Η Αντιγόνη Γύρα, καλλιτεχνική διευθύντρια της ομάδας «Κινητήρας χοροθέαμα» επανέρχεται σε ένα αρχαιοελληνικό κείμενο, ολοκληρώνοντας έτσι τόσο έναν προσωπικό, όσο και έναν καλλιτεχνικό κύκλο. Μετά τις παραστάσεις της «Λυσιστράτης» (2004) και της «Κλυταιμνήστρας» (2006) προσεγγίζει αυτή τη φορά τις Βάκχες του Ευριπίδη και σε συνεργασία με τον Ηλία Μαγκλίνη δημιουργούν την παράσταση «hAndle with cAre».
Μιλήσαμε με την Αντιγόνη Γύρα, για…
· την εσωτερική σύνδεση των τριών παραστάσεων: «Ξεκινήσαμε με τη Λυσιστράτη. Ήταν μια παράσταση- παραγγελία στα πλαίσια του Αθήνα 2004. Ζητούμενο τότε ήταν η ανάδειξη ενός ευρύτερου κοινωνικού πολέμου ανάμεσα στο κράτος και τις φυλές. Ήταν η πιο πολυπληθής παράσταση, με 14 χορευτές επί σκηνής ( εφτά άντρες και εφτά γυναίκες). Συνεχίσαμε με την Κλυταιμνήστρα και τον πόλεμο των δύο φύλων, με δύο άντρες και πέντε γυναίκες να χορεύουν. Όταν ξεκινήσαμε τις πρόβες για την Κλυταιμνήστρα, συζητώντας για τα κουστούμια, αποφασίσαμε να χρησιμοποιήσουμε εκείνα από την προηγούμενη παράσταση. Αυτό μας οδήγησε να σκεφτούμε ότι αυτές οι παραστάσεις θα έπρεπε τελικά να αποτελέσουν μέρος μιας τριλογίας. Μιας τριλογίας, η οποία, προχωρώντας αφαιρετικά θα αναδείκνυε τις τρεις διαστάσεις που μπορεί να πάρει ο πόλεμος: από την κοινωνική, στη διαπροσωπική και από εκεί στην εσωτερική».
· το φεμινιστικό στοιχείο της παράστασης: «Δεν ξέρω αν θα το ονόμαζα «φεμινιστικό». Είναι σίγουρα γυναικείο, άρα και βαθιά ανθρώπινο. Η κεντρική ιδέα βασίζεται στη βακχική Αγαύη, η οποία κυριεύεται από το θεό Διόνυσο και σκοτώνει ως μαινάδα το γιο της, βασιλιά Πενθέα. Η Αγαύη χαρακτηρίζεται από μια απίστευτη δύναμη, δρα, θα μπορούσαμε να πούμε, σαν άντρας. Όταν συνειδητοποιήσει την πράξη της, καταλαβαίνει πως τα έχει χάσει όλα. Η αγάπη, ο οργασμός, η βακχεία, ο συμβολικός φόνος των παιδιών, η γυναίκα με τους πολλαπλούς ρόλους, της μητέρας και της ερωμένης και το πώς οι κοινωνικές δομές την καταδικάζουν τελικά είναι ζητήματα προφανώς γυναικεία, αφορούν όμως -στην αντιστροφή τους- και τον άντρα. Στη σκηνή βρίσκονται αποκλειστικά γυναίκες. Η αντρική παρουσία εκδηλώνεται μονάχα στο άκουσμα μιας φωνής».
· την ανάγκη της να επιστρέφει σε κλασικά αρχαιοελληνικά κείμενα: «Έχω δουλέψει χρόνια στο θέατρο, συχνά σε παραστάσεις αρχαίου δράματος. Αυτή η ενασχόλησή μου με οδήγησε στο να αναδείξω αυτές τις ιστορίες από την πλευρά της ηρωίδας, να δώσω δηλαδή τη δική μου εκδοχή μέσα από μια σύγχρονη, χορευτική βέβαια, προσέγγιση. Νιώθω πάντως ότι με αυτήν την παράσταση ο κύκλος αυτός κλείνει».
«hAndle with cAre», Ερεχθείου 22, 117 42 Ακρόπολη, από 9 έως 21 Δεκεμβρίου, Πέμπτη με Τρίτη (εκτός Τετάρτης) στις 21.15. Περισσότερα στο: http://www.kinitirastudio.com/
Από την Παναγία που θήλαζε τον Χριστό μέχρι τη σύγχρονη τέχνη, η ιστορία του αποκαλύπτει πολλά περισσότερα για την κοινωνία παρά για το ίδιο το γυναικείο σώμα
Μαρίνα Καρέλλα, Αλεξάνδρα Αθανασιάδη, Νικομάχη Καρακοστάνογλου και Δέσποινα Φλέσσα δημιουργούν έναν διάλογο γύρω από τις έννοιες της συνέχειας, της μεταμόρφωσης και της εξέλιξης
Η επιμελήτρια της 9ης Μπιενάλε συζητά με τους Y2K architects και το Studio Precarity για την αρχιτεκτονική, την οπτική ταυτότητα, τις δυσκολίες και την κληρονομιά της διοργάνωσης
17°
