- ΑΡΧΙΚΗ
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
-
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
-
LIFE
-
LOOK
-
YOUR VOICE
-
επιστροφη
- ΣΕ ΕΙΔΑ
- ΜΙΛΑ ΜΟΥ ΒΡΟΜΙΚΑ
- ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΑΣ
-
-
VIRAL
-
επιστροφη
- QUIZ
- POLLS
- YOLO
- TRENDING NOW
-
-
ΖΩΔΙΑ
-
επιστροφη
- ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ
- ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ
- ΓΛΩΣΣΑΡΙ
-
- PODCAST
- VOICE RADIO
- CITY GUIDE
- ENGLISH GUIDE
Αντώνης Καλομοιράκης: «Έχω ρισκάρει για έναν έρωτα»
«Αλήθεια, σου λέω ψέματα» είναι η παράσταση που έγραψε, σκηνοθέτησε και πρωταγωνιστεί, στο θέατρο Άλφα Ληναίος-Φωτίου. Με αυτή την αφορμή μιλήσαμε μαζί του.
Ο Αντώνης Καλομοιράκης μιλάει για όλα: τα ρίσκα του έρωτα, τις ανασφάλειες και τα απαγορευμένα, τις σχέσεις και τις ρωγμές τους αλλά και για τον ρόλο που παίζει το χιούμορ στη ζωή του.
Μια αγγελία για μια θέση εργασίας και μια συνάντηση έπειτα από χρόνια φέρνουν τα πάνω κάτω στις τακτοποιημένες ζωές των ηρώων και μας κάνουν να αναρωτηθούμε για τις σταθερές μας, για τα απρόοπτα της ζωής, τα μυστικά και ψέματα… Με αφορμή την παράσταση «Αλήθεια, σου λέω ψέματα», στο θέατρο Άλφα «Ληναίος-Φωτίου», ο Αντώνης Καλομοιράκης μίλησε στην ATHENS VOICE για τα ρίσκα του έρωτα, για τις ανασφάλειες και τα απαγορευμένα, για τις σχέσεις και τις ρωγμές τους αλλά και για τον ρόλο που παίζει το χιούμορ στη ζωή και τη δουλειά του.
Αντώνης Καλομοιράκης: Συνέντευξη με αφορμή την παράσταση «Αλήθεια, σου λέω ψέματα»
Πόσο αυτοβιογραφικό είναι το συγκεκριμένο σενάριο; Έχεις βρεθεί στη ζωή σου κάποια στιγμή στη θέση των ηρώων, να τα κάνουν όλα άνω κάτω για να ζήσουν το απωθημένο και το απαγορευμένο;
Σε τέτοιο βαθμό άνω κάτω, όχι. Ότι έχω ρισκάρει όμως για έναν έρωτα, ναι. Υπάρχει μεγάλη έλξη προς το απαγορευμένο στους ανθρώπους. Στη ζωή αγωνιούμε να τα τακτοποιήσουμε όλα και μόλις τα τακτοποιούμε συνειδητοποιούμε ότι η τάση μας είναι προς το άτακτο. Είναι περιοριστική η τακτοποίηση. Βάζουμε σύνορα για ασφάλεια και μετά σκάνε οι ανασφάλειες. Αυτό ήταν; Από εδώ και πέρα όλο έτσι θα ’ναι;
Θεωρείς ότι ένα σενάριο που εμπεριέχει πολλά βιωματικά-αυτοβιογραφικά στοιχεία είναι πιο δυνατό και θα ταυτιστεί περισσότερο με το κοινό;
Το καλό σενάριο πρέπει να εμπεριέχει αλήθεια. Είτε είναι αυτοβιογραφικό είτε φανταστικό. Η αλήθεια στο θέατρο έχει περισσότερο ενδιαφέρον απ’ ό,τι στη ζωή. Στη ζωή αυτός που μας λέει την αλήθεια μάς ξεβολεύει. Στο θέατρο, όμως, τον χρειαζόμαστε. Αν μας ξεβολέψει, νιώθουμε λιγότερο μόνοι. «Αυτό που ζω εγώ, το ζουν κι αυτοί, κι αυτοί, κι αυτοί». Τα δικά μου έργα έχουν πάντα κάτι από μένα ή τη ζωή μου.
Πόσο δελεαστικό αλλά και επικίνδυνο είναι αυτό το απαγορευμένο; Και πόση αλήθεια εντέλει εμπεριέχει;
Το απαγορευμένο είναι δελεαστικό επειδή μοιάζει να υπόσχεται μια άλλη ζωή. Δεν θέλουμε πάντα τον άλλον. Μπορεί να θέλουμε αυτό που αισθανόμαστε μαζί του. Δεν είναι το ίδιο. Να ξαναβρούμε μια εκδοχή του εαυτού μας. Το ζόρι έρχεται όταν μπερδεύεις την επιθυμία με τη λύση.
Εξήγησέ μου πώς αποφάσισες αυτόν τον τίτλο που ουσιαστικά αυτοαναιρείται: «Αλήθεια, σου λέω ψέματα».
Μ’ αρέσουν οι τίτλοι που «παίζουν». Που είναι αντιφατικοί, όπως ακριβώς και η ανθρώπινη φύση. Ο τίτλος έχει μέσα του όλο το έργο. Το να μην ξέρεις αν πρέπει να πιστέψεις αυτό που ακούς ή αυτό που βλέπεις.
