Όταν, από την αρχή του χρόνου, ανακοινώθηκε πως το 2016 θα είναι «χρονιά punk» για την Αγγλία με σκοπό να γιορταστούν τα 40ά του γενέθλια και ότι επίσημοι κρατικοί φορείς θα συμμετείχαν σε αυτές (άρα με τις ευλογίες της βασίλισσας), ο γιος του Malcolm McLaren και της Vivienne Westwood εξερράγη με την υποκρισία, δηλώνοντας –όπως και ο πατέρας του πριν από μερικά χρόνια– πως το punk είναι νεκρό. Αλλά αυτό είναι μάλλον κάτι που δεν χρειάζεται κανείς να είναι «ειδικός», όπως ο McLaren, ή είναι να είναι γόνος punk οικογένειας όπως ο Joe Corre για να το επιβεβαιώσει.
Πέρα από τη βαρυσήμαντη δήλωση, όμως, ο punk υιός Joe Corre αποφάσισε να κάψει δημοσίως την προσωπική του συλλογή από σπάνια αντικείμενα που συνδέονται με τους Sex Pistols και η οποία αποτιμάται σε 5 εκατομμύρια λίρες. Ρούχα που είχε σχεδιάσει η μητέρα του Vivienne Westwood κι άλλα που φορούσε ο Johnny Rotten, σπάνιες ηχογραφήσεις, η περίφημη κούκλα του Sid Vicious με την σβάστικα και πολλά άλλα.
Μέρος αυτής της συλλογής είχε πουλήσει στις αρχές της δεκαετίας του ’90 για να αποκτήσει κεφάλαια και να ιδρύσει την γνωστή εταιρεία εσωρούχων Agent Provocateur αλλά αργότερα και όταν την πούλησε, απέκτησε και πάλι τα αντικείμενα που είχε πουλήσει.
Τώρα λοιπόν που, όπως υποστηρίζει, το punk είναι πλέον ένα brand name όπως το McDonald's, ήρθε η ώρα της πυράς που κατά τον ίδιο θα σηματοδοτήσει το τέλος του παλιού και την ευχή για να αρχίσει κάτι νέο.
Πολλοί στην Αγγλία αναρωτιούνται γιατί δεν πουλάει τη συλλογή και να δωρίσει τα χρήματα σε φιλανθρωπικές οργανώσεις, όμως και αυτές τις κατηγορεί ότι έχουν συμβούλους που κάθονται γύρω από ένα τραπέζι και συζητάνε και αμείβονται γι' αυτό με 250.000 λίρες το χρόνο.
Η μαμά του, πάντως, Vivienne Westwood θα είναι παρούσα στην καύση δείχνοντας έτσι να επικροτεί την ενέργεια του γιου της, ο μπαμπάς του θα το βρίσκει πολύ αστείο, όπως ο ίδιος υποθέτει, ενώ δεν τον ενοχλεί που ο John Lydon (Johnny Rotten) τον αποκαλεί «selfish fucking lingerie expert», διαφωνώντας και αυτός με την καύση.
Το Σάββατο λοιπόν 26/11, σε ένα σημείο που δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη ώστε να μη δημιουργηθεί κοσμοσυρροή από ατρόμητους συλλέκτες που θα είναι πρόθυμοι να βουτήξουν στη φωτιά για να σώσουν ένα μπλουζάκι ή μια ηχογράφηση αλλά πάντως παίζει να είναι στο Chelsea, στο Camden ή στο Brixton, τα ξέφτια και τα αναμνηστικά του punk θα γεμίσουν καπνό το κρύο και βροχερό Λονδίνο.
Κι αν η καύση 5 εκατομμυρίων λιρών θα μπορούσε να θεωρηθεί μία punk πράξη –και υποθέτω πως ο Joe Corre είναι ο πρώτος που θα ήθελε κάτι τέτοιο– μάλλον ούτε αυτό είναι δυνατόν, γιατί όπως είπαμε το punk είναι νεκρό. Aλλιώς θα είχε ήδη ζωντανέψει από τη δράση σχημάτων όπως οι Pussy Riot, που και ο ίδιος τόσο επικροτεί, όμως το φιλί της ζωής σε ένα πτώμα είναι απλώς νεκροφιλία.
Από την «Άπονη ζωή» και την «Οδό Αριστοτέλους» μέχρι το σπίτι κάτω από την Ακρόπολη, μια συνέντευξη με τον Λευτέρη Παπαδόπουλο γίνεται προσωπική μαρτυρία, γέλιο, συγκίνηση και μικρό θαύμα
17°
