Κινηματογραφος

Σε βλέπω να μου κλέβεις το σινεμά μου

Η ζωή μας έχει ισοπεδωθεί τόσο που είναι ψυχοφάρμακο πια το σινεμά, πρέπει να το συνταγογραφούν οι γιατροί

divani140_0.jpg
Λένα Διβάνη
ΤΕΥΧΟΣ 868
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
Η συγγραφέας Λένα Διβάνη κυκλοφορεί στην πόλη, φωτογραφίζει ό,τι της κάνει κλικ και γράφει μερικές σκέψεις
© Λένα Διβάνη

Η ζωή μας και ο κινηματογράφος: Η συγγραφέας Λένα Διβάνη κυκλοφορεί στην πόλη, φωτογραφίζει ό,τι της κάνει κλικ και γράφει μερικές σκέψεις

Θυμάμαι, που λέτε, μικρά στον Βόλο, όλα τα καλοκαιρινά βράδια στα θερινά σινεμά τη βγάζαμε. Μερικές φορές πηδούσαμε απ’ τον φράχτη όταν δεν έφτανε το χαρτζιλίκι για εισιτήριο. Άλλες κλαιγόμασταν διακριτικά στον κύριο που ήταν στην πόρτα και μας άφηνε («κύριε Γιάννη, είχα ένα δίφραγκο και το ’χασα. Τι να κάνω τώρα;»). Το σινεμά πάντως δεν το χάναμε. Ανυπομονούσαμε να δούμε και ν’ αποφασίσουμε πώς θα ήταν η ζωή μας σε λίγα χρόνια. Θα ήταν χρωματιστή και γεμάτη μουσικές σαν της Ζωής Λάσκαρη; Θα συναντούσαμε κάποιον 20.000 λεύγες υπό τη θάλασσα; Θα εμφανιζόταν καμιά Τασώ Καββαδία να μας κλείσει τον δρόμο; Θα μας έδινε κανένας μύγδαλα έστω;

Ύστερα, που μπήκαμε στην εφηβεία, δίναμε εκεί τα πρώτα μας ραντεβού. Κάτι ξέρουν τα αμερικανάκια, η σκοτεινή αίθουσα είναι ταμάμ για πρώτο ραντεβού. Αν είσαι αμήχανη κάθεσαι στ’ αυγά σου και παρακολουθείς τάχα με προσοχή. Αν είσαι πιο μπριόζα διαλέγεις θρίλερ και «Ω Θεέ μου, Θανάση τρόμαξα, κλείσε μου τα μάτια!». Άλλο έργο έπαιζε, άλλο έργο βλέπαμε εμείς.

Μετά ήρθαμε στην Αθήνα φοιτήτριες πια, αποφασισμένες να γίνουμε φοβερές διανοούμενες, και το ρίξαμε στον Ταρκόσφκι και στον Κισλόφσκι (μόνο σκηνοθέτες που έληγαν σε -σκι καταδεχόμασταν). Πόσες Κυριακές δεν πέρασα στην Αλκυονίδα και το Στούντιο; Πόση «ποιότητα» δεν αποθήκευσα μέσα μου για τους δύσκολους καιρούς; Πόσο κλάμα έριχνα όταν αρχίσατε να κάνετε τους ναούς της ψυχής και του μυαλού μας σούπερ μάρκετ;

Φτάνει όμως! Η ζωή μας έχει ισοπεδωθεί τόσο που είναι ψυχοφάρμακο πια το σινεμά, πρέπει να το συνταγογραφούν οι γιατροί. Κι αν μας το στερήσετε θα το πληρώσετε κι εσείς μαζί μας. Γιατί ή θα ζήσουμε όλοι σαν πλήρη ανθρώπινα όντα ή δεν θα ζήσει κανείς.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ο Τιμοτέ Σαλαμέ στην ταινία «Marty Supreme» σε σκηνοθεσία Τζος Σάφντι
Marty Supreme: Το Όσκαρ στον κύριο Τιμοτέ Σαλαμέ, παρακαλώ

Η εντυπωσιακή παράσταση του 30χρονου ηθοποιού δίνει το έναυσμα στον σκηνοθέτη Τζος Σάφντι για να παρουσιάσει ένα σκληρό δράμα γύρω από την προσωπική μοναξιά και τη σημασία τού να κυνηγάς το όνειρό σου

Ύβρις της ανθρωπότητας
Η ύβρις της ανθρωπότητας: Το ντοκιμαντέρ του Γιώργου Αυγερόπουλου προκαλεί βαθιά ανησυχία

Ο δημιουργός ποντάρει στην αίσθηση που προκαλεί η δύναμη της εικόνας, που «αφηγείται» την καταστροφική κλιματική αλλαγή σε συνδυασμό με τον εξωφρενικό τρόπο που το παρελθόν συναντιέται με το μέλλον. 

Kontinental 25
Kontinental 25: Ο Ράντου Ζούντε εναντίον όλων

Με ειρωνικές μπηχτές για τα τετριμμένα πλέον ευρωπαϊκά συνθήματα περί ισότητας ή αδελφοσύνης και με οξεία ματιά πάνω στο θέμα της ατομικής ευθύνης, ο ρουμάνος σκηνοθέτης υπογράφει ένα στιβαρό δράμα

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY