Ο Στίβεν Κινγκ αποχώρησε από την αίθουσα στη μέση της προβολής της ταινίας «Transformers»
Όπως αποκάλυψε ο ίδιος ο «βασιλιάς» (του τρόμου) Στίβεν Κινγκ, η ταινία που δεν άντεξε ήταν το «Transformers» του Μάικλ Μπέι. Αν κάτι τρομάζει τον Κινγκ, απ’ ότι φαίνεται, είναι οι άπιστες προσαρμογές. Δε μας κάνει εντύπωση, αν λάβουμε υπόψιν τις απόψεις του για την προσαρμογή του δικού του «The Shining» από τον Στάνλεϊ Κιούμπρικ. Ακόμα και η εμβληματική περφόρμανς του Τζακ Νίκολσον δεν ήταν αρκετή για να τουμπάρει τη δυσαρέσκεια του συγγραφέα με την τροποποίηση της ιστορίας.
Το «Transformers» του Μάικλ Μπει ήταν τεράστια εμπορική επιτυχία, καθώς η πρώτη ταινία συσσώρευσε περισσότερα από 700 εκατομμύρια δολάρια κέρδους στο box office. Η σειρά, αποτελούμενη από 8 ταινίες, πέντε από τις οποίες σκηνοθέτησε ο Bay, έχει βγάλει περισσότερα από 4.5 δισεκατομμύρια δολάρια. Δεν είναι δύσκολο να μαντέψει κανείς τα προβλήματα του Κινγκ με την ταινία. Τα «Transformers» του Μπέι ήταν εξαιρετικά κερδοφόρα, αλλά καταδικασμένα από τους κριτικούς και τη συντριπτική πλειονότητα των λάτρεων του franchise. Το ίδιο το όνομα του σκηνοθέτη είναι συνώνυμο, πλέον, με το είδος ταινίας που στηρίζεται αποκλειστικά στη θεαματικότητα των εφέ, χωρίς πραγματική ανάπτυξη της αφήγησης.
H πρώτη ταινία, την προβολή της οποίας βρήκε αβάσταχτη ο Κινγκ, ήταν σχετικά προσφιλής στο κοινό, με αρκετές θετικές κριτικές. Ως ελαφριά περιπέτεια δράσης είχε κάποια συμπαθητικά στοιχεία, εντυπωσιακά εφέ και μερικά όχι και τόσο κακά αστεία. Το κύριο πρόβλημα, όπως το εντόπισαν όσοι ήδη αγαπούσαν τα Transformers, ήταν ότι τα γιγαντιαία ρομπότ-οχήματα δεν έλαβαν το screentime ούτε την ανάπτυξη χαρακτήρα που τους άξιζε. Κατέληξαν, συλλογικά, να υποστηρίζουν το ανθρώπινο δράμα, το love story του Σάια ΛαΜπέφ και της Μέγκαν Φοξ, το αμερικάνικο μιλιταριστικό τσίρκο. Η ταινία, όμως, λεγόταν «Transformers». Οι προσωπικότητες των Transformers ήταν υπερβολικά ρηχές και τα designs τους ωχριούσαν μπροστά στα αυθεντικά, καθώς η ρεαλιστική, πιο «ενήλικη» κατεύθυνση του live-action τα έκανε όλα πιο ομοιογενή. Σε μια ταινία με γρήγορες και θορυβώδης σκηνές μάχης, το αποτέλεσμα ήταν ενίοτε να μην καταλαβαίνεις τι βλέπεις.
Ακόμα και ο ίδιος ο Μπέι πιστεύει ότι το «τράβηξε»: «Έφτιαξα υπερβολικά πολλά. Ο Στίβεν Σπίλμπεργκ είπε, "Σταμάτα στα τρία". Και είπα ότι θα σταματήσω. Το στούντιο με παρακάλεσε να κάνω και ένα τέταρτο, και μετά αυτό έβγαλε ένα δισεκατομμύριο. Και μετά είπα ότι «Θα σταματήσω εδώ». Και με παρακάλεσαν ξανά. Έπρεπε να σταματήσω. Ήταν διασκεδαστικό να τα φτιάχνω.»
Η εντυπωσιακή παράσταση του 30χρονου ηθοποιού δίνει το έναυσμα στον σκηνοθέτη Τζος Σάφντι για να παρουσιάσει ένα σκληρό δράμα γύρω από την προσωπική μοναξιά και τη σημασία τού να κυνηγάς το όνειρό σου
Ο δημιουργός ποντάρει στην αίσθηση που προκαλεί η δύναμη της εικόνας, που «αφηγείται» την καταστροφική κλιματική αλλαγή σε συνδυασμό με τον εξωφρενικό τρόπο που το παρελθόν συναντιέται με το μέλλον.
Με ειρωνικές μπηχτές για τα τετριμμένα πλέον ευρωπαϊκά συνθήματα περί ισότητας ή αδελφοσύνης και με οξεία ματιά πάνω στο θέμα της ατομικής ευθύνης, ο ρουμάνος σκηνοθέτης υπογράφει ένα στιβαρό δράμα
6°
