Ποιος δεν έχει ονειρευτεί έστω και μία φορά στη ζωή του να ζει στην πιο ρομαντική πόλη της Ευρώπης; Να περιδιαβαίνει τα σοκάκια με τα λιλιπούτεια παριζιάνικα καφέ, να κόβει βόλτες στο Σηκουάνα, να χαζεύει τις νύχτες τον πύργο του Άιφελ από το μπαλκόνι του. Στα όνειρα όλα είναι εφικτά. Στην πραγματικότητα όμως το Παρίσι είναι μία από τις πιο ακριβές πόλεις του κόσμου. Για αυτό και οι περισσότεροι κάτοικοί της συνήθως ζουν σε μικροσκοπικά, στριμωγμένα διαμερίσματα, συχνά όχι παραπάνω από 20 τ.μ.
Μία τέτοια περίπτωση είναι και το 25 τ.μ. διαμέρισμα της Pauline, που βρίσκεται σκαρφαλωμένο στον τελευταίο όροφο ενός παριζιάνικου κτιρίου. Το μικρό εμβαδόν καθόλου δεν την πτοεί όμως (στο κάτω-κάτω ζει στο Παρίσι). Με τη βοήθεια της designer Marianne (την οποία γνώρισε μέσω της πρακτικής της) γρήγορα κατάφερε να μετατρέψει τη στενάχωρη γκαρσονιέρα σε ένα μικρό παλατάκι.
Το πρώτο πράγμα που έκαναν ήταν να ανακτήσουν ξανά το χαμένο ύψος της μικρής σοφίτας, αφαιρώντας το παλιό ταβάνι. Με αυτό τον τρόπο εξοικονόμησαν πολύτιμο χώρο…προς τα πάνω. Η Pauline ήθελε μια όσο γινόταν περισσότερο ευρύχωρη κουζίνα, αλλά και μια ανυψωμένη κρεβατοκάμαρα κάτω από το φεγγίτη, για να μπορεί… να βλέπει τα σύννεφα να ταξιδεύουν. Με το νέο χώρο που είχε δημιουργηθεί, κάτι τέτοιο ήταν τώρα εφικτό. Η Marianne δημιούργησε όχι μία αλλά δύο μικρές γωνιές, έτσι ώστε η μία να χρησιμεύει ως κρεβατοκάμαρα της Pauline και η άλλη ως ξενώνας ή μικρό καθιστικό. Οι δύο χώροι είναι προσβάσιμοι τόσο από μία χτιστή σκάλα, όσο και από μια ξύλινη, που μετακινείται κατ’ ανάγκη.
Στο κάτω επίπεδο η Marianne εκμεταλλεύτηκε έξυπνα όλα τα διαθέσιμα τετραγωνικά και κατάφερε όχι μόνο να μεγαλώσει τον χώρο της κουζίνας, αλλά και να χωρέσει έναν ευρύχωρο πάγκο που λειτουργεί ως τραπεζαρία. Κι ακόμα ένα μικρό πολύχρωμο καναπεδάκι, ένα γραφείο, χωμένο ανάμεσα σε δύο (!) ντουλάπες, μέχρι και ένα μικρό χολ. Φυσικά, η ωραιότερη πινελιά είναι αυτό το υπέροχο πάτωμα, που μεταμορφώνει ολόκληρο το διαμέρισμα. Πες μου στα αλήθεια: δεν θα ήθελες να ζεις εδώ;
Το πρόγραμμα Blue-Green Tops επιχειρεί να μετατρέψει τα δώματα της πόλης σε μπλε-πράσινες στέγες που διαχειρίζονται το νερό και μειώνουν τη θερμοκρασία
Όλοι θέλουν να μείνουν έστω και για ένα βράδυ σε ένα ξενοδοχείο βγαλμένο από ταινία εποχής με χειροποίητα πορτογαλικά πλακάκια και σουίτες ζωγραφισμένες στο χέρι από τον Κωνσταντίνο Κακανιά
Η Μαρία Ιωάννα Αρετάκη, Architect & Creative Director του M-Arch Studio, απευθύνεται στο κοινό που αντιλαμβάνεται τον χώρο ως προέκταση της προσωπικής του ταυτότητας
Αντί να συνωστιζόμαστε σ’ αυτό που ζητά η αγορά, μήπως να τολμήσουμε να πάμε ένα βήμα παραπέρα, να δούμε ξανά τις δυνατότητες μαζί με τα υποχρεωτικά στοιχεία;
17°
