Η νέα ατομική έκθεση «Greek-land» της Αλίνας Μάτσα στην Αίθουσα Τέχνης Γιάννη και Ελένης Βάτη στην Ερμούπολη της Σύρου
Συχνά συνδέουμε το ελληνικό τοπίο με εικόνες καλοκαιρινές, γεμάτες ζωή και ανθρώπους. Ωστόσο, αυτή είναι μόνο η μία του πλευρά. Η άλλη είναι εκείνη η πιο φθινοπωρινή, η πιο άγονη και εγκαταλειμμένη, που συνδέεται περισσότερο με την μοναξιά και την ύφεση της φύσης, παρά με την ανοιξιάτικη έξαρσή της.
Αυτήν ακριβώς την πιο αδικημένη πλευρά του ελληνικού τοπίου αποφάσισε να προβάλει με την νέα της ατομική έκθεση «Greek-land» η Αλίνα Μάτσα, όχι ως κάτι το πεσιμιστικό και το άσχημο, αλλά ως κάτι που είναι με τον δικό του τρόπο αντίστοιχα όμορφο. Αυτό το καταφέρνει μέσα από δεκατέσσερα έργα μεγάλων διαστάσεων, τα οποία δημιουργήθηκαν σε διάστημα δύο ετών και στα οποία συναντάμε μικτή τεχνική σε ξύλο, με τέτοιο τρόπο ώστε να αναδεικνύουν στο μέγιστο την απεραντοσύνη του ελληνικού τοπίου.
Η Αλίνα Μάτσα ζωγραφίζει ένα μοναχικό δέντρο, αντί για ένα δάσος, ένα απομακρυσμένο σπίτι, αντί για ένα χωριό, μια αποθήκη που μοιάζει να έχει εγκαταλειφθεί. Στοιχεία που από την μία δηλώνουν την απομόνωση και ίσως την καταστροφή, αλλά από την άλλη υπονοούν την πιθανότητα κάποιας ανθρώπινης παρουσίας, την σταδιακή ανασύνταξη της φύσης μετά από μία πυρκαγιά ή μία πλημμύρα και ένα κάλεσμα για ανακάλυψή τους και για αναζήτηση της ύπαρξης ζωής μέσα σε αυτά.
Arid Fields
Μέσα από τον τρόπο που η ζωγράφος χρησιμοποιεί τα χρώματα και το φως, στρέφει το βλέμμα μας στην ουσιαστική πλευρά της φύσης, όχι απλά την ξεκάθαρα και στερεοτυπικά όμορφη, αλλά αυτήν που δείχνει όλη τη δύναμη της. Όπως χαρακτηριστικά σχολιάζει η Ντόρα Ηλιοπούλου-Ρογκάν, αν έπρεπε να δώσουμε ένα υπότιτλο στην «Greek-land», τότε αυτός θα ταίριαζε να ήταν «Εικαστική Ωδή στη μοναδικότητα της ατμόσφαιρας και του φωτός της Ελλάδας».
Η ιστορικός τέχνης, μάλιστα, συνεχίζει αναφέροντας για την έκθεση, που θα φιλοξενηθεί στην Αίθουσα Τέχνης Γιάννη και Ελένης Βάτη στη Σύρο: «Όντως, από την αρχή της σταδιοδρομίας της, η ζωγράφος έχει με αυθεντικό πάθος εμπνευστεί και αποδώσει: την ιδιαιτερότητα και τη γητειά του χαρισματικού φωτός της χώρας μας… Στα έργα της Μάτσα, ακόμη και μια απειροελάχιστη, αλλά πάντοτε σημαίνουσα λεπτομέρεια είναι, κάθε φορά, εμβαπτισμένη στα θεμελιακά συστατικά του ερεθίσματος που την γοητεύει. Το όποιο δέντρο, το όποιο λιβάδι, το όποιο λουλούδι, τα όποια παράλια, το όποιο κτίσμα προβάλλουν χρησμένα με μιαν ανείπωτη γοητεία με άμεσο, πάντοτε, συνεργό το χαρισματικό χρώμα/φως και αντίστροφα. Χρώμα που ενεργοποιημένο ανάλογα με την περιρρέουσα ατμόσφαιρα προικίζει τις συνθέσεις με μια μεταφυσική υπόσταση. Άλλοτε, σε μια χαρισματική διαπασών και άλλοτε σε πιο ήπιους τόνους: το χρώμα ενεργοποιεί, κάθε φορά, μιαν υπέρβαση σε μιαν άμεση διασύνδεση με την υπέρτατη ενέργεια που διέπει την κοσμογονία. Αυτή, ακριβώς, η υπέρβαση που ελλοχεύει σε κάθε έργο είναι εκείνη που τα καθιστά πομπούς και δέκτες μιας, σε βάθος, επικοινωνίας με τον θεατή. Επικοινωνία που εξασφαλίζοντας τη διαχρονικότητά τους, τεκμηριώνει απόλυτα στον εικαστικό χώρο την προσφορά της ζωγράφου που ξέρει να κωφεύει στις σειρήνες των απατηλών συρμών».
