Κινηματογραφος

Κριτική ταινίας: Μπάρντο «Το ψευδές χρονικό ενός σωρού αλήθειες»

Ο διχασμένος Αλεχάντρο Γκονζάλες Ινιάριτου επιστρέφει στο Μεξικό

ΤΕΥΧΟΣ 849
16.11.2022, 18:42
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

French Fry - Συνέντευξη: Ο Θάνος Γάλλος μιλάει στην ATHENS VOICE για το πρώτο του άλμπουμ «Quit Your Job!», που κυκλοφορεί από τη Fine! Records, τις επιρροές, τη ζωή του και την έμπνευση που του έδωσε.

Μουσικη French Fry: «Χάσαμε τον αυθορμητισμό στο να παίρνουμε ρίσκα»

Δημήτρης Αθανασιάδης

Κοσμος Οι περιπέτειες των Ρώσων κατασκόπων στη Λατινική Αμερική

Σώτη Τριανταφύλλου

Νίκος Χρυσάκης | Ειδικός γραμματέας Προστασίας Ζώων Συντροφιάς

Κατοικιδια Νίκος Χρυσάκης: Το πρόβλημα δεν είναι τα αδέσποτα, αλλά οι άνθρωποι

Δήμητρα Γκρους

Κριτική για την ταινία «Μπάρντο: Το ψευδές χρονικό ενός σωρού αλήθειες», σε σκηνοθεσία Αλεχάντρο Γκονζάλες Ινιάριτου, με πρωταγωνιστές τους Ντάνιελ Χιμένεθ Κάτσο, Γκριζέλντα Σισιλιάνι

Ο Σιλβέριο Γκάτσο είναι ένας διάσημος Μεξικανός δημοσιογράφος και ντοκιμαντερίστας που ζει στο Λος Άντζελες και μόλις έχει τιμηθεί με ένα σημαντικό διεθνές βραβείο. Η επιστροφή στην πατρίδα του σηματοδοτεί την έναρξη μιας σειράς τιμητικών εκδηλώσεων αλλά και την βασανιστική υπαρξιακή περιπλάνηση του στο παρελθόν.

Το δικό του «Οκτώμισι» υπογράφει ο Αλεχάντρο Γκονζάλες Ινιάριτου καθώς είναι ολοφάνερο πως ο Σιλβέριο είναι το alter ego του βραβευμένου με 4 όσκαρ («Επιστροφή», «Birdman») μεξικανού σκηνοθέτη. Η αφήγησή του είναι ένα κράμα εξομολόγησης και αυταρέσκειας όπου ο απολογισμός της προσωπικής ζωής συνδέεται άρρηκτα με τον κόσμο της καλλιτεχνικής αναζήτησης. Τα όνειρα, οι φιλοσοφίες, το άγχος της δημιουργικότητας και κυρίως η συνειδητοποίηση του ξεπουλήματος στην «Αμερική που λατρεύει μόνο το χρήμα», κάνουν το εντυπωσιακά φτιαγμένο «Μπάρντο» μια αναμφισβήτητα ελκυστική ταινία από την οποία όμως δεν λείπουν τα προβλήματα. Υπερβολική η διάρκεια (160 λεπτά), ναρκισσισμός, πομπώδες «κατηγορώ» –ακόμη και κατά του ίδιου του εαυτού του όπως φαίνεται σε αρκετές σκηνές, με κορυφαία εκείνη του πρωινού όπου ο έφηβος γιος του τα χώνει– αλλά και αίσθηση ανερμάτιστης γραφής σε ένα φιλμ όπου ο διχασμός είναι η βασική γραμμή πλεύσης του μεταμελημένου ήρωα.