Στο instagram το @loukoumh είναι ο λογαριασμός που χειρίζεται η εικονογράφος Ελένη Κούμη και είναι μια πανδαισία χρωμάτων και σχεδίων. Η Ελένη ζωγραφίζει από τότε που θυμάται τον εαυτό της, μία κλίση που, όπως λέει η ίδια, της μεταδόθηκε από τον παππού της. Ωστόσο μόλις πριν τρία χρόνια η νεαρή εικονογράφος άρχισε να ασχολείται αποκλειστικά με τη ζωγραφική. «Μου είναι εύκολο να δοκιμάζω καινούργιες τεχνικές, πράγμα που με έκανε να σκεφτώ την Καλών Τεχνών, αλλά δεν έκανα ποτέ το βήμα γιατί είχα άλλα ενδιαφέροντα, άσχετα με την τέχνη. Έτσι, κατέληξα να σπουδάζω εγκληματολογία στην Αγγλία. Φυσικά η ζωγραφική συνεχίζει να είναι ένα από τα σημαντικότερα κομμάτια της ζωής μου» αναφέρει.
Αυτοπροσδιορίζεται ως Ιntersectional Feminist/ Body positive εικονογράφος, δύο όροι που τον τελευταίο χρόνο απασχολούν τη δημόσια συζήτηση. Η ίδια εξηγεί: «Μεγάλωσα σε ένα αρκετά συντηρητικό περιβάλλον, μέχρι τα έξι μου ζούσα σε μια μικρή πόλη της Ουκρανίας με τη γιαγιά και τον παππού έχοντας υιοθετήσει τις περισσότερες οπισθοδρομικές ιδέες που κυκλοφορούσαν γύρω μου. Στην ηλικία των 16, όταν άρχισα να ασχολούμαι σοβαρά με τη ζωγραφική, έψαχνα επί ώρες φωτογραφίες γυμνών ανθρώπων για να μάθω σωστά την ανατομία του ανθρώπινου σώματος. Βρήκα ένα site που είχε απέραντη συλλογή από φωτογραφίες με διάφορους σωματότυπους, καθώς και άρθρα για το body positive κίνημα».
Τι είναι ακριβώς όμως intersectional feminism; «Τα διάφορα συστήματα καταπίεσης, όπως ρατσισμός, σεξισμός, ομοφοβία, τρανσοφοβία, ableism, ageism, δεν λειτουργούν ξεχωριστά, αλλά σε συνδυασμό. Το σημαντικό είναι να ακούμε και να κατανοούμε τις εμπειρίες των μελών των διάφορων καταπιεσμένων κοινωνικών ομάδων, χωρίς να επιβάλλουμε τη δική μας οπτική στα προβλήματά τους» εξηγεί η Κούμη.
Σήμερα η Ελένη Κούμη εξομολογείται ότι το να δείχνει τη δουλειά της στο Instagram, την κάνει να σχεδιάζει όλο και πιο συχνά για να τροφοδοτεί τον λογαριασμό της και κατά συνέπεια τους ακόλουθούς της, που σήμερα ξεπερνούν τους 32.000.
66 καλλιτεχνικές πλατφόρμες, περισσότεροι από 1.100 καλλιτέχνες από 22 χώρες και ένα τετραήμερο πρόγραμμα με εκθέσεις, performances, συζητήσεις και δράσεις
Με αφορμή τα 200 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου λογοτέχνη, η διεθνής έκθεση «Ιούλιος Βερν 200: Η Συναρπαστική Εμπειρία» κάνει στάση στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος
Το «Σκοτεινό γυαλί» του Αλέξανδρου Καπετάνου, σε επιμέλεια Χριστόφορου Μαρίνου, μεταφέρει στη ζωγραφική τους πολυελαίους του θεατρικού έργου, ανάμεσα στη μνήμη, το σκοτάδι και ένα φως που μόλις διακρίνεται
Η «FROM CHANIA TO PAROS 1995-2026» συγκεντρώνει στην Πάρο καλλιτέχνες που συνδέθηκαν με μια εικαστική διαδρομή τριών δεκαετιών, από την γκαλερί «Τζάμια-Κρύσταλλα» μέχρι το t.k. place Art Gallery
Αντικείμενα και τεκμήρια της Ελλάδας των 80s, πολιτικές γελοιογραφίες της Μεταπολίτευσης, αρχιτεκτονικές μινιατούρες της προσεισμικής Κεφαλονιάς, φιγούρες του Καραγκιόζη και υλικό για τη σχέση μουσικής και κινηματογράφου
Ο ζωγράφος παρουσιάζει παράλληλα τις εκθέσεις «Κλεμμένος Πειρατής» και «Beauty and Blue» στην Kapopoulos Fine Arts και στο «Πάτμιον» Πνευματικό Κέντρο.
Η πρώτη Cycladic Biennale ανοίγει τον διάλογο ανάμεσα στη σύγχρονη τέχνη, τη μνήμη και τον νησιωτικό χώρο, μετατρέποντας το νησί σε έναν ανοιχτό εκθεσιακό χάρτη
17°
