Betty Kostadinova - Όnly Connέct: Μια μικρή ταινία για τις μεγάλες, δύσκολες αλήθειες μας

«Φοβάμαι τι; Να μην μου πουν περάστε έξω; Αφού είμαι έξω, εφόσον δεν τους βάζω μέσα στη ζωή μου»: στην ταινία μικρού μήκους «Όnly Connέct» μια νεαρή γυναίκα μουρμουρίζει σε διαυγή απόγνωση το παραπάνω.

Στα περίπου 8 λεπτά της ταινίας προσπαθεί να μιλήσει στους γονείς της για τη σεξουαλικότητά της. Δεν το ξεκαθαρίζει αυτό η Betty Kostadinova, σεναριογράφος και σκηνοθέτρια, που με το ουσιαστικό της φιλμάκι κατεβαίνει στο φετινό 48ο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας.

Δεν ξεκαθαρίζει επίσης αν η ηρωίδα της (Αθηνά Αλαμανή) βρίσκει τελικά τη δύναμη να μιλήσει στους γονείς της (Χρύσα Ρώπα, Βασίλη Βασιλάκη) για τη μεγάλη αλήθεια της ζωής της, που την κρατά στη σκιά, χωρίς να το επιθυμεί πια.

Ρωτάω την Κostadinova, την οποία γνώρισα πριν από χρόνια ως εργατική δημοσιογράφο, γιατί αφήνει ανοιχτό το σχήμα των οριστικών απαντήσεων στην πρώτη της μικρού μήκους ταινία. Μου λέει ότι θέλει να ταυτιστούν κι άλλοι, που μπορεί η αλήθειά τους να είναι διαφορετική.

Θεωρώ σημαντικό να αφηγούμαστε ιστορίες των προηγούμενων γενεών. Είναι ιστορίες ανθρώπων που πάλεψαν σε πιο "κλειστά" κοινωνικά πλαίσια. Αν τις αγνοήσουμε, κινδυνεύουμε να χάσουμε ελευθερίες που κατακτήθηκαν με αγώνες.

«Το όnλy connέcτ πηγάζει από προσωπικές εμπειρίες, είναι θα λέγαμε ένα βιωματικό αποτύπωμά μου, το οποίο είχα ανάγκη να αφηγηθώ. Έχοντας ζήσει την αγωνία και τον φόβο της απόρριψης, αφού για χρόνια προσπαθούσα να πω στη μητέρα μου ποια πραγματικά είμαι, αποφάσισα να το χρησιμοποιήσω ως υλικό για να φτιάξω την ταινία, η οποία μιλάει για τη μάχη που δίνει κάποιος με τον εαυτό του, προσπαθώντας να ζήσει ελεύθερος. Αυτό συνέβη επειδή κάποτε κι εγώ είχα ανάγκη να δω μια τέτοια ιστορία, για να νιώσω σύνδεση και λιγότερη μοναξιά. Τώρα ελπίζω η δική μου ταινία να γίνει αυτή η γέφυρα για κάποιον άλλο», μου εξηγεί.

Η Kostadinova δεν μασάει τα λόγια της σε ερωτήσεις που κάποτε έφερναν ζάλη σε δημιουργούς και ηθοποιός.

«Ξέρω ότι σήμερα τα νέα παιδιά εκφράζονται πιο ανοιχτά για τη σεξουαλικότητά τους. Όμως θεωρώ σημαντικό να αφηγούμαστε τις ιστορίες των προηγούμενων γενεών. Είναι ιστορίες ανθρώπων που δοκιμάστηκαν περισσότερο, που πάλεψαν σε πιο "κλειστά" κοινωνικά πλαίσια. Αν τις αγνοήσουμε, κινδυνεύουμε να χάσουμε ελευθερίες που κατακτήθηκαν με αγώνες», λέει, ενώ στην ταινία αυτή της η πεποίθηση αποτυπώνεται στον τρόμο της ηρωίδας της, η οποία προσπαθεί να μαντέψει τα αισθήματα των γονιών της για εκείνη και μετά την αποκάλυψη της τρομερής της αλήθειας.