Winter Scape
Λίγα λόγια για την Αλίνα Μάτσα:
Σπούδασε Καλές και Εφαρμοσμένες Τέχνες στο University of the Arts στη Φιλαδέλφεια και αρχιτεκτονική Εσωτερικών χώρων στο Inchbal School of Design στο Λονδίνο. Παράλληλα, έχει ειδικευτεί σε τεχνικές βαφής εσωτερικών χώρων και επίπλων και τοιχογραφίες μεγάλων διαστάσεων. Τελευταία, πειραματίζεται και με την τέχνη των γυάλινων μωσαϊκών, τα οποία και συνδυάζει στα ζωγραφικά της έργα.
Από το 1990 συμμετέχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις, σε Ιδρύματα όπως: «Κυδωνιέως» της Άνδρου, «Μοσχανδρέου» στο Μεσολόγγι, «Μπελλώνια» στην Σαντορίνη, «Τσιχριτζή» στην Κηφισιά & Μουσεία όπως: «Μπενάκη» (Πειραιώς), Μοντέρνας Τέχνης MOCA (Σαγκάη), Hellenic House (Πεκίνο), Πολεμικό Μουσείο (Art expertise-Bonham’s) στα Λαογραφικό Αίγινας και Άνδρου, στο Πολιτιστικό Κέντρο Αθηνών : «Μελίνα», στην «Τεχνόπολη» (Γκάζι), στο «Sotheby’s» (Λονδίνο), «Partridge FineArts» (Λονδίνο), «Θεολογική Σχολή της Χάλκης» (2010 Χάλκη): «Ιχνηλατώντας την Κωνσταντινούπολη», στην δημοπρασία του Bonham’s : TheGreekSale (Λονδίνο 2010), στις αίθουσες τέχνης: Σελήνη, Έρση, Μπονίκος, Καπόπουλος, Μιχαλαριάς, Τρίγωνο, Σκουφά 4, κ.α..
Έχει παρουσιάσει τα έργα της σε ατομικές εκθέσεις στις Αίθουσες Τέχνης : «Ιόνη» (Κηφισιά 2001), «Σκουφά 4» (Αθήνα 2003 & 2007), «Hilton Art Gallery» (Hilton Φρανκφούρτης 2007), «Mουσείο Λαογραφίας & Χριστιανικής Τέχνης» (2008 Ανδρος), «Άτριον» (2008 Θεσσαλονίκη), «Αθηναίς» Πολιτιστικό Κέντρο (Αθήνα 2010), «Οικία Σταύρακα» (2011 Χώρα Πάτμου) ,«Zεύς» (2012 Μύκονος) «La Petite Galerie» (2014 Παρίσι) , «Νησιά» (2018 Σπέτσες).
Τα περισσότερα έργα της βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές , στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, και σε δημόσιους χώρους όπως: Γηροκομείο Αθηνών – Πτέρυγα Λάμψα, Πολιτιστικό Κέντρο: Αθηναίς, Fetal Medicine Research Institute/King’s College Hospital/London).
Τα 2014 συμμετείχε στο GRAND PALAIS στο Παρίσι με το έργο: «ΟΑΣΙΣ» στο «Salondes artistes Francais» (Grand Palais –Παρίσι, Νοέμβριος 2014). Το έργο της βραβεύτηκε με το χρυσό αστέρι (TOILED’ORDEL’ANNEE 2014). Το 2017 ολοκληρώθηκε η τοιχογραφία που της ανέθεσε το ερευνητικό κέντρο: Fetal Medicine Research Institute στο King’s College Hospital στο Λονδίνο. Το καλοκαίρι του 2018 παρουσίασε τα έργα της σε ατομική έκθεση με τίτλο : «Rainbow» στο ξενοδοχείο «Νησιά» στις Σπέτσες.
Συνέντευξη με τον πρόεδρο του Μητροπολιτικού Οργανισμού MOMus για την έκθεση «Ο Κόσμος της Πρωτοπορίας: Πόλη, Φύση, Σύμπαν, Άνθρωπος» στην Εθνική Πινακοθήκη
Η έκθεση «60 χρόνια ΜΙΕΤ. Αναγνώσεις μιας συλλογής» στο Μουσείο Μπενάκη αναδεικνύει την ιστορία της ελληνικής τέχνης του 20ού αιώνα μέσα από έργα που παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο κοινό
Με αφορμή την αναδρομική του έκθεση, ο ζωγράφος μιλάει για τη γενιά του ’30, τους δασκάλους της Σχολής Καλών Τεχνών, το φως του Μολύβου και τη ζωγραφική ως τρόπο ζωής
17°
