Θεατρο - Οπερα

Γιάννης Μόσχος: Ο σκηνοθέτης που δίνει μέλλον στους κλάσικούς

«Ποια είναι η διαχωριστική γραμμή μεταξύ σεβασμού και ασέβειας απέναντι στο έργο ενός συγγραφέα;»

4741-35213.jpg
Δημήτρης Μαστρογιαννίτης
ΤΕΥΧΟΣ 500
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
79038-176569.jpg

Eπιλογές

Ο σκηνοθέτης Γιάννης Μόσχος σε μια συνέντευξη στον Δημήτρη Μαστρογιαννίτη.

Όποιος είδε στο τελευταίο Φεστιβάλ Αθηνών τις «Διασκεδαστικές ιστορίες περί θνητότητας» του Τσέχοφ κατάλαβε τι σημαίνει ανεβάζω έργο κλασικού συγγραφέα με σύγχρονο τρόπο χωρίς να εξαφανίζω το ήθος του. 

Ο Γιάννης Μόσχος μας είπε:

«Μερίδα κριτικών και κοινού κατηγορεί συχνά τη νεότερη γενιά σκηνοθετών για απαξίωση, αν όχι βεβήλωση, των συγγραφέων. Αλλά ποια είναι η διαχωριστική γραμμή μεταξύ σεβασμού και ασέβειας απέναντι στο έργο ενός συγγραφέα; Πότε η διασκευή και η σκηνοθεσία υπερβαίνουν τα εσκαμμένα; Έχοντας διασκευάσει αρκετές φορές έργα κλασικού και σύγχρονου, ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου, έχω κι εγώ αναρωτηθεί. Είμαι ένας ανόητος μικρός διδακτορίσκος που θεωρώ τον εαυτό μου σπουδαιότερο από ένα συγγραφέα; Θέλω να ελπίζω, βέβαια, πως όχι, αλλά πάλι ίσως και να είμαι και να μην το αντιλαμβάνομαι. Ζητούμενό μου, όπως και των περισσοτέρων σκηνοθετών, είναι η συνομιλία με ένα συγγραφέα και η μεταγραφή του έργου του στο σήμερα. Κι όταν αποτυγχάνουμε, ακόμα και όταν γινόμαστε “ασεβείς”, μη μας λιθοβολείτε, αν έχετε την καλοσύνη. Την επόμενη φορά ίσως τα καταφέρουμε καλύτερα». 

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ
ΑΠΟΨΕΙΣ
ΘΕΜΑΤΑ
ΣΤΗΛΕΣ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

«Ομόνοια - Μια μυθοπλασία» στο Εθνικό θέατρο
Θεατρο - Οπερα Εθνικό Θέατρο – ρεπερτόριο – ελληνικό έργο: Mια πονεμένη ιστορία

Αυτό που περιμένουμε είναι να δημιουργηθεί και να υποστηριχθεί σοβαρά μια σκηνή για τα εκλεκτά ελληνικά έργα του 20ού αι. Και να ανατεθεί στους καλύτερους συγγραφείς μας να γράψουν νέα.

Ματίνα Καλτάκη

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY