Θεατρο - Οπερα

«Κύκλωψ» από το Εθνικό Θέατρο στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου

Ο σκηνοθέτης Β. Παπαβασιλείου λέει για το έργο

4741-35213.jpg
Δημήτρης Μαστρογιαννίτης
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
39886-85120.jpg

«Το πρόσωπο-Κύκλωπας είναι ένα επεισόδιο στη ζωή του Οδυσσέα, δηλαδή του Κανένα, δηλαδή του Καθένα. Εμμέσως και πώς το λέει ο Καβάφης; τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες, τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις, αν δεν τους κουβαλείς μες στην ψυχή σου, αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.” Κοντολογίς, τα στοιχειά και τα φαντάσματα δεν τα συναντάς, απλώς τα κουβαλάς. Τα παθήματα (και τα πάθη) ανήκουν στον Οδυσσέα, δηλαδή, στον Κανένα, δηλαδή στον Καθένα. Αυτός τα τραβάει όλα (δηλαδή, εμείς), πάντα στο δρόμο προς την Ιθάκη.

Από τη μεριά του, το σατυρικό δράμα του Ευριπίδη με τον τίτλο Κύκλωψ είναι μια μεταδόμηση της σχετικής ραψωδίας της Οδύσσειας του Ομήρου σύμφωνα με τους κώδικες του είδους. Σύμφωνα μ΄ αυτούς τους κώδικες, του παθήματος του Οδυσσέα που συνιστά η συνάντηση με τον Κύκλωπα, προηγείται η αιχμαλωσία των ακολούθων του Διονύσου, των Σατύρων, από το ίδιο πρόσωπο. Εμμέσως πλην σαφώς, πριν από τον Οδυσσέα, γνώρισε το στραπάτσο ο Διόνυσος, έστω συνεκδοχικά: οι πιστοί του είχαν βγει στη θάλασσα για να τον βρουν και να τον ελευθερώσουν από τους πειρατές που τον είχαν απαγάγει, αλλά τους περίμενε η προσάραξη, το ατύχημα: η Σικελία, η Αίτνα και ο Κύκλωπας.

Μπαίνει κανείς στον πειρασμό να σκεφτεί ότι τα «θύματα» του Κύκλωπα, ο Οδυσσέας και ο Διόνυσος, προσωποποιούν δυνάμεις όπως η κίνηση, η κυκλοφορία της επιθυμίας, η λαχτάρα της ρευστότητας, που προσκρούουν στον τοίχο που συμβολίζει ο Πολύφημος. Αυτή η σύγκρουση ενεργοποιεί τον ανθρώπινο τρόμο στο πλαίσιο του αρχαιοελληνικού κόσμου, και όχι μόνο- τι δηλώνουν, π.χ., για το σύγχρονο φαντασιακό έννοιες όπως ύφεση, στασιμότητα ή πάγωμα της ρευστότητας; Αυτόν τον τρόμο επιχειρεί να ξορκίσει το έργο του Ευριπίδη. Μπορεί να είναι διαφορετικό το στοίχημα της παράστασης;»

n

2&3/8, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου

«Κύκλωψ» του Ευριπίδη

Μετάφραση - Σκηνοθεσία: Βασίλης Παπαβασιλείου

Διασκευή: Βασίλης Παπαβασιλείου – Σωτήρης Χαβιάρας

Σκηνικά – κοστούμια: Μαρί Νοέλ Σεμέ

Μουσική: Δημήτρης Καμαρωτός

Φωτισμοί: Ελευθερία Ντεκώ

Κίνηση: Sinequanon

Βοηθός σκηνοθέτη: Νικολέτα Φιλόσογλου

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Οδυσσέας: Νίκος Καραθάνος

Κύκλωπας: Δημήτρης Πιατάς

Σιληνός: Νίκος Χατζόπουλος

Χορός: Γιώργος Γιαννακάκος, Θανάσης Δήμου, Ηλίας Ζερβός, Βασίλης Καραμπούλας, Κώστας Κοράκης, Γιάννης Κότσιφας, Λαέρτης Μαλκότσης, Άγγελος Μπούρας, Μιχάλης Οικονόμου, Χρήστος Σαπουντζής, Μιχάλης Σαράντης, Γιώργος Συμεωνίδης, Χάρης Τζωρτζάκης, Άγγελος Τριανταφύλλου, Σωτήρης Τσακομίδης, Γιωργής Τσουρής, Νικόλας Χανακούλας.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Η Άννα Πιρότσι στον ρόλο της «Μήδειας» του Λουίτζι Κερουμπίνι στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου
Ένα δυνατό ξεκίνημα με τη Μήδεια για το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου

Τα Επιδαύρια άνοιξαν φέτος με μια μοναδική παράσταση από την Εθνική Λυρική Σκηνή, την αναβίωση της σκηνοθεσίας του Αλέξη Μινωτή με τη Μαρία Κάλλας στον ομώνυμο ρόλο

Η Άννα Πιρότσι στην Επίδαυρο - Ανασύνθεση της ιστορικής παράστασης «Μήδεια» του 1961
Άννα Πιρότσι: Η Ιταλίδα υψίφωνος μιλάει για τη Μήδεια λίγο πριν τη δούμε στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου

«Θα νιώσω την ψυχή της Μήδειας να περιπλανιέται στο αρχαίο θέατρο και θα δανειστώ λίγο από αυτήν για να την ερμηνεύσω με τον δικό μου τρόπο».

Ίων, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου
Ο ΘΟΚ επιστρέφει στην Επίδαυρο με τον Ίωνα, σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου

Ένας βιασμός, μια ανεπιθύμητη κύηση, ένα νόθο παιδί δίχως ταυτότητα και μια γυναίκα που παλεύει για την αυτοδιάθεσή της απέναντι στην πατριαρχία και τη θεοκρατία

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY