Η μουσική δεν σταματάει ποτέ

ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΤΕΛΕΙΩΣΑΜΕ ΜΕ ΤΟ ΣΟΟΥ ΤΗΣ MADONNA, ΑΣ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΣΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ. ΚΑΘΩΣ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ, ΟΙ ΔΙΣΚΟΙ ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΙ, ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΠΕΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΟΥΣ ΛΕΞΗ, ΑΡΧΙΣΤΕ ΝΑ ΚΡΑΤΑΤΕ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΙΣΚΟΥΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ...

TV ON THE RADIO

Dear Science (4AD) ****

Το ’χουνε... Ένα χαρακτηριστικό πάτσγουορκ της σημερινής ποπ, εμπνευσμένο χαρμάνι από όλα τα υλικά που συγκροτούν το πρόσωπο της σημερινής μουσικής πραγματικότητας, και οι ίδιοι ικανοί πια (μετά από 3 άλμπουμ) να το διαχειριστούν κατάλληλα. Είναι groovy, είναι sexy, είναι στοχαστικό κι έχει δεύτερο επίπεδο. Εξελίσσονται και βελτιώνονται στις λεπτομέρειες.

DEERHUNTER

Microcastle (4AD) ****

Το τρίτο άλμπουμ της παρέας από την Ατλάντα πιστοποιεί την ικανότητά τους να δημιουργούν ατμόσφαιρες, να κάνουν το μυαλό να ταξιδεύει με ένα ψυχεδελικό καλειδοσκόπιο και τις αισθήσεις να λειτουργούν καθώς οι εικόνες εναλλάσονται, ενώ οι στίχοι δείχνουν ότι πράγματι δεν είναι τυχαίοι.

Σφραγίζουν ήδη με τον ήχο τους το ambient-rock (ή post-rock αν προτιμάτε).

THE VERVE

Forth (Parlophone) **

Είναι φανερό πως η επανασύνδεση δεν προέκυψε από κάποια δημιουργική καούρα, απλώς δεν είχαν τίποτα καλύτερο (και πιο αποδοτικό) να κάνουν. Έτσι, όπως είναι φυσικό, πιάνουν το νήμα από κει που το ’χαν αφήσει, αυτό όμως δεν είναι αρκετό πια, και κυρίως... δεν είναι απαραίτητο. Τώρα θα κάνουν sold-out συναυλίες, αλλά η (όποια) παρακαταθήκη τους έρχεται απ’ τα 90s.

MOGWAI

The Hawk Is Howling (Wall of sound) ***

Διαγράφουν μια σπουδαία πορεία χωρίς ποτέ να έχουν κάνει ένα «αριστούργημα», πάντα όμως έχουν τον τρόπο να ζωγραφίζουν εικόνες, αψηφώντας τις λέξεις. Καθώς μεγαλώνουν και τα συναισθήματα αυξάνονται και η ηρεμία βάφει τον ήχο τους, δεν μας αφήνουν να τους βαρεθούμε, αν και στην ουσία έχουν τυποποιήσει πια ένα μουσικό πλαίσιο απ’ το οποίο δεν ξεφεύγουν.

KAISER CHIEFS

Off With Their Heads (b-unique) **

Τρίτο άλμπουμ, ο πρώτος δίσκος-προϊόν... Κάνουν τη δουλειά όπως πρέπει, κολακεύουν την «αγγλούρα» του ακροατηρίου τους, χρησιμοποιούν κάθε κλισέ που τους καθιέρωσε, παίρνουν το σούπερ-παραγωγό (Mark Ronson), να και η Lily Allen στα φωνητικά, τσιμπολογάνε από ό,τι «πετάει» αυτή τη στιγμή στη σύγχρονη ποπ και... οι Kaiser Chiefs είναι πια απολύτως παραδομένοι στο κόλπο.

GERAINT WATKINS

In A Bad Mood (Goldtop) ***

Απ’ αυτή την υπέροχη «τάξη» των μουσικών που έχουν παίξει με «όλους», έχουν συμμετάσχει σε εκατοντάδες ηχογραφήσεις και συναυλίες κι όλοι τους γουστάρουν. Για χρόνια το «δεξί χέρι» του Nick Lowe, κάνει και κάνα προσωπικό δίσκο πού και πού για το κέφι του. Όλος ο «παλιός κόσμος» του rock’n’roll είναι εδώ, το άλμπουμ είναι cool (φυσικά), όλα γίνονται για τη «σωτηρία της ψυχής».