«Digital Art, A New World»: Η εικαστικός Φιόνα Μουζακίτη μιλάει για την ψηφιακή έκθεση στο THE EUROPEAN CENTRE / Contemporary Space Athens
Ψηφιακά installations, projections, έργα που ζωντανεύουν με το σκανάρισμα ενός QR code, κολάζ εικόνων που μπλέκονται και προβάλλονται από μια οθόνη, ακόμα και έργα που συνδυάζουν το animation και την ψηφιακή μουσική είναι μερικά από τα είδη των ψηφιακών έργων που μπορεί να ανακαλύψει κάποιος αν επισκεφτεί την έκθεση «Digital Art, A New World». Μια έκθεση που παρουσιάζει τη δουλειά 27 καλλιτεχνών, που προέρχονται από διαφορετικούς χώρους, της φωτογραφίας, του κινηματογράφου, του illustration, του animation, καθώς και των «κλασσικών» εικαστικών τεχνών.
Έργο της Αντωνίας Ηρωίδου για την έκθεση «Digital Art, A New World»
Ανάμεσα τους και η Φιόνα Μουζακίτη, ιστορικός τέχνης και εικαστικός, μια από τις 2 επιμελήτριες της έκθεσης, που παρουσιάζει δύο έργα. «Πρόκειται για δύο ψηφιακά κολάζ με QR code και κάποια στοιχεία του έργου γίνονται animated και ζωντανεύουν. Εγώ δεν είμαι ψηφιακός καλλιτέχνης, είμαι χαράκτρια και ζωγράφος αλλά με ενδιαφέρει πάρα πολύ η ψηφιακή τέχνη. Την είχα χρησιμοποιήσει αποσπασματικά στο παρελθόν στα χαρακτικά μου, θέλω πλέον όμως να δημιουργήσω εξ ολοκλήρου ψηφιακά έργα. Θεωρώ ότι στα ψηφιακά έργα, ο τρόπος διάδοσής είναι πιο εύκολος και προσιτός, ενώ υπάρχει πληθώρα επιλογών για τον τρόπο παρουσίασής τους» εξηγεί αναφορικά με την έκθεση η Φιόνα και μοιράζεται περισσότερες λεπτομέρειες για ένα από τα δύο της έργα που ονομάζεται «Ο κήπος της Κίρκης». «Έχει να κάνει με τη μαγεία της φύσης αλλά και την επαφή με αυτήν, με την αλλαγή που φέρνουν τα χρόνια, είναι έργο επηρεασμένο από την οικολογία αλλά και την κλιματική αλλαγή. Στην τελευταία θεματική εντάσσονται δυο ακόμα έργα της έκθεσης, αυτό της Αγγελικής Μπρισνόβαλη και της Άννας Μελή, που πρόκειται για ένα έργο επαυξημένης πραγματικότητας και αναφέρεται στις πυρκαγιές του περσινού καλοκαιριού, ενώ το έργο τηςΣούλας Πέτρου, συνδυάζει animation και 3D installation, προσδίδοντας κάτι πολύ ιδιαίτερο και παραμυθένιο» προσθέτει.
Έργο της Άννας Μελή για την έκθεση «Digital Art, A New World»
Σκοπός της έκθεσης είναι να αναδειχθεί το πως έχει αλλάξει η αισθητική με βάση τον τρόπο παρουσίασης και δημιουργίας των έργων, λόγω της εισχώρησης της ψηφιακής εποχής και των μέσων που χρησιμοποιούνται. «Πλέον, τα έργα παρουσιάζονται μέσα από οθόνες, με virtual reality, τεχνητή νοημοσύνη και άλλα μέσα τα οποία αλλάζουν την αισθητική, τον τρόπο που χρησιμοποιείται η τέχνη και μεταδίδεται. Γίνεται μάλιστα πιο προσιτό για κάποιον να αγοράσει ένα έργο».
Έργο της Φιόνας Μουζακίτη από την έκθεση «Digital Art, A New World».
Εξηγεί μάλιστα πως οι παραδοσιακές μορφές τέχνης παρουσιάζουν κοινά σημεία με την ψηφιακή, καθώς ο τρόπος που οι καλλιτέχνες προσεγγίζουν την τέχνη προέρχεται από τον συμβατικό. «Η ψηφιακή εποχή βοηθά τους καλλιτέχνες να αναπτύξουν τη φαντασία τους, να συνδυάσουν χιλιάδες εικόνες, εργαλεία και να επέμβουν στο έργο, χωρίς το μόνο μέσο που να χρησιμοποιούν να είναι το χέρι τους ή η φωτογραφική μηχανή». Ωστόσο, επισημαίνει πως η μια τέχνη δεν αναιρεί την άλλη, από εδώ και πέρα θα συνυπάρχουν παράλληλα. «Η ζωγραφική, έχει κάτι πολύ ιδιαίτερο και προσωπικό, γίνεται εξ ολοκλήρου με το χέρι του καλλιτέχνη. Αλλά η ψηφιακή τέχνη δίνει πολλές δυνατότητες πειραματισμού».
Έργο από την έκθεση «Digital Art, A New World».
Στην έκθεση παρουσιάζονται πάνω από 80 έργα τέχνης, ενώ θα πραγματοποιηθούν και δυο διαλέξεις, η μια του Ανδρέα Σταματίου σχετικά με την χρήση της τεχνολογίας των NFTs στην τέχνη σήμερα και το πως τα ψηφιακά έργα μπορούν να γίνουν μοναδικά και η δεύτερη της Πωλίνας Ζιώγα για την ψηφιακή τέχνη και τις νευροεπιστήμες.
Έργο της Βασιλικής Σπύρου για την έκθεση «Digital Art, A New World»
Η έκθεση είναι μια συνεργασία του Chicago Athenaeum: Μuseum of Architecture and Design με το European Centre for Architecture, Art, Design and Urban Studies και το PROJECT 2 ATHENS.
Από την Παναγία που θήλαζε τον Χριστό μέχρι τη σύγχρονη τέχνη, η ιστορία του αποκαλύπτει πολλά περισσότερα για την κοινωνία παρά για το ίδιο το γυναικείο σώμα
Μαρίνα Καρέλλα, Αλεξάνδρα Αθανασιάδη, Νικομάχη Καρακοστάνογλου και Δέσποινα Φλέσσα δημιουργούν έναν διάλογο γύρω από τις έννοιες της συνέχειας, της μεταμόρφωσης και της εξέλιξης
Η επιμελήτρια της 9ης Μπιενάλε συζητά με τους Y2K architects και το Studio Precarity για την αρχιτεκτονική, την οπτική ταυτότητα, τις δυσκολίες και την κληρονομιά της διοργάνωσης
17°
Έργο από την έκθεση «Digital Art, A New World».
