Σατσίν Λιτλφέδερ: Δεν ήταν ινδιάνα όπως ισχυριζόταν - Είχε παραλάβει το όσκαρ του Μάρλον Μπράντο το 1973
Η Σατσίλ Λιτλφέδερ, η οποία έμεινε στην ιστορία των Όσκαρ ως η Ινδιάνα που ανέβηκε στη σκηνή της διοργάνωσης του 1973 για να παραλάβει το βραβείο αντί του Μάρλον Μπράντο και η οποία πέθανε προ μηνών, δεν ήταν ιθαγενής όπως τουλάχιστον ισχυρίζονται οι αδελφές της. Οι δύο βιολογικές της αδελφές Τρούντι Ορλάντι και Ρόσαλιντ Κρουζ μιλώντας στην εφημερίδα San Francisco Chronicle δηλώνουν ότι η αδελφή τους δεν ήταν στο ελάχιστο Ιθαγενής Αμερικανίδα.
«Είναι ένα ψέμα. Ο πατέρας μας ήταν αυτός που ήταν. Η οικογένειά μας κατάγεται από το Μεξικό. Ο πατέρας μας γεννήθηκε στην Καλιφόρνια» λέει η Κρουζ και η έτερη αδελφή εκτιμά ότι την εποχή που η αδελφή της ξεκινούσε την καριέρα της στον χώρο του θεάματος "είχε μεγαλύτερο πρεστίζ το να δηλώνει κάποιος Ιθαγενής Αμερικανός απ' ό,τι ισπανικής καταγωγής".
Μάλιστα, η συντάκτης του άρθρου της San Francisco Chronicle, Τζακλίν Κίνερ, που είναι Ιθαγενής, ερεύνησε το γενεαλογικό της δέντρο της ηθοποιού και δεν βρήκε κάποια σχέση με Ιθαγενείς πληθυσμούς της Αμερικής.
Η δημοσιογράφος αναφέρει ότι το ψέμα ότι είναι Ιθαγενής Αμερικανίδα της φυλής White Mountain Apache ξεκίνησε μετά τις σπουδές της στα τέλη της δεκαετίας του '60. Ήταν τότε που ξεκινούσε την καριέρα της ως ηθοποιός και μοντέλο. Σ' όλη τη διάρκεια της ζωής της ισχυριζόταν ότι μεγάλωσε με τη λευκή μητέρα της και τον Ινδιάνο πατέρα της σε μια καλύβα στην πόλη Salinas. Είχε, μάλιστα, περιγράψει τον πατέρα της ως "ένα σκληρό Απάτσι αλκοολικό" που τρομοκρατούσε την οικογένεια.
Ο λόγος που οι αδελφές αποφάσισαν να μιλήσουν ανοιχτά για την απάτη της αδελφή τους μετά τον θάνατό της είναι για να αποκαταστήσουν την τιμή των γονιών τους, που ήταν δυο σκληρά εργαζόμενοι και καλοί άνθρωποι, όπως θα πουν.
Υπενθυμίζεται ότι ο Μάρλον Μπράντο είχε αρνηθεί να παραλάβει το Όσκαρ για την ταινία «Ο Νονός» διαμαρτυρόμενος για την στρεβλή απεικόνιση και την εκμετάλλευση των Ιθαγενών Αμερικανών από τη βιομηχανία του θεάματος. Εκείνη η παρέμβασή της από τη σκηνή των Όσκαρ είχε αντιμετωπιστεί με αποδοκιμασίες και είχε ως αποτέλεσμα την απομόνωσή της από τη βιομηχανία.
Η εντυπωσιακή παράσταση του 30χρονου ηθοποιού δίνει το έναυσμα στον σκηνοθέτη Τζος Σάφντι για να παρουσιάσει ένα σκληρό δράμα γύρω από την προσωπική μοναξιά και τη σημασία τού να κυνηγάς το όνειρό σου
Ο δημιουργός ποντάρει στην αίσθηση που προκαλεί η δύναμη της εικόνας, που «αφηγείται» την καταστροφική κλιματική αλλαγή σε συνδυασμό με τον εξωφρενικό τρόπο που το παρελθόν συναντιέται με το μέλλον.
Με ειρωνικές μπηχτές για τα τετριμμένα πλέον ευρωπαϊκά συνθήματα περί ισότητας ή αδελφοσύνης και με οξεία ματιά πάνω στο θέμα της ατομικής ευθύνης, ο ρουμάνος σκηνοθέτης υπογράφει ένα στιβαρό δράμα
12°