Οι ήρωες επιδίδονται σε έναν κυκεώνα από ψέματα, καθώς το ένα ψέμα φέρνει τ’ άλλο… Τι ρωγμές δημιουργεί σε μια σχέση αυτό; Υπάρχει ωστόσο σχέση χωρίς ψέματα, έστω και κατά συνθήκην;
Δεν νομίζω ότι το ψέμα είναι πάντα κακό. Υπάρχουν ψέματα που πηγάζουν από δειλία και υπάρχουν ψέματα που πηγάζουν από προστασία, τρυφερότητα, ακόμα και αγάπη. Η αλήθεια είναι απαραίτητη, αλλά μπορεί να γίνει και μαχαίρι που σφάζει πολύ βαθιά. Το πρόβλημα για μένα ξεκινάει όταν πια το ψέμα γίνεται τρόπος ζωής. Αναπόφευκτα κάποια στιγμή χάνεις εσένα. Και τότε η σχέση δεν έχει πια ρωγμές. Έχει γίνει η ίδια μια ρωγμή.
Πόσο δύσκολο θεωρείς ότι είναι να κρατηθεί μια μακροχρόνια σχέση ζωντανή χωρίς ρωγμές και χωρίς παραθυράκια για… απωθημένα;
Εδώ σε θέλω… Νομίζω ότι το ζητούμενο δεν είναι μια σχέση χωρίς ρωγμές. Αυτό είναι ουτοπικό. Το ζητούμενο είναι τι κάνεις όταν αυτές εμφανίζονται. Μια μακροχρόνια σχέση δεν κρατιέται ζωντανή με κλειστές πόρτες και παράθυρα. Χρειάζεται από κάπου να μπαίνει αέρας. Να θυμάσαι ότι ο άνθρωπος απέναντί σου δεν είναι κτήμα σου. Να ξανασυναντιέσαι με τον άλλον αντί να θεωρείς ότι τον έχεις μάθει. Οι άνθρωποι αλλάζουμε. Το θέμα είναι να μπορούμε ν’ αλλάζουμε μαζί χωρίς να χάσουμε τον εαυτό μας.
Γράφεις, σκηνοθετείς και πρωταγωνιστείς στην παράσταση. Πόσο δύσκολος είναι αυτός ο τριπλός ρόλος, από τη στιγμή κιόλας που δεν είναι μονόλογος;
Είναι υπέροχο. Όταν γράφεις, σκηνοθετείς ήδη τον κόσμο που έχεις στο μυαλό σου. Όταν παίζεις, όμως, πρέπει να αφεθείς. Να ξεχάσεις τον συγγραφέα και τον σκηνοθέτη, που χρειάζεται να ελέγχει, και να γίνεις ο άνθρωπος της στιγμής. Η δυσκολία είναι στο ταυτόχρονο. Κι εγώ παίζω και σκηνοθετώ. Και, όσο κουλό κι αν ακούγεται, είναι δύσκολο να σκηνοθετείς κάτι που έχεις δημιουργήσει εσύ, ακριβώς γιατί ξέρεις πολύ καλά πού θέλεις να το πας. Το στοίχημα είναι να εμπιστευτείς και τον εαυτό σου και τους άλλους.
Πρωταγωνιστείς και στην «Οικογένεια Τσεκμέ», που επιστρέφει φέτος. Πώς είναι η εμπειρία σου εκεί;
Εκεί βιώνουμε ένα απίστευτο πανηγύρι. Γέλιο, υπέροχη ομάδα, που τα δίνει όλα κάθε βράδυ. Ταξιδέψαμε σε όλη την Ελλάδα και είμαστε πανέτοιμοι να επιστρέψουμε. Έχω γεμίσει μπαταρίες από το τόσο γέλιο που προσφέραμε παντού. Είναι σπουδαίο να βλέπεις ανθρώπους να φεύγουν πιο ανάλαφροι. Για μένα ήταν πολύ σημαντικό που περιοδεύσαμε το καλοκαίρι παντού. Νιώθω τρομερά που μπορούμε να προσφέρουμε γέλιο σε κάθε άκρη της Ελλάδας.
Στο «Αλήθεια, σου λέω ψέματα», όπως και στον «Καταπληκτικό καταθλιπτικό», κωμικά έργα και τα δύο, θίγεις ζητήματα που μας απασχολούν όλους. Είναι η κωμωδία και το γέλιο ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες της ζωής;
Για μένα το χιούμορ είναι ο πιο σοβαρός τρόπος να αντιμετωπίσεις τα δύσκολα. Δεν γελάς επειδή είσαι «βλαμμένο» και δεν αντιλαμβάνεσαι τη δυσκολία. Γελάς επειδή την κοιτάς κατάματα και αρνείσαι να της δώσεις όλη τη δύναμη που σου ζητάει. Μέσα σ’ αυτή την επιβεβλημένη μαυρίλα που μας τα σκάει από παντού, το χιούμορ είναι αντίσταση σε μια νοοτροπία που μας θέλει με τα κεφάλια κάτω, παθητικούς και συμβιβασμένους με τη δυστυχία μας. Το χιούμορ είναι ο πιο επαναστατικός τρόπος να ζει κανείς σήμερα. Όσο αντέχω, θα κάνω τον κόσμο να γελάει. Να διαλύσουμε επιτέλους τον φόβο και να ζήσουμε τις πολύτιμες ζωές μας ωραία.
INFO
- ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Αντώνης Καλομοιράκης
- ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Αντώνης Καλομοιράκης, Μάριος Μαριόλος, Εύη Κολιούλη, Τερέζα Καζιτόρη, Βασίλης Θελούρας Στον ρόλο του Μίλτου: Νίκος Παντελίδης
- ΘΕΑΤΡΟ: Άλφα - Ληναίος-Φωτίου