Δύο παράλληλες –και ασυνήθιστες– εκθέσεις παρουσιάζονται 12-24 Νοεμβρίου στο “The Art Foundation” (Νορμανού 5, Μοναστηράκι, 210 3238.757). Η “Architecture Act-in” της Στέλλας και του Πιέρου Πιερή και η “In process” της Δέσποινας Μπαρδούκη. Νέες ιδέες σε εφαρμογή, φιλικές προς το περιβάλλον, ανοιχτές ακόμα και σε φιλοσοφικούς στοχασμούς. Μια πρόκληση...
Οι εκθέσεις αρχιτεκτονικής είναι κάτι καινούργιο στην Αθήνα. Πού στοχεύουν;
Στέλλα Πιερή: Η έκθεση είναι μια ευκαιρία να εγείρουμε το ενδιαφέρον του κοινού για την αρχιτεκτονική και τη σχέση δομημένου και φυσικού περιβάλλοντος. Δεν ωφελεί να κατηγορούμε μόνο τους ιθύνοντες, μηχανικούς, εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης και λοιπούς για τη φτωχή ποιότητα του αστικού τοπιού, αφού αυτή οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην έλλειψη ερεθισμάτων και αρχιτεκτονικής παιδείας του ευρύτερου κοινού. Μέσα από εκθέσεις είναι δυνατόν να αναδειχτεί δημιουργικά ο ρόλος της αρχιτεκτονικής και να προκληθεί το ενδιαφέρον για πρακτικά και φιλοσοφικά θέματα, αλλά και προβληματισμούς σε ό,τι αφορά στο ρόλο της σύγχρονης αρχιτεκτονικής και τη σχέση της με την κοινωνιολογία, την πολιτική, την οικονομία, την παράδοση.
“Architecture Act-in”, δηλαδή «Αρχιτεκτονική δράση και Δια-δράση». Από πού προέκυψε;
Σ.Π.: Στο έργο που παρουσιάζουμε η αρχιτεκτονική δρα ως επιταχυντής, ως πλατφόρμα αλληλεπίδρασης και γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικά προγράμματα, χώρες, κουλτούρες. Τα έργα είναι διαδραστικά, με ιδιαίτερη έμφαση στην οικολογία, τις σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες και την τεχνολογία νέων υλικών.
Πιέρος Πιερής: Πιστεύουμε ότι η αρχιτεκτονική είναι εκ φύσεως διαδραστική, καθώς στηρίζεται στην έννοια του χώρου, του χρόνου και της κατοίκησης, και δεν είναι πλέον δέσμια της μορφής και του προγράμματος. Για το λόγο αυτό, η έκθεση είναι χωρισμένη σε ενότητες: “Green Act”, “Inter-Act”, “Re-Act” και “Co-Act”.
“Green Act” ή, αλλιώς, βιώσιμη αρχιτεκτονική. Όρος που ακούγεται πολύ τελευταία...
Π.Π.: Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν πολύ λίγοι όροι πέραν αυτού της «βιωσιμότητας/πράσινης ανάπτυξης», οι οποίοι έχουν χρησιμοποιηθεί λανθασμένα, έχουν «κακοποιηθεί» και έχουν υποστεί εκμετάλλευση σε τόσο μεγάλο βαθμό από αρχιτέκτονες, κυβερνητικούς εκπροσώπους, ακαδημαϊκούς και εταιρείες στο όνομα της δημοφιλίας και της κερδοφορίας.
Σ.Π.: Νέες ή αναθεωρημένες στρατηγικές αναφορικά με τη θέρμανση, τον εξαερισμό, την ψύξη, την παραγωγή εναλλακτικής ενέργειας, τα ανακυκλώσιμα υλικά και την κομποστοποίηση, σε συνδυασμό με τη σωστή διαχείριση του νερού και των αποβλήτων, κατέστησαν εφικτή μια ελκυστική «πράσινη» και σύγχρονη αρχιτεκτονική.
Π.Π.: Οι αρχιτέκτονες συχνά κάνουν το λάθος να αντιμετωπίζουν τη «βιωσιμότητα πράσινης ανάπτυξης» σαν ξεχωριστό στοιχείο του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού, συμπεριλαμβανομένων τομέων, όπως των τεχνολογιών αιχμής, του κοινωνικού, οικονομικού πλαισίου, του κτιριολογικού προγράμματος. Μόνο μέσα από την αλληλοεπικάλυψή τους μπορεί να προκύψει ένα ενδιαφέρον αποτέλεσμα.
“…In process” ή αλλιώς «…εν εξελίξει». Τι παρουσιάζετε στην έκθεσή σας;
Δέσποινα Μπαρδούκη: Η έκθεση αποτελεί μια προσωπική καταγραφή της αρχιτεκτονικής ως πολυδιάστατης βιωματικής εμπειρίας που εξελίσσεται μέσα από ένα πρίσμα ιδεών, παρεμβάσεων και συμμετοχών σε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς. Μια προσπάθεια εξερεύνησης και ανάγνωσης του χώρου, βασισμένη σε έναν τρόπο ελεύθερης έκφρασης και δημιουργικότητας με τη συνύπαρξη διαφορετικών πολιτιστικών επιρροών.
Από την Παναγία που θήλαζε τον Χριστό μέχρι τη σύγχρονη τέχνη, η ιστορία του αποκαλύπτει πολλά περισσότερα για την κοινωνία παρά για το ίδιο το γυναικείο σώμα
Μαρίνα Καρέλλα, Αλεξάνδρα Αθανασιάδη, Νικομάχη Καρακοστάνογλου και Δέσποινα Φλέσσα δημιουργούν έναν διάλογο γύρω από τις έννοιες της συνέχειας, της μεταμόρφωσης και της εξέλιξης
Η επιμελήτρια της 9ης Μπιενάλε συζητά με τους Y2K architects και το Studio Precarity για την αρχιτεκτονική, την οπτική ταυτότητα, τις δυσκολίες και την κληρονομιά της διοργάνωσης
17°
