H Καρδιά του Κτήνους ξαναχτυπά σε μια αυθεντική κινηματογραφική εμπειρία στον Δαναό

Έχοντας σπουδάσει φιλοσοφία, ο Στέφανος αντιμετωπίζει τους ανθρώπους με αρκετά υπεροπτικό ύφος. Έχει μόλις απολυθεί από τον στρατό και θεωρεί ότι ο κόσμος του ανήκει, ωστόσο στην πραγματικότητα του ανήκουν μόνο τα χρέη που του άφησε η μητέρα του φεύγοντας από τη ζωή. Η απόρριψη επίσης της άλλοτε αφοσιωμένης ερωμένης του δεν τον αφήνει να σκεφτεί καθαρά. Έρχεται ξανά σε επαφή με τον Τσακίρη, φίλο του από το σχολείο ο οποίος έχει γίνει μικροεγκληματίας. Η πρότασή του να ληστέψουν μια τράπεζα είναι δελεαστική για τον Στέφανο, ειδικά όταν στο ταμείο της βρίσκεται ο Άρης, συνεργός και πρότυπο κοινωνικού επαναστάτη στα εφηβικά χρόνια των δύο ανδρών. Μπαίνοντας σε έναν άλλον άγριο κόσμο, ο ήρωας μας θα γνωρίσει μια καινούργια ζωή, κάνοντας ένα ιδιαίτερο όσο και υποχρεωτικό ταξίδι προς την ωριμότητα. Η «Καρδιά του Κτήνους» μεταμορφώνεται όταν το έγκλημα μοιάζει σαν την μόνη διέξοδο, την ίδια στιγμή που δοκιμάζονται οι σχέσεις ζωής των πρωταγωνιστών.

Η Καρδιά του Κτήνους

Η ταινία του 2005 «Η Καρδιά του Κτήνους» ήταν η τρίτη που σκηνοθέτησε ο Ρένος Χαραλαμπίδης, πέντε χρόνια μετά το κλασικό πλέον «Φτηνά Τσιγάρα», ενώ βασίστηκε στο ομώνυμο βιβλίο του Πέτρου Τατσόπουλου από το 1987. Μέσα από την εξερεύνηση της αναζήτησης της προσωπικής ταυτότητας, της φιλίας αλλά και της προδοσίας, το φιλμ αποτυπώνει ιδανικά τις προκλήσεις και τα αδιέξοδα του αστικού κέντρου, μέσα από ιστορίες φαινομενικά ανοίκειες που όμως κάλλιστα θα μπορούσαν να είναι της διπλανής πόρτας. Η εναλλαγή των έντονων στιγμών με τις πιο ενδοσκοπικές δίνει την απαραίτητη ποικιλία στην αφήγηση, με τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των πρωταγωνιστών να είναι ουσιαστικές, χωρίς κάποια περιττή συναισθηματική φόρτιση. Τόσο το περιρρέον σκηνικό, όσο και η μουσική της ταινίας δρουν συμπληρωματικά προς την υπόθεση χωρίς να την αλλοιώνουν, ενώ το καστ περιλαμβάνει εκτός από τον Χαραλαμπίδη κάποια ιδιαίτερα σημαντικά ονόματα της μικρής και μεγάλης οθόνης. Ανάμεσα τους ο Γιώργος Βουλτζάτης, γνωστός από τις σειρές «Κωνσταντίνου και Ελένης» και «Κάτω Παρτάλι», ο Γιάννης Ζουγανέλης, η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου, ο Γιάννης Μποσταντζόγλου, καθώς και ο Μάνος Βακούσης στο ρόλο του «Άρη». Ο 67χρονος ηθοποιός έχει σπουδαία πορεία στο θεατρικό σανίδι, ενώ έγινε επίσης γνωστός από τη συνεργασία του με τον Σωτήρη Τσαφούλια στη δημοφιλή σειρά «Έτερος Εγώ», όπως και στην ομώνυμη ταινία.

