Αν το καλοσκεφτείς, ολόκληρη η κουλτούρα του νουάρ βασίζεται σε μια κοινή σύμβαση που τέμνει από άκρη σε άκρη το σύνολο της μυθιστορίας του: τον ακαταμάχητο ντετέκτιβ. Από τον Σέρλοκ Χολμς στον Φίλιπ Μάρλοου, ο μύθος του ιδιόρρυθμου ατομιστή ήρωα συνιστά την πεμπτουσία του αστυνομικού είδους, του οποίου η μακροζωία εξαρτάται από την αφοσίωση που εμπνέει στον αναγνώστη του. Αρκεί ένα γρήγορο ξεφύλλισμα στους πραγματικά επιτυχημένους σύγχρονους συγγραφείς του σασπένς για να αποδειχτεί η ευστάθεια του ισχυρισμού.
Ο Ράνκιν έχει τον Ρέμπους του, ο Νέσμπο τον Χάρι Χόλε, η Ρουθ Ρέντελ τον Γουέξφορντ, και πάει λέγοντας. Τι γίνεται όμως όταν ο κανόνας καταρρίπτεται μέσω μιας απροσδόκητης συμμαχίας ζεύγους εν ζωή που μοιράζεται τις ίδιες εμπνεύσεις, στο ίδιο πληκτρολόγιο; Στην περίπτωση του ανδρόγυνου Nicci Gerrard και Sean French, τίποτα λιγότερο από θρίλερ υψηλής θερμοκρασίας και σπινθηροβόλα λογοτεχνία περιωπής.
Υπ’ όψιν, οι δυο τους δεν είναι πρωτόφαντοι. Εμφανίστηκαν στον χώρο των γραμμάτων μία δεκαετία πριν, παραδίδοντας έντεκα συναπτά μπεστ σέλερ, προτού μετακυλήσουν στο μυστήριο και συστήσουν στο κοινό έναν καινούργιο χαρακτήρα, την ψυχοθεραπεύτρια Φρίντα Κλάιν. Το «Blue Monday» ήταν η πρώτη απόπειρα, με τους δυο τους να γράφουν τα κεφάλαια εναλλάξ, να ανταλλάσσουν ιδέες, να αναποδογυρίζουν την πλοκή, να επιμελούνται ο ένας τα γραπτά του άλλου, και γενικότερα να κάνουν μεταξύ τους όλα όσα ξεσήκωσαν τον αφειδώλευτο θαυμασμό της κριτικής και των αναγνωστών.
Προορισμένο να αποτελέσει το ντεμπούτο μιας οκτάδας βιβλίων, το «Blue Monday» μεταφράστηκε και στη χώρα μας ταυτόχρονα με τη διεθνή του έκδοση, διαβάστηκε αχόρταγα, εξαντλήθηκε, ανατυπώθηκε, και σήμερα επιβραβεύει τους μύστες του με το σίκουελ των περιπετειών της Φρίντα Κλάιν, τιτλοφορημένου «Tuesday’s Gone». Τι τρέχει εδώ;
Η Μάγκι, μια κοινωνική λειτουργός, καλείται στην οικία μιας ψυχικά διαταραγμένης γυναίκας στο Ανατολικό Λονδίνο. Η αβάσταχτη αποφορά και η γενικότερη εγκατάλειψη του χώρου υποδεικνύουν τη δίοδο προς το δύσμορφο πτώμα. Είσοδος στη σκηνή του επιθεωρητή Κάρλσον, ο οποίος με τη σειρά του προστρέχει στην προσφιλή μας Φρίντα, προκειμένου να εξιχνιαστεί ένα έγκλημα που σύντομα ανακαλύπτουμε πως τοποθετεί την ίδια την ερευνήτρια στον ερεβώδη πυρήνα του.
Εθιστικό και περίτεχνα ενορχηστρωμένο, το «Tuesday’s Gone» διαθέτει όλα τα χαρακτηριστικά που κάνουν τη γραφίδα των δημιουργών του τόσο απολαυστική, ενώ σκαρφαλώνει την αφηγηματική κλίμακα σε πρωτόγνωρα υψίπεδα, μέσω της επακριβούς θεώρησης της βρετανικής κοινωνίας, της ατμόσφαιρας προσωπικού κινδύνου, μέσα στην οποία τυλίγει τον αναγνώστη χωρίς να χαλαρώνει τη λαβή του λεπτό, καθώς και του ενδελεχέστερου πορτρέτου της Φρίντα Κλάιν, που περνά δικαιωματικά στο πάνθεον των αλησμόνητων λογοτεχνικών ηρώων. Αυτών δηλαδή που σε ακολουθούν καιρό αφότου κλείσεις το βιβλίο.
«Στον δρόμο μάς φωνάζουν αλλιώς»: Μια ιστορία για το πώς είναι να ζεις ως δύο διαφορετικοί άνθρωποι, μέσα και έξω από το σπίτι, και για όσα κληροδοτεί αυτή η αυτολογοκρισία στα παιδιά
17°
