Ακολουθώντας τον λευκό λαβύρινθο του Δημήτρη Λάμπρου στη Μύκονο

Το καλοκαίρι του 2021 δημιούργησε στον Ψηλορείτη έναν «λαβύρινθο» που εξέπεμπε σήμα κινδύνου από τα μιτάτα των βοσκών μέσω ηχοποιημένων μαγνητικών κυμάτων του πλανήτη Δία, για να διαπραγματευτεί την αγωνία της εξόδου από προσωπικά και κοινωνικά αδιέξοδα –μια ψυχική συνθήκη που ενέτεινε και η εμπειρία της πανδημίας. Επιδιώκοντας να ενεργοποιήσει μια διαδρομή αυτογνωσίας, το πρότζεκτ συνεχίστηκε σε σκοτεινό σκηνικό (ένα πέρασμα μέσα από μαύρα πανιά) το περασμένο φθινόπωρο στον ΑΗΣ Νέου Φαλήρου, στο πλαίσιο της έκθεσης Η ΔΕΗ συναντά την τέχνη. Και τώρα η τριλογία του καλλιτέχνη και ιδρυτή της ομάδας Δίπολα, Δημήτρη Λάμπρου με θέμα τον Λαβύρινθο κλείνει τον κύκλο της μέσα στο λευκό των πανιών που τον ορίζουν αλλά και της Μυκόνου, στην πλατεία Αγίου Αντωνίου, κοντά στους καρτποσταλικούς ανεμόμυλους.

Μέσα από τις ευθείες και τεθλασμένες γραμμές που διαμορφώνουν αυτοί οι αέρινοι (αλλά και διαπερατοί) «τοίχοι» στον δημόσιο χώρο, ο καλλιτέχνης μας καλεί να ακολουθήσουμε «το αόρατο νήμα της δικής μας Αριάδνης» για την καρδιά της εγκατάστασης και ταυτόχρονα του εαυτού. «Που είναι η σοφία που έχουμε χάσει μέσα στη γνώση; Που είναι η γνώση που έχουμε χάσει μέσα στις πληροφορίες; Που είναι η ζωή που έχουμε χάσει μέσα στο ζην;»: στον πυρήνα του έργου οι στίχοι του Τ. Σ. Έλιοτ διαγράφονται εν είδη φωτεινής σπείρας στο πλακόστρωτο δάπεδο, σαν ένα σύμβολο της αέναης ζωτικής κίνησης, ένα σχήμα που θα μπορούσε να επεκτείνεται στο άπειρο.

Ερμηνεύοντας την εμπειρία και τις προθέσεις του καλλιτέχνη, η ιστορικός τέχνης και επιμελήτρια Μπία Παπαδοπούλου αναφέρει ότι «Λειτουργούν ως νέοι “λαβύρινθοι με λέξεις” γεμάτοι κρυμμένα νοήματα, γρίφους και μυστικά. Η ενέργεια και το φως που εκπέμπει το αρχέγονο σχήμα της σπείρας, προσδίδει στους στίχους του Έλιοτ μια αισιόδοξη χροιά. Η ανασυγκρότηση του δέκτη/θεατή, που γίνεται εφικτή μέσα από τη γνώση και την αυτογνωσία, θα τον οδηγήσουν ως σύγχρονο Θησέα στην έξοδο από τον λαβύρινθο, σηματοδοτώντας τη νίκη του καλού έναντι του κακού. Ο εικαστικός λαβύρινθος του Λάμπρου εννοιολογικά παραπέμπει στα κοινωνικά αδιέξοδα της σημερινής κοινωνίας. Στα δύο πρώτα μέρη της τριλογίας αλληγορικά αναπαρίσταται ως τόπος με σαφείς αναφορές στον θάνατο και το πένθος. Στο παρόν έργο μετεξελίσσεται σε τόπο ανάτασης, αναγέννησης, προσμονής˙ σε τόπο εξαγνισμού και κάθαρσης της ψυχής».

Το έργο πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της πέμπτης διοργάνωσης του Mykonos Art Festival, μίας διοργάνωσης του δήμου Μυκόνου και του Πολιτιστικού, Αθλητικού και Κοινωνικού Οργανισμού (ΠΑΚΟ) «Γεώργιος Αξιώτης».

INFO:
Δημήτρης Λάμπρου, White Labyrinth
Πλατεία Αγίου Αντωνίου, Μύκονος
Διάρκεια έκθεσης έως 30 Σεπτεμβρίου 2022