Στα τέλη του 2017 οι ΔΟΜΕΣ προκήρυξαν ένα διεθνή αρχιτεκτονικό διαγωνισμό με μεγάλο ενδιαφέρον, όχι μόνο για τους κόλπους της αρχιτεκτονικής, αλλά και για αυτούς της κοινωνίας. Αυτή τη φορά ο διαγωνισμός έθετε έναν υπέροχο προβληματισμό: Ποια είναι η σχέση της αρχιτεκτονικής με το φαγητό;
Αντικείμενο του διαγωνισμού COOK 8 ήταν ο σχεδιασμός ενός εσωτερικού χώρου εστίασης για 8 άτομα, εμβαδού 24-30 τ. μ. Συνολικά, κατατέθηκαν 280 συμμετοχές για τις οποίες εργάστηκαν 485 συντελεστές (αρχιτέκτονες, σχεδιαστές εσωτερικού χώρου, διακοσμητές κ.λ.π), από 24 χώρες. Παρακαλώ, σημειώστε τον αριθμό των χωρών. Είναι η πρώτη φορά που ένας διεθνής διαγωνισμός σχεδιασμού με έδρα την Ελλάδα, προσελκύει τόσους πολλούς συμμετέχοντες από όλες σχεδόν τις Ηπείρους! Τα δύο τρίτα των συμμετοχών προέρχονται από την Ελλάδα, ενώ το άλλο τρίτο μοιράζεται μεταξύ Ευρώπης, Αμερικής, Ασίας και Ωκεανίας. Μάλιστα ένα από τα τρία ισότιμα βραβεία* δόθηκε σε μια ομάδα από τον Καναδά.
Πριν δείτε αναλυτικά τα βραβευμένα έργα, θα ήθελα να τονίσω κάτι: Ο κυριότερος λόγος που πηγαίνουμε σε εστιατόρια είναι η κοινωνικοποίηση. Και τα αποτελέσματα του διαγωνισμού COOK 8 έχουν μερικές (πολύ) πρωτότυπες ιδέες πάνω σε αυτό. Είναι η ιδέα μου ή είναι όλες ακαταμάχητα ερωτικές;
Glorious Holistic
Κώστας Αλιβιζάτος & Ιωάννης Κιτάνης
Η σάλα αυτού του εστιατορίου είναι ένα λευκό κουτί. Χωράει 8 άτομα, 8 συνδαιτυμόνες, που όλοι τους πλαγιάζουν στο μαλακό δάπεδο γύρω από μια κυκλική επιφάνεια. Μοναδική επαφή με τον έξω κόσμο είναι μια μαύρη τρύπα στον εκτυφλωτικά λευκό τοίχο. Από εδώ σερβίρεται το φαγητό. Αν τα συμπόσια της αρχαιότητας συνέβαιναν στο μέλλον, μάλλον θα γίνονταν εδώ.
Αυτό είναι το σημείωμα των αρχιτεκτόνων: «Πριν γίνουν συνδαιτυμόνες, ήταν συνοδοιπόροι. Για να φτάσουν στο εσωτερικό του λευκού κουτιού, περπατούν σε μια σκοτεινή πομπή μυρωδιών ζωής και θανάτου, απαλών και σκληρών υφών, ήχων της φύσης και της χειροτεχνίας. Απροσδόκητα αντικείμενα γίνονται αντιληπτά κατά μήκος της διαδρομής. Οργανική ύλη, πάγος, μαγειρικά σκεύη, κάρβουνο και καπνός είναι τοποθετημένα σαν να εκτίθενται σε ένα υπόγειο μουσείο. Στο τέλος της διαδρομής, ο ένας μετά τον άλλον, εισέρχονται σε ένα μικρό κατώφλι, καλυμμένο με καθρέφτες, ανάμεσα στο σκοτάδι και το φως. Το άπειρο βάθος προκαλεί αναστάτωση. Οι συνοδοιπόροι βγαίνουν από το κατώφλι και πηδάνε στο σύννεφο λευκού φωτός. Το συμπόσιο αρχίζει».
To Nefos
Felix Chun Lam, Ziyang Luo & Yi Ran Weng με έδρα το Τορόντο, Καναδά
Η σύγχρονη ζωή μας είναι κατά το ήμισυ…άυλη. Από τη μία έχουμε τη φυσική ύπαρξή μας, από την άλλη όμως έχουμε μια ψηφιακή εκδοχή αυτής της ύπαρξης. Facebook, Instagram, iCloud. Υπάρχει ένας κόσμος στον οποίο είμαστε παρόντες και δεν είναι ένας κόσμος απτός. Εκεί υπάρχει η άυλη ύπαρξή μας, κατοικώντας μέσα σε ένα…σύννεφο. Αυτό το σύννεφο η ευρηματική ομάδα από τον Καναδά, ονόμασε “Nefos”.