Όπως παραδέχεται, ακόμα και σε σπουδαστικό επίπεδο, το πιο δύσκολο κομμάτι στο εγχείρημα (παλιών και νέων δημιουργών) «ήταν οι περιορισμοί κυρίως σε οικονομικό επίπεδο».

«Χρειάστηκε να βασιστώ στην ομαδικότητα και τη δίψα για δημιουργία νέων παιδιών όμως αυτό με έμαθε πόσο σημαντική είναι η εμπιστοσύνη και η ομαδικότητα».

Όταν τη ρωτάω πώς της φάνηκε το εναρκτήριο βήμα της στον χώρο του ελληνικού σινεμά –νέα γυναίκα, χωρίς μεσάζοντες, πολύ ανεξάρτητη– έτσι όπως έχει διαμορφωθεί μετά το #MeToo, η απάντησή της με ξαφνιάζει, δεδομένου ότι δεν έχει μέτρο σύγκρισης με όσα συνέβαιναν την προηγούμενη δεκαετία για παράδειγμα.

«Κοιτάξτε, αν και τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε πολλά δίκτυα στήριξης της γυναίκας στον χώρο του κινηματογράφου, όπως για παράδειγμα στην Ελλάδα το WIFT.GR, μια οργάνωση που διεκδικεί την ισόρροπη εκπροσώπηση των δύο φύλων στον κινηματογράφο και την τηλεόραση, βρισκόμαστε σε ένα δρόμο αλλαγής, αλλά απέχουμε πολύ από τον τελικό προορισμό.

»Εξακολουθούν να υπάρχουν δομικά εμπόδια, ανισότητα στις ευκαιρίες, χαμηλή αναλογία συμμετοχής, δυσκολίες στη χρηματοδότηση... Παρ’ όλα αυτά συνεχίζουμε να συμμετέχουμε και να δραστηριοποιούμαστε, αλλά γενικώς χρειάζεται μεγαλύτερη προσπάθεια από τις γυναίκες, συγκριτικά με τους άντρες, σε οποιονδήποτε κλάδο, και κυρίως σε αυτόν της δημιουργίας. Τα στερεότυπα είναι βαθιά ριζωμένα και η μικρότερη συμμέτοχη από γυναίκες σε δημιουργικούς ρόλους υπάρχει ακόμα».

→ Η Betty Kostadinova γεννήθηκε στη Βουλγαρία. Εργάστηκε για αρκετά χρόνια στον χώρο της δημοσιογραφίας. Μέσα από το σεμινάριο «Σκηνοθεσίας - μύηση στην τέχνη του Κινηματογράφου» του Filmschool.gr προέκυψε η πρώτη της σπουδαστική μικρού μήκους ταινία «Όnly Connέct».

INFO

• Official Selection in National Student Competition of the 48th Drama International Short Film Festival
• Σκηνοθεσία - Σενάριο: Betty Kostadinova
• Παίζουν: Αθηνά Αλαμανή, Χρύσα Ρώπα, Βασίλης Βασιλάκης
• Παραγωγός: Κλεοπάτρα Μαδημένου
• Διεύθυνση Φωτογραφίας: Παναγιώτης Τσάγκας
• Πρωτότυπη Μουσική: Νίκος Βήχας
• Βοηθός Σκηνοθέτη: Μανίνα Δουραλή
• Α' Βοηθός Κάμερας: ΑλέξηςΤσουπράς - Β' Βοηθοί Κάμερας: Τζούλια Τσάγκα, Αλεξάνδρα Στεφανίδου
• Gaffer: Σπύρος Ρέκουνας
• Ηχοληψία: Νικόλ Ασημώση
• Μπουμ: Γιώργος Οικονόμου, Αντώνης Γιαβρόγλου
• Βοηθοί Μοντάζ: ΠαναγιώτηςΤσάγκας
• Colorist:ΠάνοςΠολύζος
• Σχεδιασμός Ήχου & Μίξη: Κώστας Μπώκος
• Βοηθοί παραγωγής: Ίλυα Τρανούδη, Δημήτρης Τσώλης Μακιγιάζ: Νικολέττα Λουκά
• Σκριπτ: Άλκηστη Μιχαλοπούλου
• Σκηνικά: Αρετή Τούντα
• Τίτλοι – Αφίσα: Mανίνα Δουραλή