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα στην αυθεντική κινηματογραφική εμπειρία του φιλμ, ο κινηματογράφος «ΔΑΝΑΟΣ» προσκαλεί τους σινεφίλ σε μια μοναδική προβολή της ταινίας «Η Καρδιά του Κτήνους» στις 23 Μαρτίου, παρουσία του ίδιου του σκηνοθέτη Ρένου Χαραλαμπίδη. Η ταινία επιστρέφει στην αυθεντική μορφή του φιλμ 35 χιλιοστών, μέσα στη σκοτεινή αίθουσα του κινηματογράφου. Το παρών θα δώσει και ο Μάνος Βακούσης, o οποίος θα προλογίσει την προβολή της ταινίας μιλώντας για τον ρόλο του «Κακού» στον Ελληνικό Κινηματογράφο. Αναφερόμενος στην προβολή στον «ΔΑΝΑΟ» αλλά και στη γενικότερη σχέση του με τον ηθοποιό, ο Ρένος Χαραλαμπίδης δήλωσε τα εξής:

«Με τον Μάνο Βακούση συναντηθήκαμε για πρώτη φορά στα «ΦΤΗΝΑ ΤΣΙΓΑΡΑ». Είχα την τύχη να έχω στην διάθεση μου έναν ηθοποιό που αντιλαμβανόταν το σκηνοθετικό μου όραμα μέσα από ποιητικές λειτουργίες. Καλπάζαμε στο πλατό σαν έφοδος αυτοκρατορικού ιππικού. Η δεύτερη φορά που τον σκηνοθέτησα στην «ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΚΤΗΝΟΥΣ» είχα απέναντι μου έναν δεξιοτέχνη που αναλάμβανε με τον ρόλο του «κακού» να αποκαλύψει όλη την ερμηνευτική του παλέτα. Σαν ηφαίστειο που έκανε εκρήξεις προς τα μέσα,προς τον πυρήνα του ρόλου, του σεναρίου, της ταινίας. Ανυπομονώ να τον ακούσω να προλογίζει την προβολή σε 35mm της «ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΟΥ ΚΤΗΝΟΥΣ» στον ΔΑΝΑΟ στις 23/3 στις 21:15. Θα μας μιλήσει για τον ρόλο του «κακού» στο ευρύτερο ερμηνευτικό φάσμα. Για να οργανώσουμε την παρουσίαση βρεθήκαμε για έναν γρήγορο καφέ πίσω από το Καλλιμάρμαρο. Παραθέτω όπως κράτησε η μνήμη μου τον υπέροχο καταιγισμό των σκέψεων του Μάνου.»

«Το φάσμα του κακού έχει ένα εύρος τεράστιο και ανεξιχνίαστο. Ξεκινάμε με την αιώνια απορία το τι είναι κακός και τι είναι κακό. Υπάρχει μία αντιφατική πανσπερμία κακίας στην ανθρώπινη φύση. Υπάρχει ο κακός που βιάζει αλλά και παράλληλα είναι σε άλλους τομείς ανθρωπιστής, υπάρχει εκείνος που απολαμβάνει να σκοτώνει τους άλλους και ψυχολογικά αλλά αν χρειαστεί και σωματικά-ενώ παράλληλα σε άλλες περιπτώσεις να σώζει ζωές-υπάρχει ο κακός που είναι ο δολοπλόκος, ο άνθρωπος δηλαδή που ευχαριστιέται και δεν έχει και καμία συνείδηςη γι’ αυτό που κάνει αλλά παράλληλα δεν θεωρεί ότι υπηρετεί το κακό. Υπάρχουμε εμείς κάπου σε όλους τους κακούς. Έχει πολύ ενδιαφέρον αυτή η σπορά του κακού που έχουμε μέσα μας όλοι άνθρωποι. Ο ρόλος που παίζω στην θρυλική «Καρδιά του Κτήνους», μια δικαιωμένη πια, διαχρονική ρομαντική αστυνομική κωμωδία, ο Άρης έχει ένα μυστικό που όσο το αποκαλύπτει τόσο δεν μπορούμε να καταλάβουμε. Σχεδον πάντα το κακό δεν μπορούμε με ακρίβεια να το κατανοήσουμε. Ο ρόλος μου έχει έναν οίστρο, μια αταυτοποίητη λαχτάρα και καθώς αρέσκεται να ερωτοτροπεί με το κακό ασκεί μια τεράστια και αντιφατική γοητεία στον θεατή. Εξάλλου τα αινίγματα θα είναι πάντα υπόθεση των «κακών». Από τον Αγαμέμνονα μέχρι τον Ιάγο στον «Οθέλο» του Σέξπηρ και γιατί όχι μέχρι τον Άρη της «ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΟΥ ΚΤΗΝΟΥΣ» του Ρένου.»