Blackstone: Το θετικό ντεμπούτο του Σπύρου Ιακωβίδη

H Χαρούλα, μια τυπική Ελληνίδα μάνα, αγωνιά για την εξαφάνιση του μεγάλου γιου της, του Πάνου. Όταν την ενημερώνουν ότι ο δημόσιος υπάλληλος γιος της κατηγορείται για οικονομική απάτη αρνείται να το δεχτεί και μαζί με τον άλλο ανάπηρο γιο της πασχίζει να ανακαλύψει την αλήθεια.

Η πρώτη σκηνοθετική δουλειά του Σπύρου Ιακωβίδη είναι μια φιλότιμη λαϊκή κωμωδία που έχει κάποιες σπαρταριστές στιγμές χάρη στους καλογραμμένους διαλόγους και την απολαυστική ερμηνευτική συνύπαρξη της Ελένης Κοκκίδου με τον ράπερ Νέγρο του Μοριά, που υποδύεται τον ταξιτζή Μιχάλη («Είμαι γέννημα θρέμμα Κυψελιώτης», λέει στην έκπληκτη Χαρούλα όταν τον ρωτάει τον τόπο γέννησής του) ο οποίος βοηθά τη Χαρούλα στην έρευνά της. Η ιστορία ξεκινά σαν μια φάρσα γύρω από τα «φαντάσματα του Δημοσίου» (όπως ενημερωνόμαστε στην αρχή του φιλμ υπάρχουν περίπου 631 χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι στην Ελλάδα αλλά οι 46.000 είναι διορισμένοι από αμφίβολους φορείς του δημοσίου) και ξετυλίγεται όπως μια δραμεντί που πασχίζει να ισορροπήσει μεταξύ γέλιου και τραγωδίας. Το αποτύπωμα της καθημερινότητας είναι εύστοχα δοσμένο, καθώς και η υπογράμμιση των παθογενειών της ελληνικής κοινωνίας. Ο Ιακωβίδης επιλέγει μια ενδιαφέρουσα –αν και όχι πάντα λειτουργική– αφήγηση με την direct καταγραφή των δύο κινηματογραφιστών που δίνουν έδαφος στην τρομακτική αφέλεια της Χαρούλας (που κυριολεκτικά ζει στον κόσμο της) να οργιάσει. Το φινάλε (κάπως τραβηγμένο αλλά αρκούντως συμβολικό) μιλά για το τίμημα της γνώσης και το σοκ της αλήθειας, όταν πέφτει σαν κεραυνός εν αιθρία στα σπίτια κάποιων φαινομενικά εφησυχασμένων οικογενειών.  Το φιλμ είναι υποψήφιο για 7 βραβεία Ίρις της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.