Τι Να Δω Σήμερα: «Shame» του Στιβ ΜακΚουίν με τους Μάικλ Φασμπέντερ και Κάρεϊ Μάλιγκαν - Η Φωτεινή Αλευρά διαλέγει την ταινία της ημέρας
Προνόμιο από τα λίγα προσφέρει σήμερα η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών σε όσους κλείσουν μια θέση στη διαδικτυακή συζήτηση με θέμα «Η Τέχνη της Αφήγησης του Συλλογικού Τραύματος» που οργανώνει στο πλαίσιο της 7ης Μπιενάλε της Αθήνας, με τον καταξιωμένο κινηματογραφιστή Στιβ ΜακΚουίν. Με αφορμή το υπό εξέλιξη έργο του «End Credits, 2012 – Ongoing» που παρουσιάζεται στη Στέγη έως και 24/10, ο εικαστικός, εκτός από σκηνοθέτης, θα βρεθεί για 45 λεπτά σε ζωντανή συζήτηση με τους Poka-Yio και Ειρήνη Νιαμούαϊα Οντούλ, καθώς και στη διάθεση του κοινού για Q&A. Εμείς με την ευκαιρία θυμόμαστε μία από τις πιο αξιομνημόνευτες ταινίες του, σήμερα βλέπουμε την ταινία «Shame» του Στιβ ΜακΚουίν.
Ο επιτυχημένος, ελκυστικός και αθλητικός Νεοϋορκέζος Μπράντον (Μάικλ Φασμπέντερ), είναι έρμαιο του ακατάσβεστου πάθους, το οποίο προέρχεται από την αδηφάγα σεξουαλική του επιθυμία. Έχει από καιρό σταματήσει να απολαμβάνει το σεξ στο οποίο επιδίδεται καθημερινά και κάθε οργασμός (από τους πολλούς μέσα σε μία ημέρα) είναι για αυτόν ένα βασανιστήριο. Το κορμί του άγεται και φέρεται από ένα ακατανίκητο και ακόρεστο σεξουαλικό κίνητρο που τελικά του δημιουργεί πόνο, θλίψη και θυμό. Η εύθραυστη ισορροπία της ζωής του καταρρέει, όταν τον επισκέπτεται ξαφνικά ή αδερφή του Σίσι (Κάρεϊ Μάλιγκαν).
Μια προβληματική πάνω στον προσωπικό ανθρώπινο πόνο προερχόμενο από το πάθος που κάνει κάτι ευχάριστο για τον άνθρωπο, μια επίπονη διαδικασία την οποία πρέπει να υπομείνει. Ο Μπράντον βυθίζεται σε μια κατάσταση κατάχρησης της σεξουαλικής πράξης κατ’ εξακολούθηση και όπως κάθε άτομο εθισμένο, η κακομεταχείρισή του προέρχεται από τον ίδιο του τον εαυτό. Είναι ένας άνθρωπος που υποφέρει εσωτερικά, ωστόσο ταυτόχρονα είναι πλήρως λειτουργικός και «κανονικός» εξωτερικά, μέχρι κάποιο κρίσιμο σημείο. Είναι ψυχρός, δεν δείχνει κανένα συναίσθημα και απότομος στους γύρω του. Μια θαυμάσια και ειλικρινής ταινία για τον άνθρωπο σε κατάσταση εθισμού και μια εξίσου θαυμάσια και θαρραλέα ερμηνεία από τον Μάικλ Φασμπέντερ.
Για τη διαδικτυακή συζήτηση στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών μπορείτε να δηλώσετε συμμετοχή εδώ.
Η εντυπωσιακή παράσταση του 30χρονου ηθοποιού δίνει το έναυσμα στον σκηνοθέτη Τζος Σάφντι για να παρουσιάσει ένα σκληρό δράμα γύρω από την προσωπική μοναξιά και τη σημασία τού να κυνηγάς το όνειρό σου
Ο δημιουργός ποντάρει στην αίσθηση που προκαλεί η δύναμη της εικόνας, που «αφηγείται» την καταστροφική κλιματική αλλαγή σε συνδυασμό με τον εξωφρενικό τρόπο που το παρελθόν συναντιέται με το μέλλον.
Με ειρωνικές μπηχτές για τα τετριμμένα πλέον ευρωπαϊκά συνθήματα περί ισότητας ή αδελφοσύνης και με οξεία ματιά πάνω στο θέμα της ατομικής ευθύνης, ο ρουμάνος σκηνοθέτης υπογράφει ένα στιβαρό δράμα
7°
