Ο Πικάσο ήταν μία ανήσυχη προσωπικότητα που άφηνε να τον συνεπαίρνει η έμπνευση και να τον οδηγεί προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, χρησιμοποιώντας κάθε μέσον που μπορούσε να σκεφτεί, διψώντας να βλέπει τα αποτελέσματα. Το έργο που έχει αφήσει πίσω του περιλαμβάνει περίπου 50 χιλιάδες ξεχωριστά έργα, ανάμεσα στα οποία υπάρχουν 1.885 πίνακες, 1.228 γλυπτά, 2.880 κεραμικά, περίπου 12.000 σκίτσα και πολλά άλλα έργα μεταξύ των οποίων ταπισερί και χαλιά.
Το 1949, όταν ο Πικάσο ήταν 68 χρονών, τον επισκέφτηκε στο σπίτι του στο Vallauris της Γαλλίας, ο φωτογράφος Gjon Mili ο οποίος του πρότεινε ένα ενδιαφέρον πείραμα. Ο Mili είχε προηγουμένως φωτογραφίσει την αθλήτρια του καλλιτεχνικού πατινάζ Carol Lynne με φώτα τοποθετημένα στις άκρες των παγοπέδιλών της. Έχοντας ρυθμίσει με λεπτομέρεια την κάμερά του, μπόρεσε να την φωτογραφήσει σε πανέμορφες φιγούρες με φωτεινές γραμμές που άφηναν οι μπότες της στον αέρα.
Πρότεινε το ίδιο και στον Πικάσο: ο ζωγράφος θα δημιουργούσε σχέδια με φως στον αέρα, τα οποία θα χάνονταν αμέσως μόλις θα γεννιόνταν. Θα τα αποτύπωνε όμως για πάντα ο φωτογράφος με τη μηχανή του. Σχέδια με φως σε καμβά τον αέρα. Ο Πικάσο συμφώνησε να το δοκιμάσει για ένα τέταρτο της ώρας.
Ενθουσιάστηκε όμως τόσο πολύ με το αποτέλεσμα που αποφάσισε να κάνει πέντε επιπλέον φωτογραφικά σέσιον. Από αυτό το πείραμα βγήκαν 30 φωτογραφίες στις οποίες φαίνεται ο Πικάσο εν ώρα δημιουργίας να σχεδιάζει με φως τις χαρακτηριστικές του φιγούρες: ταύρους, κενταύρους και την υπογραφή του.
Μάλιστα, ακόμα και η καλλιτεχνική του μούσα και ερωμένη του, η Françoise Gilot μπήκε στο παιχνίδι, δοκιμάζοντας και αυτή τις ζωγραφιές φωτός.
Για να αιχμαλωτίσει αυτή την υπερ-εφήμερη τέχνη, ο Mili τοποθέτησε κάμερες σε γωνία 90 μοιρών τη μία με την άλλη, πετυχαίνοντας έτσι να έχει εικόνα από μπροστά αλλά και από το πλάι του Πικάσο ο οποίος «ζωγράφιζε» κρατώντας έναν στραβοσκοπικό φακό. Οι φωτογραφίες είχαν εκτεθεί το 1950 στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης.
66 καλλιτεχνικές πλατφόρμες, περισσότεροι από 1.100 καλλιτέχνες από 22 χώρες και ένα τετραήμερο πρόγραμμα με εκθέσεις, performances, συζητήσεις και δράσεις
Με αφορμή τα 200 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου λογοτέχνη, η διεθνής έκθεση «Ιούλιος Βερν 200: Η Συναρπαστική Εμπειρία» κάνει στάση στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος
Το «Σκοτεινό γυαλί» του Αλέξανδρου Καπετάνου, σε επιμέλεια Χριστόφορου Μαρίνου, μεταφέρει στη ζωγραφική τους πολυελαίους του θεατρικού έργου, ανάμεσα στη μνήμη, το σκοτάδι και ένα φως που μόλις διακρίνεται
Η «FROM CHANIA TO PAROS 1995-2026» συγκεντρώνει στην Πάρο καλλιτέχνες που συνδέθηκαν με μια εικαστική διαδρομή τριών δεκαετιών, από την γκαλερί «Τζάμια-Κρύσταλλα» μέχρι το t.k. place Art Gallery
Αντικείμενα και τεκμήρια της Ελλάδας των 80s, πολιτικές γελοιογραφίες της Μεταπολίτευσης, αρχιτεκτονικές μινιατούρες της προσεισμικής Κεφαλονιάς, φιγούρες του Καραγκιόζη και υλικό για τη σχέση μουσικής και κινηματογράφου
Ο ζωγράφος παρουσιάζει παράλληλα τις εκθέσεις «Κλεμμένος Πειρατής» και «Beauty and Blue» στην Kapopoulos Fine Arts και στο «Πάτμιον» Πνευματικό Κέντρο.
Η πρώτη Cycladic Biennale ανοίγει τον διάλογο ανάμεσα στη σύγχρονη τέχνη, τη μνήμη και τον νησιωτικό χώρο, μετατρέποντας το νησί σε έναν ανοιχτό εκθεσιακό χάρτη
17°
