Η Κυριακή Μαυρογεώργη και ο Βασίλης Καρακατσάνης παρουσιάζουν τις εκθέσεις τους σε Αθήνα και Λεμεσό αντίστοιχα.
Τα έργα της Κυριακής Μαυρογεώργη είναι πραγματικά σαν να ξεφοντάρουν μέσα από όνειρα – η έκθεσή της που ξεκινάει τώρα στην ωραιότατη Gallery Genesis έχει τίτλο «The shape of dreams», και πέφτει πάρα πολύ μέσα: περίεργα ζωάκια που θα μπορούσαν να είναι Μονόκεροι αλλά τελικά δεν είναι, κούκλες που έχουνε ξεφύγει από κινηματογραφικές οθόνες, σχήματα που από μακριά μοιάζουν με κάτι κι από κοντά με κάτι άλλο, τρισδιάστατες εικόνες με συννεφάκια στην άκρη τους.
«living_together» / Κυριακή Μαυρογιώργη
Μπορεί να κοιμάσαι ακόμα ή μπορεί και όχι, μπορεί να έχεις πάρει της Παναγιάς τα μάτια από χάπες ή να έχεις πολλή φαντασία, δεν είσαι καθόλου βέβαιη τι ακριβώς συμβαίνει. Κάποια από τα έργα της σε σπουκάρουν, κάποια σε σταματάνε απότομα, κάποια σε πάνε σε μια παιδικότητα που δεν ταιριάζει με άλλα (έργα της) – γενικά η έκθεση στην Genesis είναι πολύ, μα πολύ ασυνήθιστη.
«in_disguise» / Μαυρογιώργη
Αλλά αυτό κάνει η Τέχνη, σε βγάζει από τα συνηθισμένα, μερικές φορές σε ταρακουνάει κι όλας, αν έχει όρεξη.
Ο αγαπημένος μου εικαστικός Βασίλης Καρακατσάνης, από την άλλη, παρουσιάζει μια σειρά από τα υπέροχα, «αστικά-τοπία» έργα τουτης τελευταίας δεκαετίας στην Λεμεσό, στην οποία δεν έχω πάει αλλά η γκαλερί Morfi δείχνει τέλεια, και η έκθεση ακόμα πιο τέλεια.
«distinct_district»
Λέω, μπας κι είστε προς τα κει και ενδιαφέρεστε να ρίξετε μια ματιά: τα έργα του είναι ζωηρά, ανάγλυφα σχεδόν, γεμάτα ένταση και (ακούγεται χάλια η έκφραση, ‘τυρί’, αλλά δεν βρίσκω άλλη δυστυχώς…) γεμάτα πάθος το οποίο δεν συμμαζεύεται παρά ξεχειλίζει από τους μουσαμάδες με κόκκινα, χρυσά, κίτρινα κομμάτια πόλης, και ζωής, που δεν κοιμάται ποτέ.
«Carpets»/ Βασίλης Καρακατσάνης
Τα έργα του Βασίλη γενικά μου θυμίζουν τον 25χρονο εαυτό μας, του Βασίλη δηλαδή και τον δικό μου – κάπως έτσι μας βλέπω νέους, σαν ουράνια τόξα. Με δυνατή μουσική μάλιστα, και με βαβούρα ατελείωτη, αλλά χωρίς πολυλογίες.
Ε, αυτά. Δύο εικαστικοί εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους και από όλους τους άλλους, δύο εκθέσεις, που μου άρεσαν και σας τις προτείνω με πολλή όρεξη. Για διαφορετικούς λόγους τον καθένα.
«The shape of dreams», Κυριακή Μαυρογεώργη, 26/9-19/10, Gallery Genesis, Χάρητος 35, Κολωνάκι, 211700566
66 καλλιτεχνικές πλατφόρμες, περισσότεροι από 1.100 καλλιτέχνες από 22 χώρες και ένα τετραήμερο πρόγραμμα με εκθέσεις, performances, συζητήσεις και δράσεις
Με αφορμή τα 200 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου λογοτέχνη, η διεθνής έκθεση «Ιούλιος Βερν 200: Η Συναρπαστική Εμπειρία» κάνει στάση στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος
Το «Σκοτεινό γυαλί» του Αλέξανδρου Καπετάνου, σε επιμέλεια Χριστόφορου Μαρίνου, μεταφέρει στη ζωγραφική τους πολυελαίους του θεατρικού έργου, ανάμεσα στη μνήμη, το σκοτάδι και ένα φως που μόλις διακρίνεται
Η «FROM CHANIA TO PAROS 1995-2026» συγκεντρώνει στην Πάρο καλλιτέχνες που συνδέθηκαν με μια εικαστική διαδρομή τριών δεκαετιών, από την γκαλερί «Τζάμια-Κρύσταλλα» μέχρι το t.k. place Art Gallery
Αντικείμενα και τεκμήρια της Ελλάδας των 80s, πολιτικές γελοιογραφίες της Μεταπολίτευσης, αρχιτεκτονικές μινιατούρες της προσεισμικής Κεφαλονιάς, φιγούρες του Καραγκιόζη και υλικό για τη σχέση μουσικής και κινηματογράφου
Ο ζωγράφος παρουσιάζει παράλληλα τις εκθέσεις «Κλεμμένος Πειρατής» και «Beauty and Blue» στην Kapopoulos Fine Arts και στο «Πάτμιον» Πνευματικό Κέντρο.
Η πρώτη Cycladic Biennale ανοίγει τον διάλογο ανάμεσα στη σύγχρονη τέχνη, τη μνήμη και τον νησιωτικό χώρο, μετατρέποντας το νησί σε έναν ανοιχτό εκθεσιακό χάρτη
17°
