Το απόλυτο κιθαριστικό φιξάκι. Αυτά συμβαίνουν όταν βρίσκεις την ιδανική αναλογία ανάμεσα στους Stooges και τον John Lee Hooker. Σε πέντε δευτερόλεπτα θα είσαι στον φαζαριστό παράδεισο που υπόσχεται ζωή χωρίς έγνοιες και ευαγγελίζεται την πανάρχαια μυθολογία του να κόβεις βόλτες στην πόλη άσκοπα μετρώντας την πρόοδο της νύχτας με μπιρόνια, πάντα ανέμελος, πάντα λαρτζ, να είσαι ένα γνήσιο μακρυμάλλικο απόβρασμα που δεν μεγάλωσε ούτε μια μέρα από τα δεκαέξι και ουδέποτε έδωσε δεκάρα για οτιδήποτε πέρα από ξανθιές lager, γυναικείες καμπύλες, εφαρμοστά τζιν, μεταχειρισμένα perfecto. Το 2017 ο ηδονισμός του ροκ εν ρολ έχει σάουντρακ: «I am your vibe killer. You're done». Πάει γάντι με σφηνάκια τεκίλα και λαγνεία στο σεληνόφως.
Παλιοροκάδες ή παλιόπαιδα; Οι Endless Boogie είναι προϊόν του Μπρούκλιν και φτυαρίζουν αδιάλειπτα την ηλεκτρική τους λάσπη από το 1997, ενώ ανάμεσα στο 2008 και το ολοκαίνουργιο αυτό άλμπουμ έχουν κυκλοφορήσει πέντε δίσκους. Σκιαγραφούνται ως διασταύρωση του southern rock με το kraut, τα one liners των άσχετων τους θέλουν να επιδίδονται σε «μινιμαλιστικά τζαμαρίσματα τόσο επί σκηνής όσο και σε ηχογραφήσεις», (γενικότητα που δεν απέχει καθόλου από την αλήθεια), έχουν ταυτόχρονη απήχηση στο κοινό του ροκ με προτίμηση σε πρώτο συνθετικό το blues, το hard, το stoner ή το psychedelic, ερμηνευτικό μοτίβο τους είναι το αέναο υπνωτικό riff που επαναλαμβάνεται ασταμάτητα σε σημείο που να θέλεις να γλωσσοφιλήσεις όλο τον κόσμο. Αυτοί οι τύποι δεν ανήκουν στα 00’s, ούτε καν σε αυτό που θα μπορούσαν να είναι τα 00’s. Είναι ένας προκλητικός αναχρονισμός, μια αλαζονική αντίθεση στο κυρίαρχο ρεύμα. Κάθε δίσκος τους μοιάζει βγαλμένος από τα μυστικά του βάλτου.
Οπλαρχηγός τους είναι ο Paul «Top Dollar» Major, προικισμένος με τον λαρυγγικό βρυχηθμό του Howlin’ Wolf και πάντοτε ζωσμένος με Gibson Les Paul, το σήμα κατατεθέν των αχαλίνωτων σολέιρο. Τα σύντομα τραγούδια τους διαρκούν έξι-εφτά λεπτά, τα σχοινοτενέστερα αγγίζουν το μισάωρο και καταλαμβάνουν ολόκληρες πλευρές βινυλίου. Το στιλ τους είναι πολύ άμεσο, γεμάτο ένταση, ρεύμα και χωρίς καθόλου περιστροφές. Η αλητεία είναι σχεδόν χειροπιαστή στους σκοτεινούς διαδρόμους της ταστιέρας τους, με τις γλιτσιασμένες χορδές και τους ιδρωμένους μαγνήτες. Endless Boogie: Μια λακωνική, no beating around the bush μπάντα που συγκροτεί τη γκρούβα της σε μια αυστηρά περιεκτική ηλεκτρική κραυγή χωρίς καθόλου ρητορείες και συναισθηματικές εκθηλύνσεις. Αυτό είναι το αλάθητο αδρεναλιδικό μάτσο ροκ που δουλεύει στο μάξιμουμ με το αυτί κολλημένο στο ηχείο. Αφήστε τα τραγούδια τους να σας συνεπάρουν.
Ο Blixa Bargeld μιλάει στην ATHENS VOICE για το νέο άλμπουμ «Rampen», τον αυτοσχεδιασμό, τη διαρκή μεταμόρφωση της μπάντας και την επικείμενη εμφάνισή τους στο Ηρώδειο
Στον ρόλο του Ορφέα η Teresa Iervolino, της Ευρυδίκης η Μαρία Κοσοβίτσα και του Έρωτα η Μαριλένα Στριφτόμπολα. Συμμετέχει η Χορωδία Δωματίου Αθηνών υπό τη διεύθυνση του Αγαθάγγελου Γεωργακάτου
17°
