Σε βλέπω να μου κλέβεις το σινεμά μου
Η ζωή μας έχει ισοπεδωθεί τόσο που είναι ψυχοφάρμακο πια το σινεμά, πρέπει να το συνταγογραφούν οι γιατροί
Η ζωή μας και ο κινηματογράφος: Η συγγραφέας Λένα Διβάνη κυκλοφορεί στην πόλη, φωτογραφίζει ό,τι της κάνει κλικ και γράφει μερικές σκέψεις
Θυμάμαι, που λέτε, μικρά στον Βόλο, όλα τα καλοκαιρινά βράδια στα θερινά σινεμά τη βγάζαμε. Μερικές φορές πηδούσαμε απ’ τον φράχτη όταν δεν έφτανε το χαρτζιλίκι για εισιτήριο. Άλλες κλαιγόμασταν διακριτικά στον κύριο που ήταν στην πόρτα και μας άφηνε («κύριε Γιάννη, είχα ένα δίφραγκο και το ’χασα. Τι να κάνω τώρα;»). Το σινεμά πάντως δεν το χάναμε. Ανυπομονούσαμε να δούμε και ν’ αποφασίσουμε πώς θα ήταν η ζωή μας σε λίγα χρόνια. Θα ήταν χρωματιστή και γεμάτη μουσικές σαν της Ζωής Λάσκαρη; Θα συναντούσαμε κάποιον 20.000 λεύγες υπό τη θάλασσα; Θα εμφανιζόταν καμιά Τασώ Καββαδία να μας κλείσει τον δρόμο; Θα μας έδινε κανένας μύγδαλα έστω;
Ύστερα, που μπήκαμε στην εφηβεία, δίναμε εκεί τα πρώτα μας ραντεβού. Κάτι ξέρουν τα αμερικανάκια, η σκοτεινή αίθουσα είναι ταμάμ για πρώτο ραντεβού. Αν είσαι αμήχανη κάθεσαι στ’ αυγά σου και παρακολουθείς τάχα με προσοχή. Αν είσαι πιο μπριόζα διαλέγεις θρίλερ και «Ω Θεέ μου, Θανάση τρόμαξα, κλείσε μου τα μάτια!». Άλλο έργο έπαιζε, άλλο έργο βλέπαμε εμείς.
Μετά ήρθαμε στην Αθήνα φοιτήτριες πια, αποφασισμένες να γίνουμε φοβερές διανοούμενες, και το ρίξαμε στον Ταρκόσφκι και στον Κισλόφσκι (μόνο σκηνοθέτες που έληγαν σε -σκι καταδεχόμασταν). Πόσες Κυριακές δεν πέρασα στην Αλκυονίδα και το Στούντιο; Πόση «ποιότητα» δεν αποθήκευσα μέσα μου για τους δύσκολους καιρούς; Πόσο κλάμα έριχνα όταν αρχίσατε να κάνετε τους ναούς της ψυχής και του μυαλού μας σούπερ μάρκετ;
Φτάνει όμως! Η ζωή μας έχει ισοπεδωθεί τόσο που είναι ψυχοφάρμακο πια το σινεμά, πρέπει να το συνταγογραφούν οι γιατροί. Κι αν μας το στερήσετε θα το πληρώσετε κι εσείς μαζί μας. Γιατί ή θα ζήσουμε όλοι σαν πλήρη ανθρώπινα όντα ή δεν θα ζήσει κανείς.
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Από το θέατρο της διασποράς στη χρυσή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου
Η ταινία χρειάστηκε σχεδόν τρία χρόνια για να ολοκληρωθεί
Πώς μπορείς να ανοίξεις τα μάτια σε κάποιον, αν δεν θέλει να κοιτάξει την αλήθεια κατάματα;
Πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 6 Μαρτίου
Και το παράδοξο πίσω από τα νούμερα
Η εντυπωσιακή παράσταση του 30χρονου ηθοποιού δίνει το έναυσμα στον σκηνοθέτη Τζος Σάφντι για να παρουσιάσει ένα σκληρό δράμα γύρω από την προσωπική μοναξιά και τη σημασία τού να κυνηγάς το όνειρό σου
Ο δημιουργός ποντάρει στην αίσθηση που προκαλεί η δύναμη της εικόνας, που «αφηγείται» την καταστροφική κλιματική αλλαγή σε συνδυασμό με τον εξωφρενικό τρόπο που το παρελθόν συναντιέται με το μέλλον.
Με ειρωνικές μπηχτές για τα τετριμμένα πλέον ευρωπαϊκά συνθήματα περί ισότητας ή αδελφοσύνης και με οξεία ματιά πάνω στο θέμα της ατομικής ευθύνης, ο ρουμάνος σκηνοθέτης υπογράφει ένα στιβαρό δράμα
Ο Ρέιφ Φάινς παραδίδει μια σπάνιας συναισθηματικής έντασης ερμηνεία
Δείτε πρώτοι το φιλμ που κέρδισε δύο Χρυσές Σφαίρες και ζήστε την κινηματογραφική εμπειρία στη μεγάλη οθόνη
Το αφιέρωμα της εταιρείας παραγωγής στην Ελληνίδα ηθοποιό
Τι αποκάλυψε σε συνέντευξη που παραχώρησε
Οι νικητές της λαμπερής βραδιάς
Ευρύτερα γνωστός από τον ρόλο του Πάμπλο Εσκομπάρ στη σειρά Narcos
Τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας – Συνεχίζει να εντυπωσιάζει το φιλμ του Γιάννη Οικονομίδη με 155.000 εισιτήρια στις αίθουσες
Τα γυρίσματα ξεκινούν στην Πορτογαλία με ορίζοντα κυκλοφορίας το 2027
Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν ενδείξεις εγκληματικής ενέργειας
Η αισθητική του επηρέασε σκηνοθέτες όπως ο Τζιμ Τζάρμους
H σχέση μητέρας κόρης με τα πολλά επίπεδα και με τα ακόμη περισσότερα μυστικά
Ο ρόλος που σημάδεψε την καριέρα του
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.