Ο Neil Young προτείνει το «Pono», για ψηφιακή μουσική υψηλής πιστότητας

Στη διάλεκτο της Χαβάης η λέξη: "Pono" αντιστοιχεί στη λέξη: "Righteous"

Αυτή διάλεξε ο Neil Young γιά να σηματοδοτήσει το νέο του εγχείρημα που έχει να κάνει με το να βελτιώσει την ποιότητα που μας προσφέρει το downloading και το MP3 και να μας οδηγήσει πάλι στην ομορφιά του αναλογικού ήχου, την ζεστασιά του βινυλίου αλλά και την απόλυτη πιστότητα του ψηφιακού ήχου, επιχειρώντας να συνδυάσει την ηχητική γοητεία του παρελθόντος με τις τεχνολογικές δυνατότητες του τώρα.

Με βασικά σλόγκαν: "Where Music Lives" και "21st Century Digital" και με σήμα τον αντάπτορα που βάζαμε στην κεντρική τρύπα από τα 45άρια για να στέκονται στο κέντρο του πλατό των πικάπ, το Pono δεν είναι απλώς ένα gadget που θα συμπεριφέρεται όπως το iPad ή κάθε άλλο αποθηκευτικό μέσο ψηφιακού ήχου αλλά μία ιδέα που έχει να κάνει με την "απόλαυση της ακρόασης" (βλέπε: Athens Voice τ. 216).

Είναι αλήθεια πως η εποχή μας ευνοεί την ταχύτητα, την ευκολία, την γρηγοράδα, την ποσότητα, τον πληθωρισμό της πληροφορίας έχοντας ξεχάσει την απόλαυση που προσφέρει ο χαλαρός χρόνος, η έλλειψη βιασύνης, η εμπλοκή με τα πράγματα, η επιλεκτική σχέση, η ποιότητα του ολίγου. Για λόγους γρηγοράδας (θέλω να τα έχω όλα τώρα), για λόγους χώρου (σε ένα μικρό στικάκι μπορώ να χωρέσω χιλιάδες τραγούδια), για λόγους πολυσυνδεσιμότητας (θέλω γρήγορα και εύκολα να μεταφέρω τραγούδια από το λάπτοπ στο τηλέφωνο, από το τηλέφωνο στο iPad, από το στικάκι στην ταμπλέτα ενός φίλου, κλπ) η ποιότητα του ήχου παραγκωνίσθηκε εντελώς και τα πολυσυμπιεσμένα αρχεία MP3 επικράτησαν ολοκληρωτικά.

Και δεν είναι μόνο αυτό. Οι περισσότεροι ακούνε από κακής ποιότητας φορητά ακουστικά ή από lo-fi ηχεία για υπολογιστές που είναι μεν εντυπωσιακά (κυρίως για να αναπαράγουν ήχους από τα παιχνίδια) αλλά εντελώς ψεύτικα.

Γενικά ο ρόλος της υψηλής πιστότητας ως βασικό συστατικό της ακρόασης μουσικής έχει εδώ και χρόνια παραμεριστεί εντελώς. Οι περισσότεροι ακούμε πρόχειρα, εύκολα, βιαστικά και lo-fi.

Σχετικό Άρθρο

Μουσικη Όλοι ξέρουν έναν ΝΤΕΪΒΙΝΤ

Παναγιώτης Μένεγος 17.10.2012, 14:59

Η πρόταση λοιπόν του Neil Young τα βάζει με μία καθιερωμένη νοοτροπία.

Προχωράει σε συμφωνίες με τις μεγάλες εταιρίες ώστε τα κλασσικά του άλμπουμ να είναι διαθέσιμα και σε αρχεία υψηλής πιστότητας, με το επιχείρημα ότι έτσι δεν συναγωνίζεται κανέναν από τους ισχυρούς πελάτες των δισκογραφικών που πουλάνε μουσική μέσω διαδυκτίου, κυρίως σε MP3.

Όσοι -μουσικοί κυρίως- έχουν ακούσει την ποιότητα του Pono έχουν εντυπωσιαστεί. Πρόσφατα ο Neil Young το παρουσίασε στην εκπομπή του David Letterman και όλα δείχνουν ότι σύντομα θα είναι στην αγορά κι εμείς θα διαπιστώσουμε αν η νοοτροπία της ευκολίας μπορεί να αλλάξει και οι άνθρωποι να δώσουν και πάλι σημασία στη λεπτομέρεια της μουσικής, στην πιστότητα του ήχου, στην αξιοπιστία του high-fi.

Σχετικό Άρθρο

Μουσικη Συζήτηση με τον Θάνο Κόη των Lost Bodies

Γιώργος Δημητρακόπουλος 17.10.2012, 14:54

Δύσκολο μου φαίνεται...