Σαν σήμερα: Η επική επιστροφή της Τίνα Τέρνερ

Σαν σήμερα το 1984, η Τίνα Τάρνερ βρίσκει τον τρόπο να επανέλθει στο μουσικό προσκήνιο με μία από τις μεγαλύτερες επιστροφές όλων των εποχών, έχοντας ένα νέο συμβόλαιο με την Capitol Records, φρέσκους μουσικούς συνεργάτες και το πιο σημαντικό, ένα από τα τελειότερα ποπ τραγούδια του τέλους του 20ου αιώνα, το «What’s Love Got to Do With It».

Το «What’s Love Got to Do With It» δεν ήταν το πρώτο σινγκλ από το άλμπουμ της Τίνα Τάρνερ, «Private Dancer» του 1984. Αυτό ήταν στην πραγματικότητα η διασκευή της στο «Let’s Stay Together» του Αλ Γκριν. Η εκτέλεση του κομματιού χρησίμευσε ως κάτι σαν ζέσταμα για τη νέα Τάρνερ, με έμφαση στη φωνή της, στο βίντεο, στο μοναδικό της στυλ και όλα αυτά με τη συνοδεία synth-soul ήχων, μια ευγενική προσφορά των παραγωγών Γκρεγκ Μαρς και Μάρτιν Γουέαρ. Ο τελευταίος ήταν από τους συνιδρυτές του synth-pop συγκροτήματος Heaven 17. Το «Let’s Stay Together» είχε μέτρια επιτυχία και έφθασε στο Νο. 26 στο Billboard Hot 100. Είχαν περάσει πάνω από δέκα χρόνια από τότε που ένα σινγκλ της έφθανε τόσο ψηλά.

Το «What's Love Got to Do With It» της Τίνα Τάρνερ έφτασε στο Νο. 1 στη 1 Σεπτεμβρίου

Το «What's Love Got to Do With It», σε παραγωγή του Βρετανού Τέρι Μπρίτεν και γραμμένο από τον Σκοτσέζου Γκράχαμ Λάιλ, είναι απλώς το είδος του τραγουδιού για το οποίο θα σκότωνε κάθε βετεράνος καλλιτέχνης της ποπ. Είναι ώριμο, αλλά όχι μαζεμένο, είναι πιασάρικο και δεν ακούγεται παλιομοδίτικο. Ήταν ένα κομμάτι που ταίριαζε άψογα με την ηλικία και τη φάση της καριέρας της Τίνα Τάρνερ και η μελωδία του είναι αρκετά διάχυτη ώστε να μπορεί το τραγούδι να ταιριάξει σχεδόν παντού.

Αλλά τίποτα από αυτά δεν θα λειτουργούσε χωρίς την Τίνα Τάρνερ πίσω από το μικρόφωνο. Με τη βοήθεια ενός δημοφιλούς μουσικού βίντεο με την Τάρνερ να φοράει δερμάτινη φούστα και ψηλοτάκουνα παπούτσια και να συναντά διάφορους αγνώστους στους δρόμους της Νέας Υόρκης, το «What's Love Got to Do With It» κατέκτησε το Hot 100 τον Μάιο του 1984, φτάνοντας στη δεκάδα τον Ιούλιο. Έφτασε τελικά στο Νο. 1 στη 1 Σεπτεμβρίου, γκρεμίζοντας το «Ghostbusters» του Ρέυ Πάρκερ Τζ. και έμεινε στην κορυφή για τρεις εβδομάδες προτού με τη σειρά του καθαιρεθεί από το «Missing You» του Τζον Γουέιτ.

Μερικές εβδομάδες αργότερα, η Τίνα Τάρνερ έπαιξε ζωντανά το τραγούδι στα πρώτα MTV Video Music Awards - αν και το ίδιο το βίντεο δεν θα ήταν επιλέξιμο για βραβείο μέχρι τον επόμενο χρόνο, όταν κατατρόπωσε Μαντόνα και Σίντι Λόπερ. Το τραγούδι κυριάρχησε επίσης στα Grammy του 1985, κερδίζοντας βραβεία για το άλμπουμ της χρονιάς, το τραγούδι της χρονιάς και την καλύτερη γυναικεία ποπ φωνητική απόδοση.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Recording Academy / GRAMMYs (@recordingacademy)

«What's Love Got to Do With It»: Μια από τις μεγαλύτερες παγκόσμιες μουσικές επιτυχίες

Η Τίνα Τάρνερ δεν θα έφτανε ποτέ ξανά στην κορυφή του Hot 100, αλλά θα παρέμενε σταθερά ανάμεσα στους κορυφαίους μουσικούς για τα επόμενα χρόνια. Το «Private Dancer» γέννησε δύο ακόμη κορυφαίες Top-10 ροκ επιτυχίες Το «Better Be Good to Me» (Νο. 5, Νοέμβριος 1984) και το ομώνυμο (Νο. 7, Μάρτιος 1985), και πριν κυκλοφορήσει η επόμενη χρονιά, πρόσθεσε ένα τρίτο, το «We Don't Need Another Hero (Thunderdome)», από το soundtrack του «Mad Max: Beyond Thunderdome».

Το 1986 ακολούθησε το άλμπουμ «Break Every Rule» το οποίο δεν είχε τόσο καλή πορεία όσο το «Private Dancer», ωστόσο γέννησε άλλη μια επιτυχία με το βασικό σινγκλ «Typical Male». Και παρόλο που η συλλογή «The Best» του 1989 θα έφτανε μόνο μέχρι το Νο. 15 στο Hot 100, το «What's Love Got to Do With It», έμεινε στην ιστορία ως μια από τις μεγαλύτερες παγκόσμιες επιτυχίες της και άντεξε στο χρόνο ως ένα από τα κομμάτια – κατατεθέν της Τίνα Τάρνερ.

Το «I Don't Wanna Fight», που κυκλοφόρησε το 1993 από το soundtrack της βιογραφικής της ταινίας με πρωταγωνίστρια την Angela Bassett - με τον αναμενόμενο τίτλο «What's Love Got to Do With It» - θα σηματοδοτούσε την τελευταία της επίσκεψη στο Top 10, φτάνοντας στο Νο. 9.

Από εκεί και πέρα ξεκίνησε για την Τίνα Τάρνερ και η φάση της διαχείρισης της μουσικής της κληρονομιάς κερδίζοντας βραβεία και διακρίσεις καριέρας με τη συνοδεία παγκόσμιων περιοδειών μέχρι να αποσυρθεί οριστικά το 2009.