά της, λόγω της εγκυμοσύνης της εκτός γάμου. Γεμάτη ανασφάλειες και φόβους, φεύγει για το Δουβλίνο, και γνωρίζει τον Τζακ και τον Σον, που θα της προσφέρουν καταφύγιο και κατανόηση. Ο μικρός Σίριλ έρχεται στη ζωή σε μια τραγική στιγμή και σύντομα υιοθετείται από τον Τσαρλς και τη Μοντ Έιβερι, που αντιμετωπίζουν το νέο τους απόκτημα με μάλλον ανορθόδοξο τρόπο. Όμως, ο Σίριλ προσαρμόζεται με τις καταστάσεις που βιώνει, αποδέχεται τις αντιδράσεις τους, πλάθεται από τις απόψεις τους και τη στάση τους, και παλεύει μόνος του να ανακαλύψει τη ζωή. Στο δύσκολο αυτό μονοπάτι που ακολουθεί, θα γνωρίσει ανθρώπους που θα τον στιγματίσουν βαθιά και θα διεκδικήσει με πάθος την ανάγκη του να είναι ο εαυτός του. Να ζήσει όπως ακριβώς θέλει και να απεγκλωβιστεί από τα στερεότυπα μιας κοινωνίας που είναι αμείλικτη απέναντι στο διαφορετικό.
Ένα παιδί, ένας έφηβος, ένας ενήλικας. Ένας άνθρωπος παλεύει ενάντια στα προγνωστικά, ενάντια στις προκαταλήψεις και τα ταμπού, ενάντια στον ρατσισμό κάθε μορφής, με όπλο του την ειλικρίνεια και σύμμαχό του την αγάπη και τη φιλία. Τολμά να υπερβεί τα στερεότυπα της εκάστοτε εποχής αλλά και τον εαυτό του, με επιμονή, πείσμα και μια αφοπλιστική αθωότητα που σε στοιχειώνει. Με συνοδοιπόρους την τύχη και τις συγκυρίες, θα κατορθώσει το ακατόρθωτο και θα βρει την προσωπική του λύτρωση.
Ο Τζον Μπόιν δημιουργεί ένα συνταρακτικό –από κάθε άποψη− μυθιστόρημα και έναν ανεπανάληπτο χαρακτήρα. Ο Σίριλ Έιβερι είναι μια προσωπικότητα που σε κερδίζει από την πρώτη στιγμή με την αμεσότητα και την αμίμητη ειλικρίνειά του και καθώς χτίζει τον χαρακτήρα του, διαμορφώνει το εγώ του και αποκρυπτογραφεί τις ανάγκες του, σε αφοπλίζει, σε συγκινεί, σε γοητεύει. Την ίδια στιγμή, μέσα από την πολυεπίπεδη αφήγησή του, επιτυγχάνει να προβάλλει ιστορικά γεγονότα, να στηλιτεύσει τα κακώς κείμενα της κοινωνίας, να αποκαλύψει την αθλιότητα μέσα στους κόλπους της Καθολικής εκκλησίας και να απεικονίσει με ζοφερά χρώματα συμπεριφορές και στάσεις που στιγμάτισαν την Ιρλανδία –και όχι μόνο− τα τελευταία εβδομήντα χρόνια. Ένας συνδυασμός πλοκής και ήρωα που συναρπάζει και προβληματίζει βαθιά.
Ο συγγραφέας σε συνέντευξή του δήλωσε: «Ήθελα ο Σίριλ να αντιπροσωπεύει την ίδια την Ιρλανδία. Στο πρώτο μισό του βιβλίου, μεταξύ του 1945 και του 1973, ο Σίριλ φοβάται τη σεξουαλικότητά του, το ίδιο του το φύλο, οποιαδήποτε μορφή οικειότητας. Αν και δεν είναι θρησκευόμενος, είναι μέρος μιας κοινωνίας που τοποθετεί την Εκκλησία στο επίκεντρο όλων των προσωπικών αποφάσεων. Στο δεύτερο μισό, μεταξύ 1980 και 2015, είναι περήφανος για το ποιος είναι και δεν φοβάται πλέον. Χρειαζόμουν να γράψω ένα μακρύ βιβλίο, με ένα εκτεταμένο χρονοδιάγραμμα, για να επιτύχω τους στόχους μου, να πω την ιστορία μιας ολόκληρης χώρας».
