Μίνι φουάρ

Απόγευμα Κυριακής, Εξάρχεια σε slow motion, φυσάει αλλά κάνει ζέστη, η  αισιοδοξία δεν είναι το βασικό συστατικό στην ατμόσφαιρα όμως κάπου στην Ανδρέα Μεταξά συμβαίνει ένας δημιουργικός πυρετός.

Χτυπάω το κουδούνι στον πρώτο και από το τζάμι βλέπω στο τραπέζι της εισόδου μια μισοφαγωμένη τούρτα δίπλα σε ένα τρυπάνι. Σε 2 δευτερόλεπτα η εικόνα που θα αντικρίζω θα συμπεριλαμβάνει ακόμα σκάλες, σφυριά, καρφιά και καμιά δεκαριά νέους καλλιτέχνες να επιμελούνται τον εαυτό τους στην πολύ συγκεκριμένη λωρίδα τοίχου που τους δίνεται για να κρεμάσουν τα έργα τους. 

Στις 2/12 η Cheap Art καλεί στο σπίτι της τους Αθηναίους για να γιορτάσουν μαζί της τα 15α γενέθλιά της – στην πραγματικότητα πρόκειται για τη 16η διοργάνωση. Η βασική ιδέα είναι απλή: νέοι καλλιτέχνες έχουν την ευκαιρία να συστήσουν το έργο τους στο ευρύ κοινό και η χαμηλή τιμή δίνει τη δυνατότητα σ’ ένα «νέο αίμα» φιλότεχνων να μπορεί να τα αγοράζει (εκτός από το να τα συζητά). Με εντελώς προσωπικό στιλ και πάντα ευγενικός, ο Γιώργος Γεωργακόπουλος, ο ένας εκ των δύο ιδρυτών της Cheap Art (μαζί με τον αδερφό του Δημήτρη), μου διηγείται την ιστορία του θεσμού ανάμεσα στα σφυροκοπήματα των τοίχων: «Δεκέμβριος του ’86, είμαστε μια παρέα φοιτητές της Καλών Τεχνών στη Γερμανία και αποφασίζουμε να ανταλλάξουμε μεταξύ μας τα έργα μας ορίζοντας μια πλασματική, συμβολική τιμή, 50 και 100 μάρκα. Οι πρώτες διοργανώσεις γίνονται στα ατελιέ μας, ύστερα τις μεταφέρουμε στην γκαλερί που δημιουργούμε στο Αμβούργο και από το 1995 και μετά στην Ελλάδα. Με τον Δημήτρη είμαστε πολύ ευτυχείς με αυτό που συμβαίνει, είναι αναζωογονητικό και επίσης μας επέτρεψε να αποβάλουμε το λεγόμενο art stress – πού θα πάω με τα έργα μου, τι θα κάνω κτλ.». «Τα έργα είναι όμως τόσο φθηνά όσο λέει ο τίτλος;» ρωτάω. «Εντάξει, ο τίτλος είναι και λίγος προβοκατόρικος, αλλά όντως κάθε έργο κοστίζει € 80, ούτε ένα ευρώ παραπάνω ή παρακάτω. Όμως εδώ που τα λέμε δεν είναι και ακριβώς φθηνή τέχνη. Αν κάποιος συλλέκτης ή αγοραστής θελήσει να πάρει ολόκληρη τη σειρά ενός καλλιτέχνη θα δώσει € 1.600 και για τα 20». «Tα 20 καδράκια», διακόπτω, «ε, συγνώμη, έργα εννοούσα». «Ναι, ναι, καδράκια, καλά τα λες!» συμφωνεί γελώντας. «Τι; Πρέπει ξαφνικά να πάθουμε… τεχνίαση;  Στο χώρο της τέχνης είμαστε τρεις και ο κούκος και όλοι συμπεριφέρονται μην τυχόν το ένα και μην τυχόν το άλλο, όλα για το θεαθήναι». Ύστερα από μισή ώρα οι καλλιτέχνες έχουν διπλασιαστεί και εγώ αναρωτιέμαι πώς βρίσκει ο καθένας το χώρο του αλλά και κατά πόσο συνεννοούνται όλοι αυτοί μεταξύ τους. «Η Cheap Art είναι ένας είδος Ολυμπιακών Αγώνων στη διάρκεια των οποίων υπάρχει καλλιτεχνική εκεχειρία. Θυμίζει καλλιτεχνική φουάρ αλλά σε μικρογραφία. Στην ουσία πρόκειται για μια κοινωνική δικτύωση ανάμεσα σε καλλιτέχνες και κοινό. Μόνο που το κοινό είναι πολύ βασικό μέρος της έκθεσης αν σκεφτείς ότι οι επισκέπτες φτάνουν κάθε χρόνο τους 5.000. Με αφορμή αυτή τη διοργάνωση βρισκόμαστε στην Art Athina από το 2001, ενώ πριν από λίγες ημέρες επιστρέψαμε από την ARTmART στο Μέγαρο Καλλιτεχνών της Βιέννης με 250 συμμετέχοντες από όλη την Ευρώπη – εμείς ήμασταν εκεί με τριανταπέντε εικαστικούς, συνεργάτες μας». Κάπου εδώ αφήνω την cheap art, απ’ ό,τι φαίνεται θα το ξενυχτήσουν, έχουν ανοίξει και την μπαλκονόπορτα για να καπνίζουν ενώ χαζεύουν τα Εξάρχεια που πέφτουν για ύπνο και παράλληλα ετοιμάζονται γεμάτοι έξαψη για την Πέμπτη. Άλλωστε, είναι κοινό αθηναϊκό μυστικό ότι πάντα στα εγκαίνια της Cheap Art παίζει ένα από τα καλύτερα πάρτι της χρονιάς.

Info: Συμμετέχουν 145 καλλιτέχνες. Κοινά εγκαίνια στις 2/12 στις 20.00 στην Cheap Art (Α. Μεταξά 25, πλ. Εξαρχείων, 210 3817.517) και στην A. Antonopoulou.Art  (Αριστοφάνους 20, Ψυρρή, 210 3214.994). Η Cheapart και οι καλλιτέχνες στηρίζουν το σωματείο «Αρωγή» προσφέροντας τα έσοδα από τα «ειδικά έργα». Έως 23/12. Χορηγός επικοινωνίας η Athens Voice.