To σημείωμα των αρχιτεκτόνων: «Αυτή είναι η απεικόνιση του άυλου τρόπου ζωής που η σημερινή κοινωνία βιώνει και κατά συνέπεια φαντασιώνεται: Η οικοδόμηση μιας δομής που περιλαμβάνει ένα όργιο, όπου η πραγματικότητα και η ψευδαίσθηση αντικατοπτρίζονται ως πολλαπλότητα. Το Nefos προσφέρει μια γευστική εμπειρία, όπου κάθε συμμετέχων έχει ως αποστολή να φέρει το πιάτο του και να “χαθεί” μέσα σε ένα αιωρούμενο σύννεφο, κατασκευασμένο από λευκά υφάσματα και προσβάσιμο μέσω κυκλικών κλιμακοστασίων. Είκοσι τέσσερις ανακλαστικοί καθρέφτες που αντιπροσωπεύουν τις είκοσι τέσσερις ώρες της καθημερινής μας ζωής εγκαθίστανται για να ενισχύσουν την ισχυρή εμπειρία του οργίου, μέσω του οποίου οι κοινωνικές αλληλεπιδράσεις μεγεθύνονται απεριόριστα. Δεδομένου του ότι ζούμε συνεχώς μέσα σε μια θολότητα, ανάμεσα στην πραγματικότητα και την επιμελημένη απεικόνισή της, η εμπειρία μέσα στο Nefos επιδιώκει να εορτάσει την αλληλεπίδραση της πραγματικότητας και της ψευδαίσθησης του σύγχρονου τρόπου ζωής».
Sea sex & sun
Δανάη Βλαχάκη, Δάφνη-Χριστίνα Παπαδοπούλου & Κατιάνα-Μαρία Λιόγα
Θέλω να σκεφτείτε ότι βρίσκεστε σε ένα bar. Ένα οποιοδήποτε bar. Γιατί βρίσκεστε εδώ; Όχι για ένα ποτό, ούτε για να δείτε φίλους, ούτε καν για να φλερτάρετε. Όλα αυτά είναι υποκατηγορίες. Ο πραγματικός λόγος που βρίσκεστε εδώ είναι για μερικές ξέγνοιαστες στιγμές, μακριά από τους φρενήρεις ρυθμούς εκεί έξω. Ένα καταφύγιο μέσα στην πόλη, στα αλήθεια αυτό δεν είναι ένα bar; Λοιπόν, το Sea sex & sun είναι κάτι τέτοιο. Μόνο που έχει και φαγητό (θαλασσινό), μόνο που είναι πιο απελευθερωμένο, τόσο πολύ απελευθερωμένο που δημιουργεί μια ρήξη με το χώρο και το χρόνο της πόλης. Εν τέλει, χαρίζει μια ψευδαίσθηση καλοκαιρινής ζωής ή οποία τελικά καταλήγει να γίνεται έκθεμα, σαν μια βιτρίνα που συνεχώς προκαλεί και προσκαλεί. Sea sex & sun. Τι άλλο θες;
Το σημείωμα των αρχιτεκτόνων: «Ένας χώρος φαγητού συνδεδεμένος με την αναψυχή, την απόλαυση, την απελευθέρωση, και τις αναστολές των κοινωνικών ηθών και συμβάσεων. Μια εκδοχή εφήμερης αποτοξίνωσης από την καθημερινότητα. Μία “ανάρρωση” από την πόλη, σε ένα σκηνοθετημένο καλοκαιρινό αμμώδες τοπίο (sea). Μια ερωτική ατμόσφαιρα, ένα κλίμα συναναστροφής με άγνωστους συνδαιτυμόνες μέσω της απόλαυσης του θαλασσινού φαγητού (sex). Ένα δωμάτιο εκτυφλωτικό και ζεστό (sun). Μία ετεροτοπία που διακόπτει το αναμενόμενο της αστικής ζωής, δίνοντας την υπόσχεση μιας ανέμελης εμπειρίας».
* Οι τρεις βραβευμένες συμμετοχές θα παρουσιαστούν από τις Δομές υλοποιημένες σε πραγματικές διαστάσεις (κλίμακα 1/1) στην Έκθεση COOK8: O Νέος Τόπος Εστίασης, σε συνδιοργάνωση με το Μουσείο Μπενάκη (Ιούνιος – Ιούλιος 2018). Σε χώρο 1.100 μ2, οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να περιηγηθούν μέσα σε τρεις υποδειγματικούς χώρους εστίασης, καθώς και να δουν και τις υπόλοιπες προτάσεις, μέσα από σχεδιαστικό και εικονογραφικό υλικό.
Το πρόγραμμα Blue-Green Tops επιχειρεί να μετατρέψει τα δώματα της πόλης σε μπλε-πράσινες στέγες που διαχειρίζονται το νερό και μειώνουν τη θερμοκρασία
Όλοι θέλουν να μείνουν έστω και για ένα βράδυ σε ένα ξενοδοχείο βγαλμένο από ταινία εποχής με χειροποίητα πορτογαλικά πλακάκια και σουίτες ζωγραφισμένες στο χέρι από τον Κωνσταντίνο Κακανιά
Η Μαρία Ιωάννα Αρετάκη, Architect & Creative Director του M-Arch Studio, απευθύνεται στο κοινό που αντιλαμβάνεται τον χώρο ως προέκταση της προσωπικής του ταυτότητας
Αντί να συνωστιζόμαστε σ’ αυτό που ζητά η αγορά, μήπως να τολμήσουμε να πάμε ένα βήμα παραπέρα, να δούμε ξανά τις δυνατότητες μαζί με τα υποχρεωτικά στοιχεία;
17°
