Το να μάθεις να βλέπεις τον κόσμο με τα μάτια της Μαρίας Ξυνοπούλου είναι σαν να κολυμπάς για πρώτη φορά. Άλλοι το πιάνουν με την πρώτη και άλλοι παλεύουν ανήμποροι με τα κύματα. Ένα τρικ: μην προσπαθείς να νετάρεις σε αναγνωρίσιμες φόρμες και κώδικες του ψυχισμού σου. Όσο πιο θολό και απλανές είναι το βλέμμα, τόσο πιο εύκολη γίνεται η διαδικασία. Κοίτα χωρίς αναστολές και η αποκάλυψη θα έρθει από μόνη της. Τα έργα της είναι όμορφα σαν ζωγραφιά και εκτίθενται τον Οκτώβριο στη Θεσσαλονίκη. Μια από τις καλύτερες εκθέσεις του μήνα.
Don’t want you to be mine, ξυλομπογιές σε χαρτί, 70×103 – 2016
Η δημιουργός της σειράς «DE- LUSION: Kisses Taste Different» γνωρίζει καλά τους γρίφους που κρύβονται πίσω από τις σχέσεις και αδράχνει την ευκαιρία για να πραγματοποιήσει τους εικαστικούς συσχετισμούς της. Ανθρώπινα σώματα σε περιπαθείς στάσεις, έντομα εν δράσει. Χαρτί, ξυλομπογιές, λεπταίσθητα χρώματα, ιλιγγιωδώς υπολογισμένες γραμμές, μια ομάδα έργων χωρισμένη σε διακριτά κεφάλαια τα οποία ωστόσο απαρτίζουν ενιαία αφήγηση για τις σχέσεις και τις δυναμικές τους, την επιθυμία, τον πόθο, τον φόβο και τα λοιπά συμπαρομαρτούντα του έρωτα. Συνθέσεις απροσδόκητες, έργα στα οποία πρωταγωνιστούν έντομα, ζώα και γυναίκες, με δηλωτική την απουσία της ανδρικής μορφής.
Never yours / always, ξυλομπογιές σε χαρτί, 100×140 – 2015
Πρόκειται για την πρώτη ατομική έκθεση της εικαστικού από τη Θεσσαλονίκη, η οποία έπειτα από σπουδές fashion design αποφάσισε να ασχοληθεί εντατικά με το φετίχ της ζωής της, την τέχνη. Φοίτησε στο Ινστιτούτο Τεχνών και Νέων Τεχνολογιών Les Yper Yper υπό την επίβλεψη της Ράνιας Εμμανουηλίδου, συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, παραχώρησε έργο της στην έκδοση «Art Takes Time Square», παρουσιάστηκε από τους φωτογράφους Hunter & Gatti στη στήλη “exclusives” του HGISSUE, τώρα παρουσιάζει στο κοινό τη σειρά που εύστοχα ο Δημήτρης Τόλης χαρακτηρίζει στο επιμελητικό σημείωμά του ως «μια εξωτική διαδοχή ιστοριών όπου μέσα τους κρύβεται μια μη απολογητική διάθεση για όσα βρίσκονται πέραν της νόρμας».
The fly and the lie, ξυλομπογιές σε χαρτί, 66×69 – 2015
Από πού πηγάζει η τόσο ιδιαίτερη δουλειά της; «Αντλώ έμπνευση από την αστική καθημερινότητα και τα συναισθήματα που προκαλεί». Ποια τα εκφραστικά της εργαλεία; «Αγαπημένο μου υλικό είναι το χαρτί, ενώ συμπληρωματικά χρησιμοποιώ ξυλομπογιές, ακουαρέλα, μελάνια, ακρυλικά». Τι θέλει να δηλώσει; «Στην ενότητα “DELUSION: Kisses Taste Different” προσπάθησα να θέσω ερωτήματα σχετικά με την παρακμή των σχέσεων. Τι τρέλα μας ωθεί να δίνουμε χώρο στους λάθος ανθρώπους; Πως μεταμορφώνουμε την ασήμαντη στιγμή σε πολύτιμο στοιχείο των μικροσκοπικών, προσωπικών μας κόσμων; Είναι το διαφορετικό που προσπαθούμε να χτυπήσουμε; Είναι κοινωνική συμμόρφωση; Η απλώς η αναμφισβήτητη δύναμη του Έρωτα να αποπλανεί; Οι ξυλομπογιές δημιουργούν καθαρά, σχεδόν απολυμαντικά πορτραίτα, φαινομενικά άγνωστων σχέσεων. Εστιάζουν στο λάθος, χωρίς να κρίνουν». Αν σου έμειναν ερωτηματικά, καλύτερα να επισκεφθείς την έκθεση που ξεχωρίζει μέσα στη φθινοπωρινή εικαστική έξαρση της Θεσσαλονίκης.
Από την Παναγία που θήλαζε τον Χριστό μέχρι τη σύγχρονη τέχνη, η ιστορία του αποκαλύπτει πολλά περισσότερα για την κοινωνία παρά για το ίδιο το γυναικείο σώμα
Μαρίνα Καρέλλα, Αλεξάνδρα Αθανασιάδη, Νικομάχη Καρακοστάνογλου και Δέσποινα Φλέσσα δημιουργούν έναν διάλογο γύρω από τις έννοιες της συνέχειας, της μεταμόρφωσης και της εξέλιξης
Η επιμελήτρια της 9ης Μπιενάλε συζητά με τους Y2K architects και το Studio Precarity για την αρχιτεκτονική, την οπτική ταυτότητα, τις δυσκολίες και την κληρονομιά της διοργάνωσης
17°
