Νοσταλγία: Μια νύχτα στη Νάπολη

Ο 55χρονος Φελίτσε επιστρέφει στη γενέτειρά του Νάπολη, μετά από απουσία 40 ετών. Την επανασύνδεση με την ηλικιωμένη και ανήμπορη πλέον μητέρα του ακολουθεί η προσπάθειά του να εντοπίσει τον καλύτερο φίλο του Ορέστη, ο οποίος όμως δεν έχει και την καλύτερη φήμη στη γειτονιά του.

Η Νάπολη είναι ο αληθινός πρωταγωνιστής της ταινίας του Ναπολιτάνου σκηνοθέτη Μάριο Μαρτόνε («Βάναυση αγάπη»). Από την εισαγωγή κιόλας, όπου ο Φελίτσε πατάει ξανά το πόδι του στην «πόλη του» και κοιτάει σαν χαμένος τα φαντάσματα της νιότης του, συνειδητοποιούμε ότι η «Νοσταλγία» δεν θα έχει τη γλυκιά γεύση της ανασύστασης του εξιδανικευμένου παρελθόντος αλλά την αγωνιώδη προσπάθεια αντιμετώπισης και επούλωσης ανοιχτών πληγών. Η πολύβουη, άναρχη και πνιγμένη στην καθημερινή βία πόλη του ιταλικού νότου μοιάζει αφιλόξενη πλέον για τον ήρωα, ο οποίος όσο προσπαθεί να ξανασυναντηθεί με τον Ορέστη, τόσο πυκνώνουν τα σημάδια (το κάψιμο της μοτοσυκλέτας του, το γραμμένο στον τοίχο εχθρικό μήνυμα) που τον προειδοποιούν να φύγει γρήγορα από εκεί και να επιστρέψει στο Κάιρο όπου είναι πλέον η «πατρίδα του». Στοιχεία υπαρξιακού δράματος (η σκηνή της επανασύνδεσης του ήρωα με τη μητέρα του είναι μακράν η πιο τρυφερή του φιλμ) δένουν υποδειγματικά με τους κώδικες του πολιτικοκοινωνικού θρίλερ –ο ρόλος του Ορέστη στην Καμόρα– στο φιλμ που αποτέλεσε την πρόταση της Ιταλίας για το διεθνές Όσκαρ.