Μετά τους Τζο Ντάντε και Τζέιμς Κάμερον, έρχεται η σειρά του Γάλλου εξπέρ του τρόμου Αλεξάντρ Αζά να μας παρουσιάσει ένα σύγχρονο, αιματηρό και τρισδιάστατο remake της κλασικής ταινίας "Piranha".
Τα ψάρια με το… χειρότερο publicity στην ιστορία του σινεμά, τρομοκρατούν τους κατοίκους μιας παραλίμνιας κοινότητας της Αμερικής και ο σκηνοθέτης του Αίμα στους Λόφους και του Haute tension βρίσκει μια ακόμη ευκαιρία να μας πιτσιλίσει με αίμα. Αυτή τη φορά πιο… τρισδιάστατα από ποτέ.
Ανατρέχω στην πρωτότυπη ταινία "Πιράνχας" επειδή είχα την πρόθεση και την επιθυμία να επιστρέψω στην αίσθηση της δεκαετίας του '80, στις ταινίες που νιώθεις ενοχές που τις βλέπεις. 'Ηταν πολύ της μόδας όταν ήμουν μικρός. Η ταινία μπορούσε να είναι τρομακτική και αστεία, να έχει γυμνό και κορίτσια. Κάθε σκηνή περιείχε όλα αυτά τα στοιχεία και δημιουργούσε εκπληκτική διασκέδαση.
Δούλευα άλλες ιδέες, έγραφα κάτι παρόμοιο και έλαβα το σενάριο των Πιτ Γκολντφίνγκερ και Τζος Στόλμπεργκ. Διάβασα το σενάριο και κατάλαβα ότι ακριβώς αυτό ήθελα να σκηνοθετήσω. Ανταποκρινόταν ακριβώς στην πρόθεσή μου να γυρίσω μια παλιά ταινία "ποπκόρν".
Φαντάζεστε να βλέπετε μια ταινία τρόμου τρισδιάστατα; Θα έχει πολύ ενδιαφέρον, γιατί όταν δουλεύεις μια ταινία, προσπαθείς να απορροφήσεις το κοινό. Προσπαθείς να γίνει εμπειρία αυτό που βλέπουν στην οθόνη. Ο φόβος σε κάνει να ξεχνάς ότι βλέπεις ταινία. Περνάς τον καθρέφτη, βρίσκεσαι μέσα στην ιστορία και βιώνεις όλους τους εφιάλτες του πρωταγωνιστή. Ως σκηνοθέτης, στόχος μου είναι να τραβήξω όσο το δυνατόν περισσότερο τον θεατή. Το τρισδιάστατο ήταν ο καλύτερος τρόπος. Δεν μπορούσα να μη φανταστώ μια τρομακτική ταινία σε 3D, από την οποία δε γλιτώνεις. 'Ηταν σαν να σχεδιάζεις ένα θεματικό πάρκο, ένα τρενάκι. 'Επρεπε να είναι το αντίθετο του "Avatar". Τα πάντα έξω απ'την οθόνη, να πετούν πάνω σου. Το τρισδιάστατο έπρεπε να είναι "του συρμού". Το απαιτεί η ίδια η ιστορία. Ανοιξιάτικες διακοπές κι επίθεση από προϊστορικά πιράνχας. Αυτό δικαιολογεί αυτή την αίσθηση. Δε χρειάζεται να κρυβόμαστε και να λέμε "Είμαστε πολύ υπερβολικοί." Κάνουμε αυτή την υπερβολική εμπειρία και το 3D θα την κάνει αξέχαστη.
Ποιος μπορεί να υποδυθεί τον τρελό επιστήμονα; Φυσικά, μόνο ένας. Ο Κρίστοφερ Λόιντ. Μεγάλωσα με την ταινία "Επιστροφή στο Μέλλον". Δε φανταζόμουν ποτέ ότι θα ήταν δυνατόν. Πρέπει να ευχαριστήσω τον παραγωγό Μπομπ Βαϊνστάιν. Πίστεψε στη δομή, τη βρήκε εκπληκτική. Κι εγώ ήθελα να κάνω μια μεγάλη ταινία τρόμου, ποπ κουλτούρας. Κι έτσι πήραμε τον Κρίστοφερ Λόιντ. 'Ηρθε για μία μέρα που ήταν σαν να κράτησε μια εβδομάδα. 'Εδωσε μια εκπληκτική ερμηνεία. 'Αρεσε σε πολλούς, όχι μόνο σε μένα. Ο βοηθός βίντεο είχε μείνει έκπληκτος. Ο Κρίστοφερ στην ταινία μου!
Κάναμε τη λίμνη Χάβασου κατακόκκινη! Με τη βιβλική έννοια! Βιολογικό αίμα! Αίμα που μπορεί να θρέψει τα ψάρια! Πιστεύω ότι το κοινό θα νιώσει ότι κάνει την απόλυτη βόλτα με το τρενάκι του τρόμου. Τρισδιάστατο τρενάκι στις τρελές, ανοιξιάτικες διακοπές που καταλήγουν σε μεγάλη καταστροφή όταν τα πιράνχας επιτίθενται στους πάντες. Θα είναι σαν αγώνας επιβίωσης όπου θα προσπαθούν να βγουν απ' το νερό. Θα δείτε πιράνχας. Ξέρετε ότι δε θα είναι σοβαρή ταινία, ότι θα διασκεδάσετε, ότι θα τρομάξετε. Είναι σαν τα "Γκρέμλιν" για ενήλικες. Πολύ ελκυστική, θεωρώ.
Η Τζέσι Μπάκλεϊ βρίσκει ακόμη έναν δυνατό ρόλο, που θα συζητιέται για καιρό, ενώ ο Κρίστιαν Μπέιλ παίζει με την άνεση του ηθοποιού που τα καταφέρνει όλα.
Ένα podcast που δεν έχει συγκεκριμένο αντικείμενο, γιατί το θέμα του το διαμορφώνουν κάθε φορά οι ακροατές του, στέλνοντας τις (επί παντός επιστητού) ερωτήσεις τους στους συντελεστές
17°
