Κριτική ταινίας: Η ομορφιά της ύπαρξης (About Endlessness)

Στον δρόμο προς ένα πάρτι γενεθλίων, ένας πατέρας σταματά μέσα στη βροχή για να δέσει τα κορδόνια της κόρης του. Ένας παπάς που έχει χάσει την πίστη του αναζητά τις απαντήσεις στην ψυχανάλυση. Τρεις κοπέλες χορεύουν έξω από ένα καφέ. Ένας ηττημένος στρατός κατευθύνεται προς ένα στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου.

Ο μετρ του μοντέρνου υπαρξισμού Ρόι Άντερσον («Ένα περιστέρι έκατσε σε ένα κλαδί συλλογιζόμενο την ύπαρξή του», «Τραγούδια από τον 2ο όροφο») εξακολουθεί να κινείται στα γνώριμα εδάφη ενός κωμικοδραματικού σουρεαλισμού πατώντας σε γνώριμες εκφάνσεις της καθημερινότητας. Μέσα από ένα κολάζ μικρών μελαγχολικών ανθρώπινων ιστοριών, ο σουηδός δημιουργός μιλάει για την αισιοδοξία, τη χαρά της ζωής και της νιότης, το κενό που αφήνει η απώλεια της πίστης, το βασανιστήριο των προσωπικών εμμονών (όπως εκείνο του άντρα που δεν εμπιστευόταν τις τράπεζες κι έκρυβε τα λεφτά του κάτω από το στρώμα), την Ιστορία που διαρκώς επαναλαμβάνεται, τις ευεργετικές ιδιότητες της τέχνης και άλλα. Σχεδόν όλα τα σκετς είναι δοσμένα σαν ζωγραφικοί πίνακες, ενώ η ιδιαίτερη αφηγηματική επιλογή που μας μιλάει για κάποιον άντρα ή κάποια γυναίκα, μας εισάγει στην ονειρική ατμόσφαιρα του «Χίλιες και μία νύχτες». Η ταινία κέρδισε το βραβείο σκηνοθεσίας στο φεστιβάλ Βενετίας. Εμπειρία από κάθε άποψη.

Σκηνοθεσία: Ρόι Αντερσον
Πρωταγωνιστούν: Μπενκτ Μπέργιους, Άνγια Μπρομς, Μαρί Μπούρμαν, Αμάντα Ντέιβις