Ερευνητές ανέπτυξαν σύστημα Τεχνητής Νοημοσύνης που διαβάζει το σενάριο και προβλέπει αν η ταινία αξίζει εισπρακτικά να γυριστεί.
Η αγωνία των ηθοποιών, του σκηνοθέτη και της εταιρείας παραγωγής για το αν η ταινία τους θα πάει καλά στα ταμεία, όταν κυκλοφορήσει, ίσως μειωθεί στο μέλλον, καθώς η τεχνητή νοημοσύνη υπόσχεται να μειώσει την αβεβαιότητα (και) σε αυτό το πεδίο. Από την άλλη, ορισμένες ταινίες μάλλον δεν θα γυριστούν ποτέ, αν η πρόγνωση για αυτές θα είναι αρνητική και αυτό όχι χάρη στη διαίσθηση κάποιου παραγωγού, αλλά στην πρόβλεψη ενός μηχανήματος.
Αν και ασφαλώς δεν μπορεί να προβλέψει το μέλλον, ένας νέος αλγόριθμος αναλύει γραπτές περιλήψεις των σεναρίων και κάνει εκτιμήσεις για το πόσες πιθανότητες υπάρχουν ώστε μία ταινία να έχει ανταπόκριση στο κοινό και στους κριτικούς ή αντίθετα μάλλον να τα πάει χάλια. Όπως γράφει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, οι Νοτιοκορεάτες ερευνητές του Πανεπιστημίου Sungkyunkwan παρουσίασαν το σύστημά τους σε συνέδριο της Φλωρεντίας στην Ιταλία, σύμφωνα με το «Science».
Το σύστημα «εκπαιδεύτηκε» με τις περιλήψεις των σεναρίων 42.306 ταινιών από όλον τον κόσμο, οι οποίες συσχετίστηκαν με το πόσο καλά τα πήγε εμπορικά κάθε μία από αυτές τις ταινίες (αρκετά σενάρια συλλέχθηκαν από τη Wikipedia). Το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης αξιολόγησε κάθε σενάριο με τη βοήθεια της μηχανικής «ανάλυσης συναισθήματος».
Μία βασική διαπίστωση ήταν ότι οι πετυχημένες ταινίες έχουν πολύ συχνότερες εναλλαγές συναισθημάτων σε σχέση με όσες θεωρήθηκαν «αποτυχία». Αυτή η εναλλαγή θεωρείται καλύτερος προγνωστικός δείκτης επιτυχίας απ' ό,τι αν η ταινία έχει ευχάριστη αρχή ή καλό τέλος. Το πιο σημαντικό, σύμφωνα με τους ερευνητές, είναι η ταινία να προσφέρει μία συχνή εναλλαγή συναισθημάτων.
Το σύστημα βαθμολογεί κάθε ταινία με ένα «σκορ» εναλλαγής συναισθημάτων και τελικά βγάζει την ετυμηγορία του κατά πόσο η ταινία (θρίλερ, κωμωδία ή δράμα) θα αποδειχθεί δημοφιλής ή όχι. Η ικανότητα πρόγνωσης δεν είναι βέβαια τέλεια, αλλά είναι πάντως μεγαλύτερη από το να μαντεύει κάποιος στην τύχη.
Οι ερευνητές αισιοδοξούν ότι στο μέλλον, όταν θα έχουν βελτιώσει τη μέθοδό τους, θα μπορεί το σύστημα να κάνει προβλέψεις ακόμα και για τα μελλοντικά έσοδα μίας ταινίας, οπότε θα βοηθά σημαντικά τους επενδυτές να αποφασίζουν αν θα «ποντάρουν» στο φιλμ ή όχι.
Το ερώτημα είναι κατά πόσο ένα τέτοιο σύστημα θα αποδειχθεί καλό για την Τέχνη και για τη δουλειά των σεναριογράφων, σκηνοθετών και ηθοποιών. Οι ερευνητές προτιμούν να βλέπουν τη θετική πλευρά (π.χ. ότι το σύστημά τους θα είναι «αδέκαστο» και θα δίνει ίσες ευκαιρίες σε όλους -γνωστούς και άγνωστους- αρκεί να έχουν να παρουσιάσουν γραπτώς μία καλή ιδέα). Ωστόσο, δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα το δουν όλοι έτσι...
Η εντυπωσιακή παράσταση του 30χρονου ηθοποιού δίνει το έναυσμα στον σκηνοθέτη Τζος Σάφντι για να παρουσιάσει ένα σκληρό δράμα γύρω από την προσωπική μοναξιά και τη σημασία τού να κυνηγάς το όνειρό σου
Ο δημιουργός ποντάρει στην αίσθηση που προκαλεί η δύναμη της εικόνας, που «αφηγείται» την καταστροφική κλιματική αλλαγή σε συνδυασμό με τον εξωφρενικό τρόπο που το παρελθόν συναντιέται με το μέλλον.
Με ειρωνικές μπηχτές για τα τετριμμένα πλέον ευρωπαϊκά συνθήματα περί ισότητας ή αδελφοσύνης και με οξεία ματιά πάνω στο θέμα της ατομικής ευθύνης, ο ρουμάνος σκηνοθέτης υπογράφει ένα στιβαρό δράμα
8°