«Οι αόρατες ερινύες της καρδιάς» είναι ένα μυθιστόρημα που κρύβει μέσα του όλες τις εκφάνσεις της ανθρώπινης ψυχής. Θλίψη, χαρά, πόνο, φιλία, αγάπη, οργή, έρωτα, κατανόηση, συγχώρεση. Με εξαιρετικούς διαλόγους, καυστικό χιούμορ που προκαλεί ανατριχίλες με τις αλήθειες που καταδεικνύει, και περιγραφές που σε μεταφέρουν νοερά στην καρδιά των γεγονότων, η περιπετειώδη ζωή του Σίριλ προκαλεί, διδάσκει και κυρίως εγκαλεί μνήμες και θύμησες, για να μην ξεχάσεις όλους εκείνους που ύψωσαν το ανάστημά τους διεκδικώντας μια ισότιμη θέση στην κοινωνία. Στον κόσμο. Στην ίδια τη ζωή.
Εκτός από την αφελή και συνάμα γοητευτική φυσιογνωμία του Σίριλ, ο συγγραφέας σκιαγράφησε και ένα εξαιρετικό σύνολο χαρακτήρων που πλαισιώνουν τον αφηγητή σε απόλυτη αρμονία. Οι θετοί του γονείς, ο Τζούλιαν Γούντμπιντ που θα σημαδέψει την ύπαρξή του, η πραγματική του μητέρα, η Άλις και φυσικά ο Μπάστιαν, πυροδοτούν τις εξελίξεις με τις πράξεις τους, και οδηγούν, άλλοτε ηθελημένα και άλλοτε άθελά τους, τον Σίριλ στη λήψη αποφάσεων που δουν καταλυτικά στην ύπαρξή του.
Ο συγγραφέας, με μια γλώσσα σκληρή και μια πένα που ξέρει να σαγηνεύει και να σε οδηγεί σε ανεξερεύνητα μονοπάτια σκέψης και συναισθημάτων, αποδεικνύει πως οι συνθήκες μπορούν να διαμορφώσουν τη ζωή μας αλλά κυρίως σε προκαλεί να συνειδητοποιήσεις πως, πολύ συχνά, κρύβουμε τον αληθινό μας εαυτό είτε από φόβο είτε σε μια προσπάθεια να γίνουμε αρεστοί από τον κοινωνικό περίγυρο.
«Ένας φίλος μου είπε κάποτε ότι μισούμε αυτό που φοβόμαστε περισσότερο από τον ίδιο μας τον εαυτό».
Μια ελεγεία στη φιλία, την αγάπη, τη γενναιότητα, την απώλεια, την κάθε μορφή βίας, τον ρατσισμό, τον κοινωνικό αποκλεισμό, τη δύναμη της μητρότητας, τη συντροφικότητα, την αποδοχή, τη συγχώρεση. ‘Ένα σπαρακτικό ταξίδι ενός ανθρώπου, που μέσα από λάθη και συγκυρίες, κατόρθωσε να βρει τον εαυτό του.
Ο ίδιος αναφέρεται ως «αθηναιογράφος», και κυρίως ως δημοσιογράφος-συγγραφέας. Το βιβλίο του «Και μη χειρότερα – το φάρμακό σας διά πάσαν νόσον…» είναι γεμάτο με μικρά, αληθινά «φάρμακα διά πάσαν νόσον»
Από τη θεατρική σκηνή στη διδασκαλία, από την Ελλάδα σε πανεπιστήμια και θεατρικές αίθουσες σε ολόκληρο τον κόσμο. Με αφορμή την αγγλόφωνη έκδοση του βιβλίου του «Υποκριτική: Από τη θεωρία στην πράξη».
Στο έργο του Ακριθάκη, ιστορίες που ξεκινούν από τις σελίδες των τετραδίων, σημειωματάριων και ημερολογίων του μεταφέρονται στο χαρτί, τον καμβά, τον «μικρό τύπο» και το βιβλίο.
Ένα μυθιστόρημα που αναδεικνύει την εξαιρετική περιγραφική δύναμη της συγγραφέως και την ικανότητά της να μετατρέπει έναν συγκεκριμένο τόπο —εδώ, τη Χάβρη— σε ολοκληρωμένη λογοτεχνική εμπειρία
10°
