Τα τελευταία δύο χρόνια μένω σ’ αυτό το διαμέρισμα που βρίσκεται σε μια πολυκατοικία δίπλα στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μεζονέτα, μια και απλώνεται σε δύο ορόφους, όμως είναι πολύ μικρό… Ήταν δύο σπίτια που τα ένωσα. Επάνω είναι 25 τ.μ., δηλαδή μια κρεβατοκάμαρα κι ένα μπάνιο, και κάτω άλλα 55 τ.μ., που χωράνε το καθιστικό που βλέπετε, μια τραπεζαρία και την ανοιχτή κουζίνα. Στα μπαλκόνια δεν κάθομαι ποτέ, αντίθετα έχω βάλει το πλυντήριο που δεν χώραγε μέσα και ψηλά φυτά για να εξασφαλίσω μια ιδιωτικότητα. Τα έπιπλα τα βρήκα μόνος μου, ό,τι διάλεξα «έκατσε» στο χώρο με τη μία, έχω φαίνεται μάτι ακριβείας!
Έχω κάνει από μικρός οικογένεια και είναι ίσως η πρώτη φορά που αισθάνομαι ότι αποκτώ το δικό μου εργένικο σπίτι, κάτι που είχα απωθημένο. Βέβαια, η κόρη μου έχει πάντα την απόλυτη προτεραιότητα και φυσικά άμεση πρόσβαση. Έχει δικά της κλειδιά, χρησιμοποιεί το parking, κι όταν θέλει το σπίτι είναι στ’ αλήθεια δικό της και όχι δικό μου. Αν υπάρχουν παιδιά, δεν είσαι ποτέ εργένης…
Σ’ αυτό το σπίτι, έχω εγκαταστήσει το κέντρο των… επιχειρήσεών μου. Είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα μου, ώστε να καλύπτει τις βασικές μου ανάγκες: ύπνο, εργασία, και κυρίως οκνηρία! Περνάω πολλές ώρες εδώ όταν δεν δουλεύω. Παίζοντας Subuteo –το παιδικό/ εφηβικό μου πάθος που τώρα μεγάλος το ξανάπιασα–, βλέποντας ταινίες στον προτζέκτορα, παίζοντας παιχνίδια με τους φίλους, συχνά μαζευόμαστε όλοι εδώ και τους φτιάχνω το σουξέ μου, μακαρονάδα με λιωμένη φέτα και πολλά πιπέρια. Πολλές είναι και οι φορές που παραγγέλνω από το ιταλικό εστιατόριο Belpaese, που βρίσκεται ακριβώς από κάτω, στο ισόγειο. Κάνει πολύ ωραίες μακαρονάδες που τις ανεβάζουν κανονικά σε δίσκο και μας σερβίρουν σαν να καθόμασταν στο χώρο τους. Τέλεια, γιατί μετά δεν έχω να πλύνω και τα πιάτα! Δεν μου αρέσουν τα σπίτια που έχουν πολλά έπιπλα και πράγματα, νομίζω πως με περιορίζουν, με πνίγουν. Γι’ αυτό πολύ συχνά πετάω πράγματα ή χαρίζω, δεν δένομαι με άψυχα, τα αντικείμενα δεν έχουν συναισθηματική αξία για μένα, μόνο με ανθρώπους δένομαι. Α! Και με τον Γιάννη, τον καινούργιο μου σκυλάκο. Είναι μωρό ακόμα και του αρέσει να κοιμάται στο χαλί. Θα τον κάνω κύριο, για να μπορούμε να συμβιώνουμε, ίσως αργότερα να παίζουμε και… Subuteo μαζί!
* Ο Θοδωρής Αθερίδης αυτό τον καιρό κάνει πρόβες για το θεατρικό έργο «6 νυχτερινές εικόνες», που θα ανεβάσει με συμπρωταγωνίστρια τη Γωγώ Μπρέμπου στο Θέατρο Βρετάνια στις 11/1/2012 και πρωταγωνιστεί στο σίριαλ «Πίσω στο σπίτι» του Mega.
Το πρόγραμμα Blue-Green Tops επιχειρεί να μετατρέψει τα δώματα της πόλης σε μπλε-πράσινες στέγες που διαχειρίζονται το νερό και μειώνουν τη θερμοκρασία
Όλοι θέλουν να μείνουν έστω και για ένα βράδυ σε ένα ξενοδοχείο βγαλμένο από ταινία εποχής με χειροποίητα πορτογαλικά πλακάκια και σουίτες ζωγραφισμένες στο χέρι από τον Κωνσταντίνο Κακανιά
Η Μαρία Ιωάννα Αρετάκη, Architect & Creative Director του M-Arch Studio, απευθύνεται στο κοινό που αντιλαμβάνεται τον χώρο ως προέκταση της προσωπικής του ταυτότητας
Αντί να συνωστιζόμαστε σ’ αυτό που ζητά η αγορά, μήπως να τολμήσουμε να πάμε ένα βήμα παραπέρα, να δούμε ξανά τις δυνατότητες μαζί με τα υποχρεωτικά στοιχεία;
17°
