Φωτογραφια

Μια αισθησιακή tango βραδιά στο Φιξ σε 15 φωτογραφίες

Μουσική, χορός, επαφή, διασκέδαση, ερωτισμός

02.04.2018, 22:30
Θανάσης Καρατζάς
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Ελλαδα Θόδωρος Παπαδόπουλος: Αντίο, Βερολίνο

Βάγια Ματζάρογλου

Εικαστικα Κιάρα Σουγκανίδου: Στα έργα μου επανασυνθέτω μαζί το χρώμα και το χαρτί

Νίκη - Μαρία Κοσκινά

Μουσικη Ο Γιώργος Πέτρου για το αριστούργημα του Λέοναρντ Μπερνστάιν «Candide» στο Μέγαρο

Δήμητρα Γκρους

Μαζί με τα ανοιξιάτικα βράδια που γλυκαίνουν κάθε μέρα και περισσότερο, ανεβαίνει και η διάθεση για περιπλάνηση στην πόλη. Περιμένω το τραμ στη στάση Φιξ και κοιτάζω βυθισμένος μια αφίσα με δύο χορευτές σε μια ερωτική και πολύπλοκη στάση κάτω απο τον φρουτώδη τίτλο «Μιλόνγκα». Μια φίλη μού έχει περιγράψει την ομορφιά και το στιλ αυτού του νοτιοαμερικάνικου χορού. Τα ρούχα και τα όμορφα παπούτσια των χορευτών, την αρμονία στην κίνηση, τον αυτοσχεδιασμό και αυτό το ελάχιστο ίδρωμα που κάνει κάθε μικρή επαφή να μοιάζει με φλερτ.

Ανέβηκα τις σκάλες με έναν δισταγμό γιατί ο χορός δεν μπαίνει εύκολα στο κορμί μου. Η σάλα είχε ατμόσφαιρα φοβερή, με φώτα χαμηλά και μπαντονεόν να γεμίζουν με υπέροχη τάνγκο μουσική τον χώρο. Τα ζευγάρια λικνίζονταν άλλοτε με εντυπωσιακές φιγούρες και άλλοτε γλυκά, ενώ εντύπωση μού έκανε ότι όσες ώρες κι αν πέρασαν ο χορός δεν σταμάτησε ποτέ. Οι καβαλιέροι ήταν σαφώς λιγότεροι και περιζήτητοι. Οι κομψές τανγκέρες περίμεναν τη σειρά τους υπομονετικά.

Όσο περνούσε η ώρα, έμπαινα όλο και πιο πολύ στη φιλοσοφία του. Μου άρεσε πολύ η αίσθηση, η ευγένεια των κινήσεων και το γεγονός ότι όλοι σχεδόν χόρευαν. Δεν ήταν «τσιμεντωμένοι» με ένα ποτό στο χέρι να κοιτάζουν και να μην πλησιάζουν. Ήταν υπερφυσιολογικότατο κάποιος ή κάποια να έρχεται συνεχώς να σε ζητήσει για χορό και εσύ να δέχεσαι την πρόσκληση.

Tips
Το tango ως χορός γεννήθηκε προς το τέλος το 1900 στις λαϊκές γειτονιές του Μπουένος Άιρες και του Μοντεβιδέο, από συνένωση ευρωπαϊκών, νοτιοαμερικανικών και αφρικανικών στοιχείων. Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1990 άρχισε και στην Ελλάδα να αναπτύσσεται ενδιαφέρον για το αργεντίνικο tango, με παράλληλη εμφάνιση στην Αθήνα των πρώτων δασκάλων (Ελλήνων και Αργεντίνων). Οι στίχοι των τραγουδιών έχουν μεγάλη συγγένεια με αυτούς των ρεμπέτικων. Οι μιλόγκες, οι συναντήσεις δηλαδή των τανγκέρων, γίνονται πολύ συχνά στην Αθήνα καθώς και σε όλο τον κόσμο, με αποτέλεσμα να έχει αναπτυχθεί τουρισμός με θέμα το tango, που ενισχύεται από την εύκολη επικοινωνία που αναπτύσσεται μεταξύ των χορευτών.