- CITY GUIDE
- PODCAST
-
19°
Στις 22 Φεβρουαρίου 1987, πριν τριάντα χρόνια, μετά από μία επέμβαση ρουτίνας στη χοληδόχο κύστη, κατά τη διάρκεια της ανάρρωσης, η καρδιά του τον πρόδωσε και ο Andy Warhol πέρασε στην «απέναντι όχθη», αποκτώντας πλέον όχι τα 15 λεπτά αλλά τη διαχρονική και άφθαρτη διασημότητα που τόσο λάτρευε. Ο ίδιος ονομάστηκε ο Πάπας της Ποπ και η οικογένειά του έλαβε ένα άγνωστο χρηματικό ποσό ως αποζημίωση, από το νοσοκομείο.
Ο άνθρωπος που χάρισε στο κοινό του λάμψη και σκουπίδια, τέχνη και πυροτέχνημα, πίνακες, ταινίες, εγκαταστάσεις καλλιτεχνικής έμπνευσης ή απόλυτης πρόκλησης, σόκαρε, δημιούργησε κύματα οργής αλλά και λατρείας, έγινε είδωλο της υψηλής κουλτούρας και του χρηματιστηρίου της τέχνης, αυτό το κοινωνικό ζώο με το κυνικό χιούμορ δεν θα μπορούσε παρά να έχει και μία ιδιαίτερη σχέση με το θάνατο και το μετά.
Ακόμα καλύτερα, τον είχε απασχολήσει δημιουργικά η σχέση της φήμης των ανθρώπων πριν και μετά το θάνατό τους και μάλιστα, διάσημων και μη. Σχετικά με τη σειρά έργων «θανάτου» που, επί μία περίοδο δημιουργούσε, είχε πει: «Η σειρά με τα θανατικά που έκανα χωρίζεται σε δύο μέρη: το πρώτο έχει διάσημους θανάτους και το δεύτερο θανάτους άγνωστων ανθρώπων τους οποίους κανένας δεν ήξερε… Θεώρησα ότι θα ήταν ωραίο για αυτούς τους άγνωστους ανθρώπους, να τους θυμούνται αυτοί που, κανονικά, ούτε που θα τους έδιναν καμία σημασία.»
Το καλοκαίρι του 1964, όταν άρχιζε την προετοιμασία για την πρώτη του έκθεση στην γκαλερί Leo Castelli, ο επιμελήτης Henry Geldzahler τον είχε συμβουλεύσει: «Άντι, μάλλον φτάνει με το θανατικό πια, ε;» δείχνοντάς του ταυτόχρονα ένα δισέλιδο περιοδικού γεμάτο με πολύχρωμα λουλούδια. Ο Andy συντονίστηκε αμέσως. Μετά από λίγο καιρό παρέδωσε στον Geldzahler μία σειρά από πίνακες μόνο με λουλούδια, καμβάδες σε επανάληψη. Καταπατώντας το θάνατο χωρίς να το σκεφτεί και πολύ.
Στο βιβλίο του America, που κυκλοφόρησε δύο χρόνια πριν το θάνατό του, δίπλα σε φωτογραφίες με διάφορες ταφόπλακες γράφει: «Πάντα πίστευα ότι θα ήθελα τη δική μου ταφόπλακα να είναι κενή. Ούτε επιτάφια επιγραφή, ούτε όνομα. Ή, μάλλον, θα προτιμούσα να γραφτεί μόνο 'πλάσμα'.»

Σήμερα, στον τάφο του στο Πίτσμπεργκ, κοντά στους τάφους των γονιών του, η ταφόπλακά του γράφει όσα απαραίτητα γράφουν και οι άλλες, κοινές ταφόπλακες. Στην επέτειο των γενεθλίων του μαζεύονται φανς και συγγενείς του με τούρτες, κεριά, λουλούδια, κουτιά σούπας Campbell που τα αφήνουν δίπλα του, όλοι φορώντας μαύρα γυαλιά, μερικοί και λευκές περούκες από νάιλον, κάποιοι ντυμένοι και άλλες διασημότητες, π.χ. Έλβις. Του τραγουδούν happy birthday, του μιλάνε, απαγγέλλουν ποιήματα, στήνουν μικρά πάρτι και τραβάνε selfies γιατί, αν δεν τραβήξουν εκεί, πού θα τραβήξουν selfie;
Ο Warhol τους το ανταποδίδει: συνεχίζει και μετα θάνατον να δημιουργεί καλλιτεχνικό «θόρυβο» ή μάλλον λευκό θόρυβο και εκκωφαντικά ήσυχη pop art. Το ιντερνετικό δίκτυο EarthCam, σε συνεργασία με το Andy Warhol Museum και τη Βυζαντινή Καθολική Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, έστησε κάμερες πολλών megapixel σε διάφορες τοποθεσίες όπως π.χ. στην εκκλησία όπου βαπτίσθηκε ο Andy, καθώς και στο κοιμητήριο που ησυχάζει. Χωρίς καμία διακοπή, 24 ώρες την ημέρα, 7 ημέρες την εβδομάδα, αργίες, γιορτές, όλα μέσα, μπορείς να δεις τι συμβαίνει γύρω και επάνω στον τάφο του Andy. Μπορείς να μπεις στο τριπάκι παρακολουθώντας την εικόνα, έτσι κι αλλιώς είναι ένα είδος θεάματος που ο ίδιος το αγαπούσε να το κάνει στις ταινίες του όπως, για παράδειγμα στο Sleep του 1963, όπου η κάμερα παρακολουθεί τον στενό του φίλο John Giorno να κοιμάται, επί 5 ώρες και 20 λεπτά.
