Μετά από 20 χρόνια ζωής και 11 άλμπουμ το «μεζεδοπωλείο» τους στο Σαν Φρανσίσκο παραμένει ενδιαφέρον και οι γευστικοί τους συνδυασμοί αιφνιδιάζουν. Σερβίρουν πάντα μικρές δόσεις μουσικών ιδεών που βασίζονται στην ποπ, στο χιούμορ, στο χορό, στις electropop νύξεις, στο θόρυβο και (εν προκειμένω) στους κουβανέζικους ρυθμούς. Εδώ τα 11 τραγούδια διαρκούν μόλις 30΄΄ και τελειώνοντας φεύγεις ευχαριστημένος, ελαφρύς, ευδιάθετος και (όπως πάντα) με την εντύπωση ότι η σχέση ποιότητας/τιμής είναι εξαιρετική.
Yeasayer- Fragrant World (**)
Φτάνοντας στο 3ο του άλμπουμ, το τρίο απ’ το Μπρούκλιν δείχνει κιόλας σημεία εξάντλησης. Αυτό το πολυφορεμένο πια χαρμάνι synth pop μελαγχολίας, disco υστερίας και συναισθηματικής αποστασιοποίησης που ένα υπερφίαλο και αυτιστικό γκέτο μουσικών περιοδικών και blogs λανσάρει ως την ποπ του 21ου αιώνα (και που δυστυχώς ένας ικανός αριθμός από Έλληνες ακροατές/πρόβατα ακολουθεί) είναι στην ουσία τόσο δήθεν όσο και οι οπαδοί του. Βασίζεται στη φόρμα αλλά στερείται ουσίας, εκθειάζει το φαίνεσθαι αλλά χωλαίνει στο είναι, ποζάρει αυτάρεσκα αλλά από πίσω κρύβονται φτωχές μελωδίες.
The Voyage Limpid Sound - Nightly Sing Songs (***)
Ο Σέργιος Βουδρής και η παρέα του δικαιώνουν απολύτως την άποψη ότι «πολλά από τα αγγλόφωνα ελληνικά γκρουπ έχουν γεννηθεί σε λάθος χώρα». Με αισθητική μιούζικαλ και orchestral pop που αναπτύσσεται σε κόνσεπτ άλμπουμ, δεν πας και μακριά σ’ αυτό τον τόπο κι ας είναι όλα φροντισμένα στη λεπτομέρεια, με δουλεμένα φωνητικά κι έναν τενόρο να κυριαρχεί. Ένας δίσκος που θα έλαμπε στην Αγγλία, για παράδειγμα.
Όλη μαζί η παρέα και ο καθένας ξεχωριστά ανέβηκαν ένα σκαλί κι αυτό είναι καλό σημάδι για το 2ο δίσκο ενός γκρουπ. Οι κιθάρες τραβάνε την ανηφόρα, η ρυθμική βάση λειτουργεί μια χαρά, οι αναφορές στο 90s rock και στο shoegaze είναι το περιβάλλον για μια προσωπική άποψη, το μουσικό πεδίο τους γίνεται ευρύτερο, συχνά οι μελωδίες έχουν ενδιαφέρον και δείχνουν ικανότητες και προοπτική. Οι Zebra Tracks είναι πια ένα καλό ροκ γκρουπ που δεν σ’ αφήνει ξεκρέμαστο και δεν μπάζει από πουθενά.
Ο Blixa Bargeld μιλάει στην ATHENS VOICE για το νέο άλμπουμ «Rampen», τον αυτοσχεδιασμό, τη διαρκή μεταμόρφωση της μπάντας και την επικείμενη εμφάνισή τους στο Ηρώδειο
Στον ρόλο του Ορφέα η Teresa Iervolino, της Ευρυδίκης η Μαρία Κοσοβίτσα και του Έρωτα η Μαριλένα Στριφτόμπολα. Συμμετέχει η Χορωδία Δωματίου Αθηνών υπό τη διεύθυνση του Αγαθάγγελου Γεωργακάτου
Η εθνομουσικολόγος Νικολέττα Δημητρίου μιλά στην ATHENS VOICE για τον «Κύπριο βιολάρη», το ερευνητικό έργο που κατέγραψε τις ζωές των τελευταίων παραδοσιακών μουσικών της Κύπρου
Ετοιμάζει νέο άλμπουμ, που θα ακουστεί πολύ, επιστρέφει για ένα διαφορετικό live στο Release Athens 2026 και μιλάει για όσα τον σημάδεψαν και όσα ο χρόνος έφερε
17°
