«Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης. Θρέμμα του Άθω»: Η Αθωνική μαθητεία του Πεντζίκη

Πέρασμα, δίοδος, καταπακτή και μονοπάτι, διέλευση, μετάβαση, ροή και ειδική διαδρομή: για τον Νίκο Γαβριήλ Πεντζίκη (1908–1993), το Άγιον Όρος δεν υπήρξε απλώς ένας τόπος προσκυνήματος ή ένας προορισμός με ιδιαίτερη θρησκευτική και ιστορική σημασία. Η Αθωνική Πολιτεία ήταν για αυτόν κάτι περισσότερο, ένας κόσμος βαθιάς πνευματικής εμπειρίας και πεδίο διαρκούς μαθητείας, ένας τόπος εσωτερικής ζύμωσης που τροφοδοτούσε αδιάκοπα σαν μοτέρ τη σκέψη, τη γραφή και τη ζωγραφική του.

«Θέλοντας να ξεκουράσει τη φαντασία του, θέλησε να ταξιδέψει σ’ ένα κλίμα με πυκνότερη μνήμη απ’ εκείνη της σύγχρονης πόλης που διαβιοί. Πήγε λοιπόν στο Άγιον Όρος». Η σχέση του Πεντζίκη με τον ουρανό, τη θάλασσα, τους Αγίους και τις μονές, τα κελιά και τα εικονίσματα, το καραβάκι από την Ουρανούπολη, τα καλογέρια, τις καμπάνες και όλα τα σχετικά με την πρόσληψη της μετάνοιας, της πίστης και της αγάπης για το Θείο, κρατήθηκε αδιάλειπτα ζεστή για έξι δεκαετίες.

94 επισκέψεις έκανε στο Άγιον Όρος και είναι γνωστό πώς και πόσο αποτέλεσε η Αθωνική Πολιτεία μία από τις σταθερότερες και ουσιαστικότερες συνιστώσες της δημιουργικής του πορείας. Πώς οι λέξεις του Συναξαριστή μεταφράστηκαν σε γράμματα, τα γράμματα σε αριθμούς, οι αριθμοί σε χρώματα και πάλι από την αρχή, καθώς υπό τη διαρκή επήρεια του Αγίου Όρους, ο Πεντζίκης κατέληξε στο απαύγασμα της σκέψης, της γραφής και της εικαστικής πρακτικής του, με όλα τα σχήματα στο έργο του να τελούν αλληλένδετα.