Παρακολουθήστε ΕΔΩ τον τάφο σε real time, διαλέξτε περίεργες ώρες της ημέρας, ακούστε τους μικρούς θορύβους και τριγμούς της φύσης (και ποιος ξέρει τι άλλο) γύρω, δείτε ίσως κάποιο περίεργο φως ή μία ομίχλη να περνάει φευγαλέα – ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να σκεφτεί αυτό το τρελό, ανήσυχο, ποζεράτο πνεύμα του Andy Warhol.
Και για λίγη instant pop art ακόμα. Παρακολουθήστε τον Andy Warhol να τρώει ένα χάμπουργκερ.
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η πρωτοπόρος που η ιστορία της τέχνης σχεδόν ξέχασε
Το μουσείο παρουσιάζει τις εκθέσεις «No Time for Melancholy» και «Ιστορίες σε εκκρεμότητα»
Μια ζωή γεμάτη τέχνη και οι διαφορετικές ζωές του από τη Σουηδία και το Παρίσι μέχρι το Τόκιο και την Αθήνα
Συνέντευξη με τον γνωστό εικαστικό για τη νέα του έκθεση «Χνάρια, μορφές και απόηχοι», τη σχέση του με τη θάλασσα, τη μνήμη και την τέχνη
«Η ζωγραφική αποτελεί τη μόνη πραγματική μου ταυτότητα»
Από την Γκαλερί Ζουμπουλάκη μέχρι το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο αλλά και το Τεχνολογικό Πάρκο Λαυρίου
Ο γνωστός εικαστικός παρουσιάζει τη νέα του έκθεση στη Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά
Ελληνική μόδα, πολιτισμός και βιωσιμότητα στις Βρυξέλλες, στην έκθεση του Δημήτρη Γραμματικογιάννη
Η έκθεση πλαισιώνεται από δίγλωσσο (ελληνικά-αγγλικά) κατάλογο με έγχρωμες αναπαραγωγές των έργων
Η έκθεση «Κιβωτός του λόγου. Τέχνη και γραφή» στο Μέγαρο Χορού Καλαμάτας αναδεικνύει το έργο της γλύπτριας και ζωγράφου
Από το Scary Movie μέχρι τις ταινίες με βαμπίρ αντικείμενα και λεπτομέρειες που δεν γνωρίσαμε
Η έκθεση γλυπτικής του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών πραγματοποιείται και φέτος στον εξωτερικό χώρο του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου
Από την αναδρομική του Λεβίδη στο Μουσειο Μπενάκη μέχρι τις «Αφάλες» της Δανάης Στράτου στο Μέγαρο Μουσικής
Γυναίκες που μπήκαν εκεί όπου δεν τις ήθελαν και άλλαξαν για πάντα την ελληνική τέχνη
Από τα «αδύναμα έργα» του Χρήστου Παπούλια, στον «νεφελώδη ουρανό» της Kylie Manning
Τρεις ημέρες πολιτισμού, γαστρονομίας, εκπαίδευσης και μουσικής στο νησί
Από το «Διπλό πορτραίτο» του Βλάση Φρυσίρα στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού μέχρι το «Nice to meet you again» της Uman στην Γκαλερί Ελένη Κορωναίου
Η διεθνής εικαστικός μίλησε στην ATHENS VOICE λίγο πριν τα εγκαίνια της έκθεσής της στην Γκαλερί Ελένη Κορωναίου
Το έργο εκτίθεται στο Λονδίνο και η αξία του εκτιμάται στα 160 εκατ. ευρώ
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.