Τα ελληνικά μουσικά σχήματα είναι cool

Από τι ορίζεται η τρέχουσα αισθητική (και όχι μόνο) πραγματικότητα; Από μία μεγαλειώδη μπούρδα, από τη φτηνιάρικη εκδοχή του ανθρώπου που τον κανακεύει μία ευτελής τηλεόραση και τον τροφοδοτεί ένα ραδιόφωνο που φτιάχνει το σάουντρακ της λαϊκίστικης εκδοχής του. Ένα πολιτικό σύστημα που δεν έχει πού να πατήσει και γι’ αυτό βασίζεται στον φτηνό λαϊκισμό, στο πολωτικό κλίμα, στο μίσος και τον διχασμό.

Φυγόκεντρες δυνάμεις από ανεξέλεγκτους μηχανισμούς και βαρίδια αναπτύσσονται διαρκώς, η μετριότητα εισβάλλει παντού ως κυρίαρχη τάση, η Μύκονος, τα reality, τα ελληνικά του Φουρθιώτη, οι πανελίστες, η αισθητική Πολάκη και Άδωνι, ο Κουβέλης και ο Καμμένος, το χιπ-χοπ/μπουζούκια, οι αμέτρητες σέλφι των μυριάδων τίποτα που παρακαλάνε για μια χούφτα λάικ, τα προσιτά SUV, οι Μακεδονομάχοι και οι Διεθνιστές που τσακώνονται με παρωχημένα κλισέ, οι εφημερίδες που δεν αντέχονται πια γιατί είναι ελεεινά κομματικά έντυπα, «ιδεολογικοί» αγώνες που γίνονται με βάση την περίφημη Κ.Δ.Ω.Α. (κτηνώδης δύναμη, ογκώδης άγνοια), τα πληρωμένα τρολ, η πολιτική σκέψη Καρανίκα αλλά και Μπαρμπαρούση, house και τσιφτετέλια δίπλα στο κύμα, ξέκωλα σε γκρο πλαν με κάθε ευκαιρία, τα μοντέλα στην άμμο, τα μοντέλα στα νησιά, τα μοντέλα γκόμενες των ποδοσφαιριστών, τα δελτία ειδήσεων που πρέπει πια να έχουν την ένδειξη «τοποθέτηση προϊόντων» όταν αρχίζουν, τα cd των γνωστών(;) καλλιτεχνών που δεν πουλάνε ούτε με τις εφημερίδες...

Κι όμως μέσα σε αυτή την έρημο υπάρχουν βρύσες που στάζουν σταγόνες νερό να βρέξεις τα χείλη σου, υπάρχουν δεντράκια που κάνουν μια μικρή σκιά για να μην καείς από την υπερέκθεση στη μαλακία και που παράγουν οξυγόνο για να μην πάθεις ασφυξία από την τοξικότητα.

Ποια είναι η απάντηση σε όσους λένε: «Μα όλα αυτά τα ελληνικά σχήματα για τα οποία γράφεις κάθε τόσο εδώ, αφορούν πολύ λίγους»; Η απάντηση είναι: «Και όμως γυρίζει...». Οι μεγάλες ποσότητες του είδους «φτηνιάρικος άνθρωπος», δεν δικαιώνουν και την ύπαρξή του.

Sworr - Sworr
Το πρώτο άλμπουμ του πατρινού συγκροτήματος είναι ένα down tempo ατμοσφαιρικό μελόδραμα με μινιμαλιστικό ύφος και ποπ στοιχεία που σε συνδέει με το τώρα. Ο Cayetano κάνει παραγωγή, η ηλεκτρική κιθάρα (Thanasis Q) εισβάλλει χαρακτηριστικά αλλά διακριτικά στα ηλεκτρονικά beats (Γιάννης Τσάλλας), η χαρακτηριστική φωνή του Robin K είναι πιο μπροστά απ’ ό,τι χρειάζεται, η φόρμα υπερισχύει της μελωδίας με αποτέλεσμα στο τέλος να έχεις την αίσθηση ότι άκουσες τραγούδια που μοιάζουν. Όμως συνολικά το άλμπουμ δίνει ένα ενθαρρυντικό πρώτο σήμα για το μέλλον. 

---

Alien Mustangs - Alienation
Μετά από αρκετά χρόνια ζωής, 7ιντσα, 10ιντσα και κασέτες, το συγκρότημα από τη Θεσσαλονίκη κυκλοφορεί το πρώτο του άλμπουμ δίνοντας ένα ευδιάκριτο προσωπικό στίγμα σε αυτό το μαζικό φαινόμενο της αναβίωσης των ψυχεδελικών και garage ήχων από τις δεκαετίες του ’60 και του ’70. Αντί να καταφύγουν στις σύντομες συνθέσεις, κάτι που συχνά συμβαίνει με παρόμοια συγκροτήματα, καθώς μπορούν να «κρύψουν» τη συνθετική τους αδυναμία πίσω από τη φόρμα και τα κλισέ, υλικά δηλαδή που εύκολα μπορούν να στηρίξουν ένα 3λεπτο τραγουδάκι, οι Alien Mustangs αναμετρώνται με συνθέσεις μεγάλης διάρκειας και αντεπεξέρχονται ικανοποιητικότατα. Το μουσικό τους ταξίδι είναι μια ευχάριστη διαδρομή που αξίζει τον κόπο να κάνεις.

---

Τάκης Μπαρμπέρης - Sleeping Revolution
Σεβαστικός εργάτης της τζαζ, με διευρυμένους μουσικούς ορίζοντες που χωράνε κι άλλα είδη, ο κιθαρίστας Τάκης Μπαρμπέρης κυκλοφορεί –μετά από χρόνια– καινούργιο άλμπουμ με την βοήθεια πολλών και καλών μουσικών (Μιχάλης Καπιλίδης, Μάνος Σαριδάκης, Φένια Παπαδόδημα, Γιώργος Γεωργιάδης κ.ά.) και με βασικά υλικά τον ήχο της κιθάρας του (ίσως μερικές φορές λίγο πιο πολύ και λίγο πιο μπροστά απ’ ό,τι χρειάζεται), ήχους από την Ινδία με σιτάρ και τάμπλα και φωνητικά που κοιτάζουν προς την Ανατολή και τη Μεσόγειο. Το fusion του Τάκη Μπαρμπέρη μάς είναι γνώριμο από το «Porto Kayio», όμως εδώ ακούγεται πιο δημιουργικό, πιο στοχαστικό και πιο πλήρες.