Το όνομά μου είναι Andy Warhol και μόλις έφαγα ένα χάμπουργκερ

1981. Nέα Υόρκη. Ο Δανός σκηνοθέτης και ποιητής Jorgen Leth σκηνοθετεί τον Andy Warhol να τρώει ένα χάμπουργκερ για την ταινία του «66 Scenes from America». Δεν τον ήξερε αλλά είχε εμμονή μαζί του και ήθελε πολύ να τον συπεριλάβει στην ταινία του. Οι φίλοι του τού είχαν πει να το ξεχάσει. Ήταν η περίοδος που ζητούσε 75.000 δολάρια για ένα διαφημιστικό λίγων λεπτών. Αυτός πήγε στο στούντιό του στη Νέα Υόρκη, το περίφημο Factory, και έχοντας ήδη μεταφέρει τη γενική ιδέα εξήγησε στον Warhol ότι ήθελε να γυρίσει μαζί του μία από τις 66 σκηνές της ταινίας που ετοίμαζε ζητώντας μου μόνο να φάει ένα χάμπουργκερ. Ο Warhol συμφώνησε για το γύρισμα στο στούντιο ενός φωτογράφου, φίλου του Leth που φοβόταν ότι δεν θα εμφανιστεί. 

Τελικά ο Andy έφτασε στο στούντιο με τους μπράβους του και ο Leth του έδωσε τις σκηνοθετικές οδηγίες. Απλώς θα φας αυτό το χάμπουργκερ κι όταν τελειώσεις θα γυρίσεις στην κάμερα και θα πεις «το όνομά μου είναι Andy Warhol, μόλις έφαγα ένα χάμπουργκερ». Είχαν πάρει ένα Burger King και δύο ακόμη όχι γνωστά χάμπουργκερ. «Δεν είναι McDonald's;» τον ρώτησε και πανικόβλητος ο Leth του εξήγησε πως νόμιζε ότι δεν θα ήθελε να ταυτιστεί με κάποια συγκεκριμένη εταιρεία. Όχι, του απάντησε. Έχουν το πιο ωραίο design. Ο Leth ετοιμαζόταν να στείλει τον βοηθό του στα McDonald's αλλά ο Warhol του είπε «δεν πειράζει, μην καθυστερήσουμε, θα πάρω το Burger King». Οι ανησυχίες του Δανού συνεχίστηκαν όταν κατά τη διάρκεια του γυρίσματος συνειδητοποίησε ότι δεν του είχε δώσει ούτε ένα ποτήρι νερό και το μπουκάλι με την κέτσαπ ήταν καινούργιο και δύσκολο να χρησιμοποιήθει. «Δεν βγαίνει» είπε χαμηλόφωνα προσπαθώντας να ρίξει λίγο κέτσαπ στο μπέργκερ.

Τελείωσαν με ένα γύρισμα πέντε λεπτών. Ακριβώς όπως σκηνοθετούσε και ο Warhol. Χρησιμοποιώντας το πρώτο take, χωρίς διορθώσεις και βελτιώσεις, καταγράφοντας απλώς στιγμές στο χρόνο. Σε συνέντευξή του είχε πει πως είδε τον Warhol σαν μάρτυρα καθώς δυσκολευόταν να καταπιεί με τα προβλήματα υγείας που είχε μετά την απόπειρα δολοφονίας του από τη συγγραφέα και πρώην συνεργάτιδά του, Valerie Solanas. Μπήκε με μεγάλη άνεση στο ρόλο που ολοκλήρωσε σαν μια χορογραφία χωρίς πρόβες. Για όλους αυτούς τους λόγους η αρχική τρελή ιδέα του Leth ταίριαζε στον Warhol που άλλωστε θεωρούσε ότι τα προϊόντα ή τα προγράμματα της τηλεόρασης είναι ίδια για όλους ανεξάρτητα από την οικονομική κατάσταση. Όπως είχε πει ο ίδιος:

O Πρόεδρος της Αμερικής πίνει Κόκα Κόλα, η LIz Taylor πίνει Κόκα Κόλα και, για σκέψου λίγο, κι εσύ πίνεις Κόκα Κόλα. Είναι ακριβώς η ίδια όσα χρήματα και να έχεις. Δεν θα βρεις ποτέ καλύτερη από από αυτή που πίνει ένας αλήτης στο δρόμο. Όλες είναι ίδιες, όλες είναι ωραίες. Η Liz Taylor το ξέρει, ο Πρόεδρος το ξέρει, ο αλήτης το ξέρει και το ξέρεις κι εσύ...

Ο Δανός σκηνοθέτης και ποιητής Jorgen Leth ήθελε απλώς να καταγράψει ένα καρέ στο χρόνο ακολουθώντας μια εξίσου λιτή κινηματογραφική τεχνική με τον διάσημο ήρωά του.