Κριτική ταινίας: Between Two Worlds (Ανάμεσα σε δύο κόσμους)

Η Μαριάν, συγγραφέας από το Παρίσι, αποφασίζει να δουλέψει ως καθαρίστρια σε συνεργείο της Καέν προκειμένου να αντλήσει υλικό για το επόμενο βιβλίο της που έχει ως βασικό θέμα την ανεργία και την οικονομική κρίση.

Τα επαγγέλματα της καθαριότητας είναι αυτά του μέλλοντος επειδή πάντα θα έχουν ζήτηση. Η φράση ακούγεται κάποια στιγμή στην αρχή του φιλμ στις συνεντεύξεις που κάνει η ηρωίδα ψάχνοντας να βρει δουλειά. Στη συνέχεια ανακαλύπτει τους λόγους που κάνουν κάτι παραπάνω από αληθή τις παραπάνω λέξεις. Μέσα από τις δύσκολες συνθήκες εργασίας με τα εξοντωτικά ωράρια και τους πενιχρούς μισθούς, η Μαριάν ανακαλύπτει έναν άλλο κόσμο. Οι αυθεντικοί αγωνιστές της ζωής, με τις δυνατές σχέσεις και τις αδιαπραγμάτευτες αξίες και αρχές, προσφέρουν στη συγγραφέα υλικό για ένα μυθιστόρημα που πατά γερά στην πραγματικότητα. Όχι τη δική της που ανήκει ξεκάθαρα αλλού, όμως αυτό δεν φαίνεται να έχει για εκείνη τόση σημασία «καθώς η ιστορία τούτη είναι πιο δυνατή» από τους ενδοιασμούς της, κάτι που δεν μας βρίσκει σύμφωνους, καθώς η ηρωίδα ξεκάθαρα εξαπατά τις καθαρίστριες και «κλέβει» κομμάτια από τη ζωή τους για προσωπικό όφελος. Σπουδαία ερμηνεία (η καλύτερη εδώ και καιρό) για την Μπινός, που υπηρετεί πιστά μια ιστορία με πολλαπλό συμβολισμό και επίπεδα: η έννοια της ταυτότητας (εξιτάρει τη Μαριάν η συνθήκη του να μην τη γνωρίζει κανείς), το επισφαλές στοιχείο στην εργασία αλλά και τις σχέσεις, η ανάγκη των ονείρων και φυσικά ο καθημερινός αγώνας της επιβίωσης. Κυρίως όμως είναι το ζήτημα της ειλικρίνειας που κινεί την ιστορία και συνδέεται υποδειγματικά με την ανηθικότητα ή την προδοσία σε τούτο το καλοζυγισμένο, ευφυές και χαμηλότονο δράμα που προέρχεται από ένα αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα της Φλορένς Ομπενά που έγινε best seller στη Γαλλία.