Κριτική για την ταινία "Suicide Squad" του Τζέιμς Γκαν, με τους Μάργκο Ρόμπι, Ιντρις Ελμπα, Τζόελ Κίναμαν, Τζον Σένα, Βαϊόλα Ντέιβις.
Μερικά από τα μεγαλύτερα αποβράσματα της Μπελ Ρεβ, της φυλακής με το μεγαλύτερο ποσοστό θανάτων στις ΗΠΑ, χρησιμοποιούνται σε μια απόρρητη αποστολή της αμερικανικής κυβέρνησης. Η ομάδα των Μπλάντσπορτ, Πισμέικερ, Κάπτεν Μπούμερανγκ, Ρατκάτσερ, Σαβάντ, Κινγκ Σαρκ, Μπλάκγκαρντ, Τζάβελιν και Χάρλεϊ Κουίν οδηγούνται στο νησί Κόρτο Μαλτέζε (!) με σκοπό να καταστρέψουν ένα πείραμα με εξωγήινο ον που ανακαλύφθηκε στο διάστημα πριν από μισό και πλέον αιώνα.
Το 2016 το «The Suicide squad» παρότι έσκισε στα ταμεία (κόστισε 175 εκατομμύρια και συγκέντρωσε σχεδόν 750 εκατομμύρια δολάρια) κατέγραψε αρκετά αρνητικά σχόλια σε επίπεδο εντυπώσεων από φαν κυρίως των κόμιξ που είδαν άλλη μια προσπάθεια της DC να φτάσει την Marvel να πέφτει στο κενό. Το αποτέλεσμα ήταν οι παραγωγοί του φιλμ να αδειάσουν τον σκηνοθέτη Ντέιβιντ Αγερ και να δώσουν την ευκαιρία στον... εχθρό να τους χαρίσει την τεχνογνωσία του. Ο 55χρονος Τζέιμς Γκαν που είχε κάνει παπάδες με τους «Φύλακες του γαλαξία» είχε απολυθεί από τις Marvel/Disney επειδή έκανε κάποια ατυχή σχόλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που θεωρήθηκαν ρατσιστικά. Η DC άρπαξε την ευκαιρία και έβαλε τον Γκαν στο τιμόνι της νέας περιπέτειας της «Ομάδας αυτοκτονίας» χωρίς μάλιστα να αλλάξουν τον τίτλο σε σχέση με την ταινία του 2016, κάτι που στα δικά μου μάτια φαίνεται τουλάχιστον άκομψο. Το αποτέλεσμα πάντως μοιάζει να τους δικαιώνει καθώς η ταινία είναι όχι απλώς ο ορισμός της απενοχοποιημένης διασκέδασης αλλά κι ένα υποδειγματικά εκτελεσμένο σχέδιο, με ξεκάθαρη θέση, άρτια δομή και σαρωτική δυναμική. Χωρίς να χάνει στιγμή των έλεγχο των αμέτρητων όπλων του, ο Γκαν φτιάχνει ένα απαράμιλλο σύμπαν όπου η πιο τρελή φαντασία - πως σας φαίνεται ένας καρχαρίας που μιλάει;- συναντά το επαναστατικό όραμα (με σαφή αντιαμερικανική διάθεση) και η ακατάπαυστη, γεμάτη ζωντάνια δράση την απολαυστική παρωδία όχι μόνο των σύγχρονων υπερηρωικών saga αλλά και των b-movies των 60ς. Θα ήταν μεγάλη παράλειψη αν μέσα στα χαρίσματα του φιλμ (πάντως κάποιοι κακεντρεχείς θα πουν ότι ο Γκαν απλών επαναλαμβάνει το τρίπτυχο «μαύρο χιούμορ- χαρακτήρες με ψαχνό-σπιντάτη δράση» της συνταγής επιτυχία από τους «Φύλακες του γαλαξία») δεν αναφέραμε την καταλυτική παρουσία της Μάργκο Ρόμπι. Κάθε φορά που η αυστραλή σταρ φορά το σαλεμένο χαμόγελο της Χάρλεϊ Κουίν η ταινία απογειώνεται!
Η εντυπωσιακή παράσταση του 30χρονου ηθοποιού δίνει το έναυσμα στον σκηνοθέτη Τζος Σάφντι για να παρουσιάσει ένα σκληρό δράμα γύρω από την προσωπική μοναξιά και τη σημασία τού να κυνηγάς το όνειρό σου
Ο δημιουργός ποντάρει στην αίσθηση που προκαλεί η δύναμη της εικόνας, που «αφηγείται» την καταστροφική κλιματική αλλαγή σε συνδυασμό με τον εξωφρενικό τρόπο που το παρελθόν συναντιέται με το μέλλον.
Με ειρωνικές μπηχτές για τα τετριμμένα πλέον ευρωπαϊκά συνθήματα περί ισότητας ή αδελφοσύνης και με οξεία ματιά πάνω στο θέμα της ατομικής ευθύνης, ο ρουμάνος σκηνοθέτης υπογράφει ένα στιβαρό δράμα
7°
